پاتیل ‌بی‌کلاغ‌

 اگر تا به حالPayback  بازی کرده‌اید که می‌دانید چه می‌گویم و اگر بازی نکرده‌اید بهتر است فکرش را هم نکنید. این بازی فقط نامSOF  را یدک می‌کشد و هیچ نشانی از آن بازی اکشن اول شخصی که قبلا بازی می‌کردیم ندارد. به هر حال سازنده‌ها به کلی عوض شده‌اند وRaven  دیگر مسوولیت طراحی بازی و مراحل را برعهده داشته است.

2 شماره قبلیSOF بازی این‌که بازی‌های درخشانی نبودند، اما در زمان خود جزو بازی‌های خوب اول شخص به شمار می‌آمدند. مهمترین عنصرSOF  خشونت آن بود که مورد بحث و جدل زیادی قرار می‌گرفت. هرچند بعد ازSOF  بازی‌های بسیار خشن دیگری ساخته شدند، اما به هر حالSOF جزو اولین بازی‌هایی است که خشونت را با جزییات وارد بازی‌ها کرد؛ اما متاسفانه بازی سازهای استودیویCauldron   ظاهرا تنها چیزی که ازSOF   فهمیده بودند خشونت بوده و بس!

درPayback  همه چیز حول و حوش یک اصل است: نشان دادن بیش از اندازه صحنه‌های خونبار. موتور پایه، فیزیک، هوش مصنوعی، سلاح‌ها و همه چیز طوری جهتگیری شده‌اند که شما به جای یک بازی اکشن، یک اسلشر به سبک فیلم‌های درجه 2 هالیوودی تماشا کنید. مطابق معمول داستانی هم در کار نیست. شما یک سرباز بی‌اعصاب هستید که از طرف خودتان ماموریت دارید به فجیع‌ترین حالت ممکن دشمن‌ها را از بین ببرید.

بازی 5  6 ساعته تمام می‌شود. این واقعا جای خوشحالی دارد، زیرا دیدن بیشتر این صحنه ممکن است روی روان بازی‌کننده‌ها تاثیر بگذارد. هنوز کسی را ندیدم که بعد از تمام کردن Payback  تمایل داشته باشد دوباره بازی را از اول آغاز کند. گذشته از خشونت، چیز جالبی هم در گیم پلی پیدا نمی‌شود. کلکسیون اسلحه‌های شما همه سلاح‌های گرم معمول بازی‌های اول شخص را دارد؛ اما درSOF  شات گان یک چیز دیگر است. اصولا شات گان یکی از خصوصیات یکSOF   محسوب می‌شود که درPayback   انواع جالبی از این سلاح را می‌بینید. مطابق معمول سریSOF ، این‌بار هم شات گان صدای آرپی‌جی می‌دهد و برای تکه پاره‌کردن دشمن‌ها بهترین انتخاب است.

دشمن‌هایی که درPayback سر راهتان سبز می‌شوند فقط یک سری پلی گون‌های متحرک هستند که قطعاتشان براحتی از هم قابل جدا شدن است. براحتی می‌توان حدس زد که هیچ‌گونه هوش مصنوعی در این پلی گون‌ها وجود ندارد و اصولا فقط برای این در بازی راه می‌روند که شما آنها را بکشید و تکه پاره‌شان کنید. در این میان موتور فیزیک هاوک در کمک شایانی به سازنده‌ها کرده تا این صحنه‌ها هرچه واقعی‌تر باشند! دشمن‌ها تا این حد خنگ هستند که ممکن است بعد از این‌که شما یک نارنجک پرت کنید به طرفش بروند.

نبودن هوش مصنوعی به معنی ساده شدن بازی نیست. بلکه بعضی وقت‌ها به این معنی است که کارهای دشمن اعصاب خردکن می‌شود. مثلا ممکن است یکی از آنها از فاصله یک‌کیلومتری روی شما کلید کند و آنقدر تیراندازی کند که ترجیح بدهید بازی را دوباره اجرا کنید تا این که به شکار این موجود احمق بروید. سیستم اسپان این دشمن‌ها هم هیچ حساب و کتابی ندارد. در حالی که یک اتاق را پاکسازی کرده‌اید و در حال بیرون آمدن هستید، ممکن است یک نفر از پشت به شما تیراندازی کند و معلوم نیست چطور او را به یک اتاق بسته تلپورت کرده‌اند.  از نظر روند بازیPayback   هیچ حرفی برای گفتن ندارد. از نظر گرافیکی با این‌که بازی خوب است، اما واقعا انگیزه‌ای برای تحمل این همه سختی را برای شما فراهم نمی‌کند! البته برای اجرایPayback   به صورت روان باید سیستم خوبی داشته باشید. سیستم شما یا می‌تواندPayback   را روان اجرا کند یا نمی‌تواند چون گزینه تغییرات جزییات گرافیکی و این حرف‌ها در منوها وجود ندارد. فقط رزولوشن را می‌توانید تغییر بدهید.

توصیه می‌کنم اگر شما هم مثل من به حرکت سریع دوربین حساسیت دارید و دچار سرگیجه می‌شوید حتما سرعت حرکت نشانگر موس را کم کنید. در حالی که این همه بازی خوب در سبک اکشن در بازار پیدا می‌شود، واقعا هیچ دلیلی وجود ندارد که به سراغPayback   بروید. این بازی را به هیچ‌کس توصیه نمی‌کنیم و حتما مواظب باشید بازی‌کننده‌های اطرافتان که کم‌سن و سال هستند، چشمشان به صحنه‌های خشنPayback  نیفتد.

 سیدطه رسولی‌