ورزش کارگری در سیستان و بلوچستان؛ از ساماندهی اماکن تا تحقق حق نشاط و سلامت کارگران

ورزش
مجموعه‌های ورزشی کارگران در سیستان و بلوچستان، با وجود برخورداری از ظرفیت‌های ارزشمند برای توسعه ورزش همگانی و ارتقای سلامت جامعه کار و تولید، همچنان با موانعی در زمینه تکمیل زیرساخت‌ها، تأمین هزینه‌های نگهداری و بهره‌برداری روبه‌رو هستند؛ موانعی که رفع آن‌ها می‌تواند بخشی از کمبود امکانات ورزشی استان را جبران کند.
کد خبر: ۱۵۷۳۷۴۸

به گزارش خبرنگار جام جم آنلاین سیستان و بلوچستان 

مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی سیستان و بلوچستان، در نشست هیأت اجرایی مجموعه‌های ورزشی کارگران استان از برنامه‌ریزی برای رفع موانع بهره‌برداری و تکمیل زیرساخت‌های این اماکن خبر داد و بر ضرورت استفاده بهینه از ظرفیت مجموعه‌های موجود تأکید کرد.

اله‌نظر شه‌بخش با اشاره به محدودیت امکانات ورزشی در استان، هزینه‌های نگهداری اماکن، از جمله آب، برق، تعمیرات و تأمین نیروی نگهبان را از مهم‌ترین چالش‌های اداره این مجموعه‌ها دانست و استفاده از ظرفیت واحدهای بزرگ صنعتی، شرکت‌های زیرمجموعه شستا، دستگاه‌های اجرایی و خیرین را راهکاری برای تأمین منابع موردنیاز عنوان کرد.

ورزش کارگری؛ ضرورتی فراتر از امکانات تفریحی

توسعه ورزش کارگری تنها به ایجاد فضای تفریحی محدود نمی‌شود؛ بلکه با سلامت جسمی و روانی نیروی کار، افزایش نشاط اجتماعی، تقویت روابط خانوادگی و ارتقای بهره‌وری در محیط‌های شغلی ارتباط مستقیم دارد. از این منظر، مجموعه‌های ورزشی کارگران باید به‌عنوان بخشی از زیرساخت‌های رفاهی و اجتماعی استان مورد توجه قرار گیرند.

در سیستان و بلوچستان که بسیاری از مناطق آن با کمبود امکانات ورزشی مواجه‌اند، فعال‌سازی مجموعه‌های موجود می‌تواند فرصتی برای دسترسی عادلانه‌تر کارگران و خانواده‌های آنان به خدمات ورزشی فراهم کند. البته تحقق این هدف نیازمند آن است که ساماندهی اماکن از مرحله برگزاری نشست و اعلام برنامه فراتر برود و به اقدامات اجرایی، تأمین اعتبار و تعیین مسئولیت مشخص برای هر مجموعه منتهی شود.

مشارکت صنایع و مدیریت محلی؛ راهکاری برای عبور از کمبود منابع

مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان، مشارکت تشکل‌های کارگری و کارفرمایی را در مدیریت و نگهداری این اماکن ضروری دانست و بر هماهنگی با فرمانداران، شهرداران، بخشداران و دهیاران برای جلب همکاری واحدهای اقتصادی شهرستان‌ها تأکید کرد.

این رویکرد می‌تواند زمینه شکل‌گیری الگویی مشارکتی را فراهم کند؛ الگویی که در آن صنایع بزرگ، بنگاه‌های اقتصادی، نهادهای محلی و تشکل‌های کارگری در کنار دستگاه متولی، برای حفظ و توسعه زیرساخت‌های ورزشی مسئولیت بپذیرند. با این حال، چنین مشارکتی باید بر پایه توافق‌های روشن، سهم مشخص هر مجموعه و نظارت مستمر شکل بگیرد تا استمرار خدمات وابسته به کمک‌های مقطعی نباشد.

ایمنی و تکمیل زیرساخت‌ها؛ پیش‌شرط بهره‌برداری

شه‌بخش همچنین ایمنی مجموعه‌های ورزشی را از اولویت‌های مدیریت این اماکن برشمرد و بر بازدید بازرسان کار، شناسایی نواقص و ارائه گزارش از بخش‌های نیازمند ایمن‌سازی تأکید کرد.

وی با اشاره به ماده ۱۵۴ قانون کار، یادآور شد که ایجاد امکانات ورزشی و تفریحی برای کارگران از تکالیف قانونی واحدهای مشمول است و باید در بازرسی از واحدهای تولیدی، صنعتی، خدماتی و عمرانی مورد توجه قرار گیرد.

این موضوع اهمیت نظارت بر اجرای مسئولیت قانونی کارفرمایان را دوچندان می‌کند. ورزش کارگری نباید صرفاً به امکاناتی محدود شود که در برخی واحدهای بزرگ وجود دارد؛ بلکه لازم است اجرای تکالیف قانونی و فراهم‌سازی فرصت‌های ورزشی برای کارگران، به‌ویژه در مناطق کمتر برخوردار، به‌صورت جدی پیگیری شود.

زاهدان، سراوان و ایرانشهر؛ ضرورت تعیین برنامه عملیاتی

بر اساس اعلام مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان، بهسازی، ساماندهی و زیباسازی مجموعه ورزشی کارگران زاهدان با همکاری دستگاه‌های مختلف انجام شده و تکمیل زیرساخت‌ها و استخر این مجموعه نیز در دستور پیگیری قرار دارد. همچنین رفع مشکلات مجموعه‌های ورزشی کارگران سراوان و ایرانشهر از دیگر موضوعات مورد تأکید این نشست بوده است.

در کنار این اقدامات، اختصاص بخشی از اعتبارات کمیته‌های برنامه‌ریزی شهرستان‌ها به ورزش کارگری و استفاده از امکانات دستگاه‌های اجرایی برای تأمین تجهیزات موردنیاز نیز می‌تواند به تسریع روند ساماندهی کمک کند.

با وجود این، انتظار می‌رود برای هر یک از مجموعه‌های ورزشی استان، وضعیت فعلی زیرساخت‌ها، میزان اعتبار موردنیاز، موانع بهره‌برداری، دستگاه مسئول و زمان‌بندی تکمیل پروژه‌ها به‌صورت شفاف اعلام شود. همچنین پس از بهره‌برداری، برنامه مشخصی برای نگهداری، مدیریت و دسترسی کارگران و خانواده‌های آنان تدوین شود.

ساماندهی واقعی؛ از وعده تا خدمت‌رسانی پایدار

مجموعه‌های ورزشی کارگران سرمایه‌ای عمومی در خدمت سلامت و نشاط جامعه کار و تولید هستند. رها ماندن زیرساخت‌های نیمه‌تمام یا تعطیلی اماکن به دلیل هزینه‌های نگهداری، به معنای از دست رفتن بخشی از ظرفیت‌های توسعه اجتماعی استان است.

اکنون مهم‌ترین مطالبه، تبدیل برنامه ساماندهی به نقشه راهی اجرایی و قابل ارزیابی است؛ نقشه‌ای که در آن تکمیل مجموعه زاهدان، رفع موانع اماکن سراوان و ایرانشهر و شناسایی ظرفیت‌های سایر شهرستان‌ها با اعتبار، زمان‌بندی و مسئول مشخص دنبال شود.

ورزش کارگری زمانی به هدف خود می‌رسد که کارگر و خانواده‌اش، نه فقط از وجود یک مجموعه ورزشی، بلکه از امکان واقعی، ایمن و مستمر استفاده از آن بهره‌مند شوند.

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها