هشدار متخصصان؛ هپاتیت خاموش می‌تواند به سرطان کبد برسد!

به گزارش جام جم آنلاین، هپاتیت ویروسی یکی از مهم‌ترین چالش‌های بهداشتی در جهان به شمار می‌رود؛ بیماری‌ای که گاهی بدون نشانه مشخص در بدن پیشرفت می‌کند و در صورت بی‌توجهی می‌تواند آسیب‌های جدی مانند نارسایی کبدی و حتی سرطان کبد ایجاد کند.

افشین منیری، متخصص بیماری‌های عفونی بیمارستان مسیح دانشوری، با اشاره به اهمیت شناخت و پیشگیری از هپاتیت اظهار کرد: هپاتیت ویروسی توسط انواع مختلفی از ویروس‌ها شامل A، B، C، D، E و G ایجاد می‌شود که در این میان، هپاتیت‌های B و C می‌توانند به نوع مزمن تبدیل شوند.

وی افزود: هپاتیت مزمن در صورت تشخیص دیرهنگام ممکن است باعث التهاب طولانی‌مدت کبد، نارسایی کبدی و در مراحل پیشرفته ابتلا به سرطان کبد شود.

علائم هپاتیت چیست؟

این متخصص بیماری‌های عفونی با بیان اینکه التهاب کبد ممکن است در ابتدا بدون علامت باشد، گفت: تب، لرز، بدن‌درد و بی‌اشتهایی از جمله نشانه‌های اولیه هپاتیت هستند.

وی ادامه داد: با افزایش آسیب کبدی و از بین رفتن سلول‌های این عضو، آنزیم‌های کبدی افزایش پیدا کرده و فرد ممکن است دچار زردی شود.

راه‌های انتقال هپاتیت

منیری درباره روش‌های انتقال انواع هپاتیت توضیح داد: هپاتیت A و E بیشتر از طریق مسیر مدفوعی ـ دهانی منتقل می‌شوند، اما انواع B، C، D و G معمولاً از طریق تماس جنسی، انتقال از مادر به کودک، تزریق مواد مخدر و استفاده از فرآورده‌های خونی آلوده انتقال پیدا می‌کنند.

وی با اشاره به هپاتیت C اظهار کرد: این نوع از بیماری در برخی گروه‌های پرخطر مانند بیماران هموفیلی، تالاسمی، افراد تحت همودیالیز و معتادان تزریقی بیشتر دیده می‌شود و به همین دلیل، تشخیص و غربالگری آن اهمیت ویژه‌ای دارد.

واکسیناسیون؛ مهم‌ترین راه پیشگیری

این متخصص بیماری‌های عفونی، واکسیناسیون را یکی از مؤثرترین روش‌های کنترل هپاتیت عنوان کرد و گفت: واکسن هپاتیت B نقش مهمی در پیشگیری از ابتلا به این بیماری دارد.

وی افزود: بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن فعال باید درمان دارویی خود را طبق نظر پزشک ادامه دهند؛ درمان‌هایی که در سال‌های اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته‌اند.

منیری خاطرنشان کرد: برای هپاتیت C نیز داروهای جدیدی وارد بازار شده‌اند که علاوه بر کوتاه‌تر کردن دوره درمان، موفقیت درمانی را افزایش داده‌اند.

وی در پایان با اشاره به وجود افراد ناقل بدون علامت گفت: برخی افراد ممکن است مبتلا باشند اما نشانه‌ای نداشته باشند؛ این افراد باید به‌صورت منظم تحت پایش قرار گیرند و اطرافیان آنها نیز برای پیشگیری، واکسینه شوند.