امنیت استیجاری!
به گزارش والاستریتژورنال، رئیس موساد حداقل در دو سفر مخفیانه به امارات متحده عربی رفته و با مقامات این کشور برای هماهنگی جنگ جاری علیه ایران دیدار کرده است. امارات که پیشتر از ابزارهای دیپلماتیک پشتپرده و غیرعلنی در برابر ایران بهره میجست، اینبار فراتر رفته و مستقیما وارد فاز عملیاتی با چراغ سبز آمریکایی ــ صهیونی شده است.
منابع آگاه به والاستریت ژورنال گفتهاند که نیروهای اماراتی خود به اهداف ایرانی ازجمله پالایشگاه جزیره لاوان حمله کردهاند. همچنین این کشور میزبان سامانههای دفاع هوایی گنبد آهنین صهیونی و پرسنل فنی آن برای حفاظت از خاک امارات در برابر حملات تلافیجویانه احتمالی ایران بوده است.
در همین بازه زمانی، رئیس شینبت (سازمان امنیت داخلی اسرائیل) نیز سفرهای مشابهی به امارات داشته که نشاندهنده سطح بالای هماهنگی اطلاعاتی، عملیاتی و دفاعی میان دو طرف است. این تحرکات، عمق وابستگی امنیتی ابوظبی به آمریکا و رژیم صهیونی را در سایه تنشهای فزاینده با ایران آشکار میکند؛ همکاری که از سطوح دیپلماتیک به عملیات مشترک میدانی رسیده و نمادی آشکار از خیانت شیوخ آلنهیان به اسلام و آرمان فلسطین آزاد قلمداد میشود.
تحتالحمایه صهیون
ایتای بلومنتال، خبرنگار نظامی شبکه عبری کان میگوید نهفقط رئیس موساد و رئیس شینبت؛ یک هیأت امنیتی اسرائیلی به ریاست مدیرکل وزارت جنگ (بالاترین مقام اجرایی وزارت جنگ اسرائیل)، در جریان آمادهسازی برای عملیات علیه ایران به امارات متحده عربی سفر کرد. بهعبارت دیگر، در روزهای پیش از آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران، در حالی که اسرائیل و ایالات متحده برای حمله آماده میشدند، یک هیأت امنیتی ارشد اسرائیلی به سرپرستی مدیرکل وزارت دفاع، به ابوظبی سفر کرد و با مقامات ارشد وزارت دفاع امارات متحده عربی دیدار و گفتوگو داشت.
برخلاف دیدارهای رؤسای سازمانهایی مانند موساد و شینبت، این هیأت اسرائیلی متشکل از مدیران ارشد وزارت جنگ و کارشناسان فنی و عملیاتی بود که با همتایان خود و مقامات بلندپایه امارات بهعنوان بخشی از هماهنگیها برای حمله مشترک آمریکایی ــ صهیونی به ایران دیدار کردند. دسترسی رژیمصهیونیستی به خاک امارات متحده عربی، یک مزیت استراتژیک تعیینکننده در تقابل با ایران ایجاد کرده است. امارات با موقعیت جغرافیایی نزدیک به سواحل جنوبی ایران و تنگه هرمز، به رژیمصهیونیستی امکان میدهد تا پایگاههای عملیاتی، رادارها، سامانههای دفاع هوایی مانند گنبد آهنین و حتی نیروهای عملیاتی خود را در فاصلهای بسیار نزدیک به اهداف ایرانی مستقر کند.
در خدمت اهداف تلآویو
خاندان آلنهیان با میزبانی سامانههای گنبد آهنین اسرائیل و استقرار پرسنل نظامی این رژیم در خاک امارات، وابستگی عمیقی به فناوری و توان دفاعی اسرائیل نشان داده است. تایمز آو اسرائیل حاکی از آن است که در جریان درگیری با ایران، اسرائیل به درخواست مستقیم محمد بن زاید، باتریهای گنبد آهنین و نیروهای عملیاتی خود را به امارات اعزام کرد؛ اقدامی که نخستین استقرار خارجی این سامانه قلمداد میشود.
این همکاری شامل فروش سیستمهای باراک و اسپایدر و انتقال فناوری پهپادهای هرمس ۹۰۰ نیز میشود که امارات را به وابسته عملیاتی اسرائیل تبدیل کرده است. آلنهیان با تکیه بر این حمایتها، امنیت خود را در برابر مقاومت اسلامی منطقهای به رژیمصهیونیستی گره زده و عملا جبهه مشترکی علیه ایران ایجاد کردهاند. حکام ابوظبی از طریق صندوقهای سرمایهگذاری دولتی مانند مبادله و جی ۴۲ (تحت نظارت طحنون بن زاید)، میلیاردها دلار در اقتصاد اراضی اشغالی سرمایهگذاری کرده و وابستگی بیشتری به تلآویو ایجاد کردهاند. توافق جامع مشارکت اقتصادی (CEPA) میان دو طرف، تجارت دوجانبه را به سمت هدف ۱۰ میلیارد دلار سالانه سوق داده و شرکتهای اماراتی در زمینههای فناوری، انرژی و هوش مصنوعی به غولهای اسرائیلی وابسته شدند.
خرید ۲۲درصدی میدان گازی تامار توسط مبادله و شراکت جی۴۲ با رافائل در حوزه دفاع و هوش مصنوعی، نشاندهنده نقش حمایتی ابوظبی برای اسرائیل در مسائل اقتصادی است. این وابستگی، آلنهیان را به ادامه همکاری حتی در شرایط تنش سیاسی ملزم کرده، زیرا بخش قابلتوجهی از تنوع اقتصادی امارات به فناوری و بازار اسرائیل گره خورده است.
ابتکارات ایران علیه ائتلاف
جمهوری اسلامی ایران با تقویت حضور دریایی و برگزاری رزمایشهای گسترده در خلیجفارس و تنگه هرمز، پیام روشن بازدارندگی به رژیمصهیونیستی و همپیمانانش در امارات ارسال کرده است. نیروهای مسلح با تکیه بر توان موشکی و پهپادی، هرگونه پایگاه صهیونیستی در خاک امارات را هدف بالقوه دانسته و بارها هشدار دادهاند که خاک امارات نباید به لانه صهیونیستها و آمریکاییها تبدیل شود. این ابتکارات عملی، نشان میدهد که هر حضور اشغالگران در جنوب خلیجفارس، با پاسخ قاطع مواجه خواهد شد.
بنابر گزارش رسانههای غربی در ادامه سیاست حمایت از محور مقاومت، ایران با تقویت توان انصارالله یمن و دیگر گروههای مبارز، خطوط تأمین رژیمصهیونیستی در منطقه را تحت فشار قرار داده است. مقامات ارشد نظامی و سیاسی جمهوری اسلامی بارها تأکید کردهاند که امارات با میزبانی از پرسنل موساد، خود را در برابر حملات مشروع مقاومت آسیبپذیر کرده است. بهعبارت دیگر، راهبرد دفاع رو به جلوی ایران، وابستگی خاندان آلنهیان به صهیونیستها را به چالشی بزرگ برای امنیت آنها تبدیل کرده و هزینه حضور رژیم جعلی را در خلیجفارس به شدت افزایش داده است.
درنهایت، جمهوری اسلامی ایران با دیپلماسی فعال و هشدارهای صریح وزارت خارجه و سپاه، امارات را از ادامه همکاری نظامی با تلآویو برحذر داشته و تأکید کرده که امنیت خلیجفارس تنها با خروج کامل صهیونیستها تأمین میشود. آلنهیان باید بدانند که بازی با آتش صهیونیستی، عواقب سنگینی برای حاکمیت و ثروت نامشروعشان به همراه خواهد داشت. جنگ ۴۰روزه نیز به خوبی این مسأله را ثابت کرد. به همین دلیل وابستگی و نزدیکی بیشتر این شیخنشین نهتنها برای حکام این منطقه امنیت نخواهد آورد که اتفاقا بر گستره ناامنی در این منطقه دامن خواهد زد.
عاقبت تلخ سازش
همراهی ارباب ــ رعیتی امارات با رژیمصهیونیستی تنها زمینه امحای ظرفیتهای انرژی این کشور را به ارمغان آورده است. درهمین راستا، به گزارش فایننشال تایمز، تأسیسات گاز هبشان بهعنوان بزرگترین کارخانه پردازش گاز امارات که دو بار در حملات ایران در اوایل آوریل هدف قرار گرفت، تا سال ۲۰۲۷ به ظرفیت کامل باز نخواهد گشت. این تأخیر، فشار شدیدی بر تأمین گاز طبیعی کشور وارد کرده و احیای کامل عملیات پالایشگاهی و نیروگاههای وابسته به گاز را به تعویق انداخته است.
در همین بازه زمانی، رئیس شینبت (سازمان امنیت داخلی اسرائیل) نیز سفرهای مشابهی به امارات داشته که نشاندهنده سطح بالای هماهنگی اطلاعاتی، عملیاتی و دفاعی میان دو طرف است. این تحرکات، عمق وابستگی امنیتی ابوظبی به آمریکا و رژیم صهیونی را در سایه تنشهای فزاینده با ایران آشکار میکند؛ همکاری که از سطوح دیپلماتیک به عملیات مشترک میدانی رسیده و نمادی آشکار از خیانت شیوخ آلنهیان به اسلام و آرمان فلسطین آزاد قلمداد میشود.
تحتالحمایه صهیون
ایتای بلومنتال، خبرنگار نظامی شبکه عبری کان میگوید نهفقط رئیس موساد و رئیس شینبت؛ یک هیأت امنیتی اسرائیلی به ریاست مدیرکل وزارت جنگ (بالاترین مقام اجرایی وزارت جنگ اسرائیل)، در جریان آمادهسازی برای عملیات علیه ایران به امارات متحده عربی سفر کرد. بهعبارت دیگر، در روزهای پیش از آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران، در حالی که اسرائیل و ایالات متحده برای حمله آماده میشدند، یک هیأت امنیتی ارشد اسرائیلی به سرپرستی مدیرکل وزارت دفاع، به ابوظبی سفر کرد و با مقامات ارشد وزارت دفاع امارات متحده عربی دیدار و گفتوگو داشت.
برخلاف دیدارهای رؤسای سازمانهایی مانند موساد و شینبت، این هیأت اسرائیلی متشکل از مدیران ارشد وزارت جنگ و کارشناسان فنی و عملیاتی بود که با همتایان خود و مقامات بلندپایه امارات بهعنوان بخشی از هماهنگیها برای حمله مشترک آمریکایی ــ صهیونی به ایران دیدار کردند. دسترسی رژیمصهیونیستی به خاک امارات متحده عربی، یک مزیت استراتژیک تعیینکننده در تقابل با ایران ایجاد کرده است. امارات با موقعیت جغرافیایی نزدیک به سواحل جنوبی ایران و تنگه هرمز، به رژیمصهیونیستی امکان میدهد تا پایگاههای عملیاتی، رادارها، سامانههای دفاع هوایی مانند گنبد آهنین و حتی نیروهای عملیاتی خود را در فاصلهای بسیار نزدیک به اهداف ایرانی مستقر کند.
در خدمت اهداف تلآویو
خاندان آلنهیان با میزبانی سامانههای گنبد آهنین اسرائیل و استقرار پرسنل نظامی این رژیم در خاک امارات، وابستگی عمیقی به فناوری و توان دفاعی اسرائیل نشان داده است. تایمز آو اسرائیل حاکی از آن است که در جریان درگیری با ایران، اسرائیل به درخواست مستقیم محمد بن زاید، باتریهای گنبد آهنین و نیروهای عملیاتی خود را به امارات اعزام کرد؛ اقدامی که نخستین استقرار خارجی این سامانه قلمداد میشود.
این همکاری شامل فروش سیستمهای باراک و اسپایدر و انتقال فناوری پهپادهای هرمس ۹۰۰ نیز میشود که امارات را به وابسته عملیاتی اسرائیل تبدیل کرده است. آلنهیان با تکیه بر این حمایتها، امنیت خود را در برابر مقاومت اسلامی منطقهای به رژیمصهیونیستی گره زده و عملا جبهه مشترکی علیه ایران ایجاد کردهاند. حکام ابوظبی از طریق صندوقهای سرمایهگذاری دولتی مانند مبادله و جی ۴۲ (تحت نظارت طحنون بن زاید)، میلیاردها دلار در اقتصاد اراضی اشغالی سرمایهگذاری کرده و وابستگی بیشتری به تلآویو ایجاد کردهاند. توافق جامع مشارکت اقتصادی (CEPA) میان دو طرف، تجارت دوجانبه را به سمت هدف ۱۰ میلیارد دلار سالانه سوق داده و شرکتهای اماراتی در زمینههای فناوری، انرژی و هوش مصنوعی به غولهای اسرائیلی وابسته شدند.
خرید ۲۲درصدی میدان گازی تامار توسط مبادله و شراکت جی۴۲ با رافائل در حوزه دفاع و هوش مصنوعی، نشاندهنده نقش حمایتی ابوظبی برای اسرائیل در مسائل اقتصادی است. این وابستگی، آلنهیان را به ادامه همکاری حتی در شرایط تنش سیاسی ملزم کرده، زیرا بخش قابلتوجهی از تنوع اقتصادی امارات به فناوری و بازار اسرائیل گره خورده است.
ابتکارات ایران علیه ائتلاف
جمهوری اسلامی ایران با تقویت حضور دریایی و برگزاری رزمایشهای گسترده در خلیجفارس و تنگه هرمز، پیام روشن بازدارندگی به رژیمصهیونیستی و همپیمانانش در امارات ارسال کرده است. نیروهای مسلح با تکیه بر توان موشکی و پهپادی، هرگونه پایگاه صهیونیستی در خاک امارات را هدف بالقوه دانسته و بارها هشدار دادهاند که خاک امارات نباید به لانه صهیونیستها و آمریکاییها تبدیل شود. این ابتکارات عملی، نشان میدهد که هر حضور اشغالگران در جنوب خلیجفارس، با پاسخ قاطع مواجه خواهد شد.
بنابر گزارش رسانههای غربی در ادامه سیاست حمایت از محور مقاومت، ایران با تقویت توان انصارالله یمن و دیگر گروههای مبارز، خطوط تأمین رژیمصهیونیستی در منطقه را تحت فشار قرار داده است. مقامات ارشد نظامی و سیاسی جمهوری اسلامی بارها تأکید کردهاند که امارات با میزبانی از پرسنل موساد، خود را در برابر حملات مشروع مقاومت آسیبپذیر کرده است. بهعبارت دیگر، راهبرد دفاع رو به جلوی ایران، وابستگی خاندان آلنهیان به صهیونیستها را به چالشی بزرگ برای امنیت آنها تبدیل کرده و هزینه حضور رژیم جعلی را در خلیجفارس به شدت افزایش داده است.
درنهایت، جمهوری اسلامی ایران با دیپلماسی فعال و هشدارهای صریح وزارت خارجه و سپاه، امارات را از ادامه همکاری نظامی با تلآویو برحذر داشته و تأکید کرده که امنیت خلیجفارس تنها با خروج کامل صهیونیستها تأمین میشود. آلنهیان باید بدانند که بازی با آتش صهیونیستی، عواقب سنگینی برای حاکمیت و ثروت نامشروعشان به همراه خواهد داشت. جنگ ۴۰روزه نیز به خوبی این مسأله را ثابت کرد. به همین دلیل وابستگی و نزدیکی بیشتر این شیخنشین نهتنها برای حکام این منطقه امنیت نخواهد آورد که اتفاقا بر گستره ناامنی در این منطقه دامن خواهد زد.
عاقبت تلخ سازش
همراهی ارباب ــ رعیتی امارات با رژیمصهیونیستی تنها زمینه امحای ظرفیتهای انرژی این کشور را به ارمغان آورده است. درهمین راستا، به گزارش فایننشال تایمز، تأسیسات گاز هبشان بهعنوان بزرگترین کارخانه پردازش گاز امارات که دو بار در حملات ایران در اوایل آوریل هدف قرار گرفت، تا سال ۲۰۲۷ به ظرفیت کامل باز نخواهد گشت. این تأخیر، فشار شدیدی بر تأمین گاز طبیعی کشور وارد کرده و احیای کامل عملیات پالایشگاهی و نیروگاههای وابسته به گاز را به تعویق انداخته است.
