اربعین و امت مبعوث

در این میان برخی اعداد مانند ۵، ۷، ۴۰، ۷۲ یا ۳۱۳ به دلیل دربرداشتن بخش بزرگتری از حقایق، عمق معنی و تکرار بیشتری در تاریخ دارند و توجه بیشتری را جلب کرده‌اند. یکی از این اعداد، عدد کمال یعنی ۴۰ است که حضور آن در هر پدیده و به‌ویژه تکرار دوره‌ای آن بیانگر رسیدن آن امر به کمال خود در طول زمان است. 

ریشه تحقق تاریخی این کمال، در ماجرای عاشورا و اربعین متصل به آن است که همانند یک نیروی محرکه توانسته این واقعه محوری تاریخ را در طول سالیان به پیش رانده و آن را به اوج ارتقاء و ظهور برساند، از اربعین اول کاروان اسراء تا اربعین امروز عراق. ثمره اجرای این برنامه الهی در دهم محرم سال ۶۱ قمری و سپس اتصال اربعین به آن در طول تاریخ، ایجاد و ترویج یک نمونه عالی از قوم مبعوث در آخرالزمان بود که با تعدادی کمتر، اما بسیار خالص و شفاف، تبدیل به پرچم و شاخصی شد که در طول تاریخ راهنمای شکل‌گیری نهایی این قوم باشد، با تعدادی در حد یک قوم و شایسته جهانی‌سازی پیام دین.

نمونه دیگر این ماجرا به آغاز تاریخ و نخستین تلاش انبیاء و مؤمنان برای برپایی حکومت جهانی اسلام بازمی‌گردد، قیام و قوم نوح (ع). این جمع نهایتا ۸۰ نفره، پس از گذراندن پیروز و موفق ۷ دوره ۴۰ ساله ابتلا و آزمایش سخت، هسته اولیه قوم مبعوث در آخرالزمان را در ابتدای تاریخ شکل دادند. این مؤمنان در هر نوبت که وحی الهی ادامه مقاومت را برای یک دوره ۴۰ ساله دیگر فرمان می‌داد و آنان باید از خرما‌های رسیده نخل‌های دوره قبل می‌خوردند و همان را برای گذراندن یک دوره دیگر می‌کاشتند، مقاومت و پایداری را پیشه کرده و خود را برای ادامه مسیر آماده می‌کردند.

این امر با همه ریزش‌ها و غربال‌هایش نهایتا به این بیان گروه ۸۰ نفره باقی مانده از یک جمع ۱۰۰۰ نفره رسید که «دیگر برای ما فرقی نمی‌کند چند دور دیگر قرار است این آزمایش تکرار شود. برای ما همین که در این مسیر با نوح و ولایت ایشان هستیم کفایت می‌کند.» این ادراک بود که این جمع ۸۰ نفره را شایسته گشایش و فرج کرد، پس از گذراندن ۷ دوره کمال.

نمونه در ابعاد بزرگ در حد یک قوم، اما ناموفق آن نیز بازمی‌گردد به قوم بنی‌اسرائیل. از ابتدای ماجرای حضرت یعقوب و یوسف تا پایان دوران موسی (ع) و بلکه پس از آن، برنامه خداوند برآوردن این قوم و امت مبعوث از دل تاریخ و تلاش‌های انبیاء بود برای راهبری جریان آخرالزمان و برپایی حکومت جهانی اسلام. متأسفانه این قوم باوجود بروز شایستگی‌های اولیه، در هیچکدام از ابتلائات اربعینیِ قومی موفق بیرون نیامد، نه در سه دوره ۴۰ ساله زندگی حضرت موسی (ع) از تولد تا شکست قیام اولیه و فرار به مدین، از بازگشت به مصر تا خروج قومی از آن و ماجرای دریا و از همه تأسف‌بارتر ۴۰ سال نهایی توقف در سینا تا سرگردانی در آن؛ و نه در ماجرای میقات موسی (ع) و افزوده شدن ۱۰ شب بر ۳۰ شب غیبت و ورود قوم به فتنه سامری و گوساله‌اش. این قوم با شکست در همان اربعین اول از حزب‌الله آخرالزمان‌ساز تبدیل شد به حزب شیطان و دشمن امروز امت مبعوث حزب‌الله.

به نظر می‌رسد با توجه به وحدت مسیر، آنچه امروز از معجزه مراحل رشد انقلاب اسلامی و جریان مقاومت نیز مشاهده می‌کنیم از همین الگوی ابتلائات اربعینی تبعیت می‌کند. با این تفاوت که خداوند با بروز شایستگی‌های بی‌نظیر قوم ایرانی آخرالزمان و امت مقاومت همراه آن در چله نخست، با تبدیل نماد ریاضی ضرب به جمع، ۷ دوره ۴۰ ساله را تبدیل به یک دوره چهل ساله و ۷ دوره یک‌ساله هر کدام با ارزش و فشردگی ۴۰ سال کرد. ۴۰ سال نخست در ۱۳۹۷ کامل شد و ۷ دوره پس از آن از ۱۳۹۸ و با شهادت حاج قاسم آغاز و با ماجرا‌ها و شهادت‌های شگفت‌انگیز تا شهادت امام شهیدمان در پایان سال هفتم به اوج خود رسید. با این ۴۷ سال ابتلا و آزمایش موفق، ورود ما به عصر بسیار ویژه فرج و قیام نهایی امری کاملا محتمل و بلکه مشهود است. 

اما با دقت بیشتر در صحنه باز می‌بینیم که ظاهرا خداوند این دوره فرج را نیز در یک نظام اربعینی پیچیده و امت مأمور را در قالب آن مبعوث کرده است. چله اول ما در قالب یک دوره چهل روزه از شهادت امام شهید (ره) آغاز شد و تا بروز برتری نظامی ما و از همه بالاتر شگفتانه ظهور و تثبیت اولیه مردم مبعوث پیش رفت. چله دوم که در روز‌های پایانی آن به‌سر می‌بریم، از آغاز مذاکرات اسلام‌آباد و در قالب مرحله دولت اسلامی الگوی تمدنی امام شهید، همراه کردن دیپلماسی را با میدان و خیابان هدف گرفت و تحولات صحنه نیز بیانگر این است که تا هفته آینده احتمالا شاهد تحولاتی در صحنه نبرد نهایی و منتج به نوید پایان چله دوم و ورود به چله سوم خواهیم بود. 

اگر همانند قوم نوح (ع) قرار باشد این ابتلائات تا فرج نهایی ۷ دوره طول بکشد، باید بدانیم و امیدوار باشیم که خداوند در هر دوره فتح یک خاکریز سخت را برای ما در تقدیر خود دیده و با ما تا پایان راه خواهد بود. پایان این ۷ دوره چهل روزه، به اندازه مدت زمان درنگ مادر برای تولد نوزاد و در اول ماه رجب خواهد بود. حتی اگر برنامه خداوند این نباشد، خوب است که ما خودسازی خود را برای این دوره سخت، اما پربهجت، بر اساس این چله‌ها تنظیم کرده تا آماده به ماه رجب برسیم، شاید آخرین رجب پیش از ظهور باشد.