«مایکل» علیه مایکل!

ظاهرا تنها کافی بود فیلمی زندگی‌نامه‌ای درباره مایکل جکسون ساخته شود تا زخم‌های قدیمی سر باز کند. فعالان مدنی و مدافعان حقوق کودکان و نوجوانان، با یادآوری کار‌ها و اقدامات غیراخلاقی این خواننده در دهه ۹۰، بحث درباره اتهام کودک‌آزاری منتسب به او را آغاز کردند.

 در پی این جنجال، مطالب رسانه‌ای زیادی نیز منتشر شد. «مایکل» که هفته قبل با افتتاحیه‌ای ۹۷ میلیون دلاری در آمریکای شمالی نمایش عمومی‌اش را آغاز کرد، تبدیل به یک جنجال رسانه‌ای بزرگ و وسیع در خاک این کشور شده است. اگرچه لحن مهربانانه سازندگان فیلم، این تصور را به آنها داده بود که تماشاگران و مردم نیز همان نگاه مثبت را به جکسون دارند، اما واقعیت چیز دیگری می‌گوید. واقعیت‌ها نشان می‌دهد که پخش فیلم نه‌تنها موفقیتی برای مایکل جکسون به همراه نداشته، بلکه پرونده جنجالی و پرسروصدای مربوط به اتهامات جنسی او علیه چند کودک کم‌سن‌وسال را دوباره به صدر خبر‌ها منتقل کرده است.

 

جنجالی که «مایکل» به‌پا کرد

درام زندگی‌نامه‌ای مایکل در حالی روی پرده سینما‌های آمریکای‌شمالی رفت که شنیده‌های موثق حکایت از آن می‌کرد سازندگان آن پرده سوم فیلم را که در ارتباط با اتهامات جنسی علیه مایکل جکسون بوده است، کاملا حذف کرده‌اند. این اتهامات جنسی نه از سوی یک خانواده، که از سوی چند خانواده مختلف و طی چند سال به جکسون زده شد و چندین دادگاه پرسروصدا هم در ارتباط با آنها برگزار شد. حذف فصل مربوط به موضوع اتهامات جنسی، از سوی تعدادی از عوامل فیلم مطرح و تایید شد. این درحالی‌است که آنتون فوکوا، کارگردان فیلم و بقیه دست‌اندرکاران اصلی آن، در این رابطه سکوت کرده و حاضر به اظهارنظر نشده‌اند.

 همین نکته صدای اعتراض فعالان مدنی و سازمان‌های مدافع حقوق کودکان و نوجوانان را در آمریکا بلند کرده و بسیاری از آنها، خواهان تحریم فیلم مایکل شدند. این اتفاق در شرایطی رخ‌داده که فیلمنامه اصلی فیلم، به صحبت درباره این موضوع جنجالی پرداخته بوده است. درام شرح‌حال‌گونه مایکل که زندگی مایکل جکسون خواننده جنجالی موسیقی پاپ را به تصویر می‌کشد، فراز‌هایی از زندگی او از دوران معمولی خوانندگی و حضورش در گروه موسیقی «جکسون فایو» تا ظهورش به‌عنوان یک مگااستار دنیای موسیقی را به نمایش می‌گذارد.

 

واکنش مدافعان حقوق کودک

با‌این‌حال، سازمان‌های مدافع حقوق کودکان می‌گویند داستان این فیلم در کنار نمایش موفقیت‌های حرفه‌ای جکسون، باید واقعیت‌های تلخ مربوط به کودک‌آزادی او را نیز به شکلی صادقانه به نمایش می‌گذاشت تا تماشاگران فیلم بتوانند قضاوتی صحیح و دقیق از او داشته باشند. اولین‌بار در سال ۱۹۹۳ بود که یک خانم دندانپزشک و فیلمنامه‌نویس اهل لس‌آنجلس با شکایتی رسمی به دادگاه عالی لس‌آنجلس ادعا کرد جکسون به آزار جنسی پسر ۱۳ ساله او پرداخته است. جکسون این ادعا را رد کرد و البته دو طرف مدتی بعد در دادگاه به مصالحه رسیدند و پرونده بسته شد. با وجود این در سال ۲۰۱۳ و چهار سال بعد از مرگ خواننده، حداقل سه پرونده جنسی دیگر در رابطه با کودک‌آزاری جکسون به دادگاه ارائه شد. این پرونده‌ها یک‌بار دیگر نام جکسون و رسوایی‌های جنسی او را در سطح وسیعی مطرح کرد و به تیتر اول رسانه‌ها برگرداند.

اگرچه بازماندگان جکسون تمام این درخوست‌ها و ادعا‌ها را رد کردند، این پرونده‌ها مورد توجه فراوان رسانه‌های گروهی و فعالان مدنی قرار گرفتند و آنها این پرسش مهم را مطرح کردند که کدام نهاد قانونی قرار است ناظر رفتار غیرمتعارف و خارج از شأن ستارگان و چهره‌های نامدار باشد. اکران عمومی درام زندگی‌نامه‌ای مایکل یک‌بار دیگر بحث‌های مربوط به رسوایی‌های جنسی مایکل جکسون را مطرح کرده و تحلیلگران سینمایی می‌گویند نمایش عمومی آن به ضرر این خواننده جنجالی بوده است. رسانه‌های گروهی و شبکه‌های اجتماعی که این روز‌ها پر از اخبار مربوط به این فیلم و ماجرا‌های مربوط به جکسون است، اظهارنظر‌های دن رید، مستندساز را در سطح وسیعی منتشر و منعکس کرده‌اند. نشریه ورایتی که مسائل مربوط به حواشی اکران عمومی فیلم را کاملا پوشش داده، اشاره می‌کند که فیلم مایکل بر ضد خودش عمل کرده و داستان آن به ضد خود مایکل جکسون تبدیل شده است.

 

چهره‌ای منفورتر از جفری اپستین

دین رید، کارگردان مستند جنجالی دوقسمتی «ترک نورلند» از شبکه اچ‌بی‌او است. این مستند، افشاگری‌های دو قربانی جنسی مایکل جکسون را در ملک شخصی او به نام «نورلند» روایت می‌کند. رید با بیان این‌که جکسون موجودی بدتر از جفری اپستین است، در مصاحبه با نشریات سینمایی گفته است: «پرسش من این است که مگر شما می‌توانید فیلمی درباره مایکل جکسون بسازید و در آن درباره مهم‌ترین واقعیت زندگی او که همان کودک‌آزاری است، حرفی نزنید و حتی کوچک‌ترین اشاره‌ای هم به آن نکنید؟ این روز‌ها رسانه‌ها مطالب زیادی درباره اقدامات غیراخلاقی جفری اپستین می‌نویسند. واقعیت این است که قربانیان او کودکان کم‌سن‌وسال نبودند و این درحالی‌است که اتهامات در رابطه با جکسون از سوی بچه‌هایی بسیار کم‌سن‌وسال مطرح شده است. کار‌های این خواننده به‌مراتب وحشتناک‌تر و بدتر از آن کار‌هایی است که اپستین انجام داد و همه ما در حال محکوم‌کردن آن هستیم. بیان واقعیت‌ها و صحبت‌کردن دراین‌باره که چه اتفاقاتی رخ داده، عملی منطقی و درست است. این خیلی خوب است که ما درباره واقعیت‌های تلخ گذشته حرف بزنیم. این کار بخشی از روانکاوی مربوط به آن حوادث ناگوار است و می‌تواند مرهمی بر زخم‌های قدیمی باشد.»

مستند چهارساعته رید اختصاص به گفت‌و‌گو با وید رابسون و جیمز سیفچانک، دو قربانی جنسی جکسون دارد، که در سنین ۷ و ۱۰ سالگی در نورلند مورد تعدی و آزار جنسی جکسون قرار گرفتند. این دو قربانی هم با انتشار بیانیه‌هایی از تلاش‌های گروهی فعالان مدنی برای مبارزه با کودک‌آزاری حمایت و تقدیر و فیلم سینمایی مایکل را اثری مخرب و خلاف اصول خانوادگی و اجتماعی معرفی کردند. به گفته سیفچانک: «فیلم مایکل اکران شده و با تبلیغات فراوان و پرسروصدا قصد دارد از مایکل جکسون چهره‌ای مثبت و موجه ارائه دهد. اما بیلبورد‌ها و فیلم‌های تبلیغاتی مایکل، اشاره‌ای به چهره پنهان و منفور این خواننده نمی‌کنند. برای آنهایی که مایکل جکسون به شکل دیگری در زندگی‌شان وجود داشت، این فیلم تحریف واقعیت است. جای تاسف است که آزاردهندگان ما حتی بعد از این‌که ما جرات می‌کنیم درباره اقدامات‌شان حرف بزنیم، همچنان مورد تحسین و تمجید قرار می‌گیرند.»

 

ارزیابی غلط اقتصادی 

سازندگان فیلم انتظار افتتاحیه‌ای بالای ۱۵۰ میلیون دلار برای مایکل در سه روز نخست نمایش داشتند، اما افتتاحیه ۹۷ میلیون دلاری آن تمام انتظارات و توقعات آنها را نقش‌برآب کرد. این درحالی‌است که هزینه تولید فیلم حدود ۲۰۰ میلیون دلار بوده، که باید یک هزینه ۵۰ تا ۸۰ میلیون دلاری برای تبلیغات و بازاریابی را نیز به آن اضافه کرد. این رقم در حالی به‌عنوان هزینه‌های تولید فیلم اعلام شده که گفته می‌شود وراث مایکل جکسون برای فیلمبرداری مجدد صحنه‌هایی از فیلم که اختصاص به فصل سوم فیلم (و ایجاد تغییراتی در متن داستان آن بوده) بالای ۱۵ میلیون دلار به سازندگان و تهیه‌کنندگان فیلم پرداخت کرده‌اند. به این ترتیب و با توجه به هزینه کلان ۲۷۰ میلیون دلاری مایکل، این فیلم در نمایش عمومی در آمریکای‌شمالی باید نزدیک ۶۰۰ میلیون دلار فروش کند تا بتواند لقب فیلمی پرفروش را بگیرد. با توجه به افت ۵۰ درصدی فروش فیلم در هفته دوم اکران عمومی، تحلیلگران اقتصادی سینما بعید می‌دانند این درام زندگی‌نامه‌ای بتواند به رقم اعلام‌شده دست پیدا کند. این درحالی‌است که اهل فن می‌گویند حتی همان افتتاحیه ۹۷ میلیون دلاری هم به‌خاطر علاقه مردم به تماشای فیلمی درباره این خواننده جنجالی نبوده است. گروه زیادی از تماشاگران فیلم در گفت‌و‌گو با برنامه‌های خبری و رسانه‌های گروهی گفته‌اند به این دلیل به دیدن مایکل رفته‌اند تا ببینند داستان فیلم تمام واقعیت‌ها را درباره خواننده ارائه می‌دهد یا نه. پاسخ این گروه بالای تماشاگران به این پرسش، منفی بوده است.

 

خانواده گریزان!

اختلافات درونی خانوادگی جکسون‌ها در ارتباط با ساخت فیلمی درباره مایکل جکسون به قدری بالا بود که نتوانست در درون خانواده باقی بماند و سر از رسانه‌های گروهی درآورد. پاریس جکسون، دختر مایکل همزمان با نمایش عمومی فیلم هرگونه دخالت و همکاری با آن را قویا تکذیب کرد و گفت در هیچ مرحله‌ای از تولید فیلم، درگیر آن نبوده و هیچ همکاری‌ای با سازندگان آن نداشته است. بر این اساس، او حمایت خود از فیلم را رد و رسما اعلام کرد تحت هیچ شرایطی از آن حمایت نخواهد کرد. پاریس همچنین صرف ۱۵ میلیون دلار از پول خانواده برای فیلمبرداری مجدد صحنه‌هایی از آن را «هدر دادن بی معنی پول خانواده» ارزیابی کرد و گفت این پرداخت نوعی باج‌دهی به تهیه‌کنندگان فیلم بوده است. تلاش خبرنگاران برای صحبت بیشتر با پاریس جکسون تاکنون بی‌نتیجه بوده و رسانه‌ها نمی‌دانند دلیل اصلی مخالفت او با کلیت فیلم چیست.

همچنین ژانت جکسون، خواهر مایکل که خودش از خوانندگان موسیقی پاپ است و طرفدارانی دارد، از هرگونه همکاری با سازندگان فیلم امتناع کرد و حتی از آنها خواست در هیچ کجای فیلم اسمی از او برده نشود. تماشاگرانی که به تماشای فیلم نشستند، با کمال تعجب متوجه شدند در طول ۱۲۷ دقیقه فیلم هیچ تصویر و اسمی از ژانت وجود ندارد و انگار که در عالم واقعیت اصلا کسی به نام ژانت جکسون وجود نداشته است! لا تویا جکسون، خواهر مایکل و ژانت همزمان با اکران عمومی فیلم و زمانی که همگان متوجه غیبت ژانت در آن شدند، زبان به صحبت گشود و گفت ژانت به دلایل شخصی ترجیح داده در هیچ کجای داستان این فیلم نباشد و دلایل خود را برای این کار دارد. برای رسانه‌های گروهی جای تعجب بوده است که چرا خود ژانت دراین‌باره صحبتی نکرده و باعث شده تا خواهرش در این رابطه حرف بزند. مثل مورد پاریس جکسون، ژانت هم از ارائه توضیح درباره عدم حضورش در داستان فیلم خودداری کرده و این مسأله، زمینه‌ساز انتشار شایعات گوناگون شده است.