در بمبارانِ متجاوزان آمریکایی و اسراییلی، لحظه‌ای در دفاع از کودکان ایران تردید نمی‌کنیم

این مراسم که عصر پنجشنبه، ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، برگزار شد ، چه در بیانیه‌ انجمن و چه در سخنان اعضا تحت‌الشعاع مظلومیت بچه‌های میناب قرار گرفت و بارها بغض در گلوی سخنرانان مراسم شکست.
در آغاز این مراسم، فریدون عموزاده خلیلی، رئیس هیئت مدیره انجمن، ضمن خوشامدگویی به حاضران گفت: سال سختی را گذراندیم؛ سال سختی برای کشور و مردم، برای انجمن و به‌خصوص برای بچه‌ها که موضوع و دلیل اصلی وجود و فعالیت ما در انجمن و تداوم فعالیت ما نویسندگان کودک و نوجوان هستند. در این سال شاهد دو بار تجاوز اسرائیلی- آمریکایی و تحمیل دو جنگ بر کشور بودیم. به‌خاطر همین مدت‌هاست ارتباط اعضای انجمن با یکدیگر دچار اختلال شده و چند ماه است اعضای انجمن نتوانسته‌اند گردهم‌آیند و در برنامه‌های جمعی انجمن جویای حال همدیگر شوند. در دو جنگ اخیر منازل یا محل کار برخی از اعضای انجمن، در تهران و شهرستان‌ها به صورت کلی یا جزیی آسیب دید. در پی این دوره‌ی سخت، برگزاری این دورهمی صمیمانه فرصت خوبی برای دیدار اعضای انجمن به‌شمار می‌آید که روح و جانمان را تازه کرد.

 نویسندگان برای کودکان شهید دست به قلم شدند

عموزاده با اشاره به حمله هوایی متجاوزان در صبح روز اول جنگ به دبستان شجره طیبه میناب و شهادت دانش‌آموزان و کادر آموزشی دبستان گفت: ما چه به‌طور شخصی و چه به‌عنوان انجمن نمی‌توانیم نسبت به ستم و جنایت علیه کودکان و رنج کشیدن آنان بی‌تفاوت باشیم و همیشه سعی می‌کنیم با قلممان دردها و رنج‌های آن‌ها را به شکل‌های گوناگون بازتاب دهیم و در قالب‌های متنوع هنری و رسانه‌ای به روایت این دردها، به‌ویژه درد بچه‌ها بپردازیم.
به گفته رئیس هیئت مدیره‌‌ انجمن نویسندگان، تکلیف ما روشن است؛ هرجا که بچه‌ها قربانی خشونت، ستم و جنایت شوند، آسیب ببینند و یا رنج بکشند؛ به خصوص اگر بحث وطن هم مطرح باشد، وظیفه‌ ما نوشتن درباره‌ این اتفاقات، بازتاب دادن و زنده نگه‌داشتن آن‌هاست؛ چرا که ما نویسنده‌ایم و رسالت اصلی ما همین است که با قلم، همراه، هم‌درد، پشتیبان و حامی بچه‌ها باشیم.
عموزاده سپس به محدودیت‌های ارتباطی این دوره اشاره کرد و گفت: در این دوره، انجمن و اعضای آن با محدودیت ارتباط در فضای مجازی و تشکیل گردهمایی و جلسه‌های حضوری روبه‌رو بود. با این همه، محدودیت‌ها باعث نشد فعالیت‌ انجمن در واکنش به جنایت علیه بچه‌ها و روایتگری رنج‌ کودکان قربانی تعطیل شود. یکی از این اقدامات، نگارش و انتشار دردنوشته‌ انجمن خطاب به کودکان میناب بود که ۱۳ اسفند، در خبرگزاری‌های داخلی منتشر شد.نگارش و انتشار بیانیه‌ انجمن در محکومیت تجاوز صهیونیستی به کشور در ابتدای جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، نگارش روایت‌هایی کوتاه درباره‌ تعدادی از شهدای کودک آن جنگ در همکاری با شرکت پست و برای انتشار همراه با مجموعه‌ تمبرهای یادبود آن شهیدان، مشارکت رئیس هیئت مدیره‌ انجمن در دادخواست به سازمان ملل با بیش از هزار امضا و تقاضای رسیدگی به وقوع جنایت علیه بشریت در بمباران مدرسه‌ میناب و سخنرانی وی در تجمع مقابل دفتر سازمان ملل در تهران، پرس‌وجوی تلفنی و پیامکی اعضای هیئت مدیره از حال و احوال تعداد زیادی از اعضا در این دوره، نوشتن و انتشار یادداشت‌ها و متن‌های گوناگون به این مناسبت، توسط شماری از اعضا و انتشار آن‌ها در رسانه‌ها و شبکه‌های فعال، فعالیت‌های داوطلبانه‌ برخی از اعضا مثل حضور در هلال احمر، برگزاری کارگاه‌های حضوری برای کودکان، ترویج کتابخوانی، روایتگری و... نیز از دیگر فعالیت‌های انجمن و اعضای انجمن در مواجهه با حمله‌ دشمنان به خاک میهن عزیزمان ایران به‌شمار می‌آید.
وی با تاکید بر اینکه انجمن و فعالیت‌های آن نه فقط با هیئت مدیره، بلکه با اعضای آن معنا می‌یابد، از همه‌ اعضا خواست که به‌ویژه در موقعیت‌های خاص، با ارائه‌ی نظر و طرح فعالیت‌های پیشنهادی به تقویت نقش و تاثیرگذاری انجمن کمک کنند.
خلیلی به راه‌اندازی کانال اطلاع رسانی انجمن در پیام‌رسان «بله» نیز اشاره کرد که در وضعیت فعلی و با توجه به قطع سایر کانال‌های ارتباطی که قبلا فعال بودند، این کانال انعکاس دهنده‌ اخبار انجمن و همچنین دل‌نوشته‌ها و یادداشت‌های اعضای انجمن است که فعالیت خود را با انتشار اشعار، یادداشت‌ها و متن‌هایی با موضوع جنگ و کودکان و علاقه به میهن آغاز کرد و در همین مدت کوتاه، مطالب آن بازخورد خوبی داشته است، از جمله انتشار شعری از زنده‌یاد احمدرضا احمدی، پیشکوت عضو انجمن، با موضوع کودکان و جنگ که در دهه‌ی هشتاد سروده شده و انگار برای شرایط امروز گفته شده است.

در ادامه، رئیس هیئت مدیره‌ انجمن از تدوین چند طرح متنوع متناسب با دوره‌ اخیر خبر داد و از اعضا برای مشارکت در دو فراخوان در دست انتشار و دیگر برنامه‌های انجمن در این زمینه دعوت کرد. از دو فراخوان مورد اشاره، یکی مربوط به تهیه و انتشار کتاب مجموعه‌ی داستان‌ها، شعرها و یادداشت‌های اعضای انجمن برای کودکان و نوجوانان شهید، زخمی و آسیب‌دیده در دو جنگ تحمیلی اخیر، به‌ویژه بچه‌های میناب است و دیگری در مورد برپایی کارگاه کتاب تصویری با موضوع بچه‌های میناب. از جمله برنامه‌‌های پیش‌بینی شده نیز می‌توان به برگزاری برنامه‌ شب داستان‌ با موضوع جنگ و کودکان میناب به پیشنهاد جمشید خانیان از اعضای انجمن خبر داد که به زودی جزئیات و زمان برگزاری هریک در دسترس اعضا قرار خواهد گرفت.

 یاد شهدای میناب زنده شد

در بخش دیگری از این دورهمی، حوریه حافظیان، اسدالله شعبانی، اسماعیل امینی، افسون امینی و لعیا شیرازی از اعضای حاضر، دل‌نوشته‌ها و شعرهای خود را با موضوع بهار، وطن، کودکان میناب و... قرائت کردند. همچنین فایل صوتی داستان‌خوانی درسا غلامشاهی و مینا بادسار، دو نوجوان اهل بندرعباس که همراه تعدادی از کودکان و نوجوانان اهل بندرعباس، با هدایت مربیان خود؛ امیرحسین والا و مریم سید افقهی (از نویسندگان عضو انجمن) داستان‌هایی با موضوع جنگ ۱۲ روزه نوشته بودند، برای حاضران پخش شد.
سپس علی‌اصغر سیدآبادی بخشی از یادداشت‌های روزانه‌ خود با موضوع جنگ را برای حاضران خواند و به برخی از بازخوردهای نویسندگان خارجی هم اشاره کرد.در بخش پایانی این برنامه که حسین تولایی دبیری آن را برعهده داشت، خوانش پیام انجمن نویسندگان کودک و نوجوان به مناسبت روز جهانی کتاب کودک بود که توسط سید علی کاشفی خوانساری قرائت شد.
در این دورهمی صمیمانه، شهرام اقبال زاده، محمود برآبادی، اسدالله شعبانی و حمیدرضا داداشی، از اعضای انجمن، دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را در خصوص فعالیت‌های انجمن بیان کردند.

به معجزه کلمات ایمان داریم

همچنین متن کامل پیام انجمن به مناسبت روز جهانی کتاب کودک در این مراسم قرائت شد.در این پیام آمده است:
به نام پروردگار کودکی

کلمه، آن‌گاه که به آدمی هدیه شد، دنیایی دگرگون آفرید. کلمه‌ها گاهی از خود انسان‌ها زیباترند و امیدوارتر. کلمه‌ها می‌توانند معجزه‌ کنند، آن‌گاه که در جان شعر می‌نشینند یا با افسانه‌ها و متل‌ها و داستان‌ها، به زندگی آدمیان روح می‌بخشند و آن‌گاه که در کتاب و به‌ویژه در کتاب کودک، جهانی‌ را که آفریده‌اند، ماندگار می‌کنند و کودکان را سوار بر بال خود به سفرهای ناممکن می‌برند. سال‌ها تصور ما چنین بود؛ اما اینک با این پرسش روبه‌روییم که آیا در اوج پیشرفت علم و تکنولوژی و ارتباطات، کلمه‌ها و کتاب‌های کودکان از معجزه درمانده‌اند و حریف قدرت‌ها و جاه‌طلبی‌ها نمی‌شوند؟ آیا دیگر توان رویارویی با سیاست‌های زیادی‌خواه دنیا را ندارند که هر از چندی، جهان شاهد برافروختن آتش جنگی تازه است؟ آری ما نویسنده کودکانیم و وقتی شهادت اندوه‌بار بچه‌های معصوم دبستان میناب را می‌بینیم، وقتی می‌بینیم ترکش بمب یا گلوله‌های هولناک از هر سو بر تن و جان کودکان می‌نشیند یا وقتی شاهد پدر و مادرهایی هستیم که تن زخمی فرزندانشان را در آغوش گرفته‌اند، اگرچه همراه آنان درد می‌کشیم و چشمانمان خون می‌بارند؛ هم‌چنان به معجزه‌ کلمه‌ها ایمان داریم، هنوز باورمان به جان‌بخشی شعرها و داستان‌ها محکم و پابرجاست، هنوز کودکان را در پناه کتاب و در جهان گفت‌وگو، بیشتر در امان می‌دانیم و هنوز با اعتقادی راسخ، به اعجاز ادبیات دل بسته‌ایم. در این جهان بی‌‌مهر، ما نویسندگان کودک و نوجوان، با ایمان به معجزه‌ کلمه‌ها از مردان قدرت و سیاست می‌خواهیم به وظیفه‌ ذاتی‌شان برای ساختن دنیایی شاد و امن و آرام و سرشار از صلح و آرامش برای کودکان بکوشند؛ دنیایی که جنگ‌هایش فقط در قصه‌ها باقی بمانند و ارزش جان‌ آدمیان از هر ثروتی بیش باشد. دنیایی که صلح و دوستی، اولین درس کتاب‌های مدرسه باشد و کودکان و نوجوانان این کره‌ خاکی، معنای جنگ‌ و بمب و موشک را، فقط از فرهنگ‌های لغات دریابند. ما نویسندگان کودک و نوجوان، به مناسبت روز جهانی کتاب کودک، با کودکان ایران عهد می‌بندیم، در مهلکه بمبارانِ متجاوزان آمریکایی و اسراییلی، لحظه‌ای در دفاع از کودکان ایران تردید نکنیم. پیمان می‌بندیم که تا توان داریم، دیگر مصائب همه‌ کودکان را از یاد نبریم و از رنج‌هایشان بنویسیم، از کودکان قربانی خشونت‌های اخیر، از گرسنگی، از ترس، از مدرسه‌های تخریبی، از ورزشگاه‌های ناایمن، از اسباب‌بازی یا کتابی که پشت شیشه‌ ویترین خاک می‌خورد و کودکی حسرت خریدنش را دارد... عهد می‌بندیم در کتاب‌هایمان جهان بهتری برای زندگی کودکان خلق کنیم؛ جهانی که در آن‌ صلح و عشق و مهر بر زشتی‌های ستم و کینه و زیاده‌خواهی قدرتمندان غلبه کند، جهانی که در آن‌ هیچ کودکی وحشت بمباران، غم نان، اندوه درمان، حسرت آموزش و هراس فردا نداشته باشد. جهانی که گردانندگان جهان، ساختن آن‌ را به کودکان بدهکارند، باشد که دنیای واقعی نیز چنین شود.
بهار ۱۴۰۵- انجمن نویسندگان کودک و نوجوان