ضربه به خط مقدم نجات؛ روایتی از حمله دشمن به امدادگران

در میان دود و انفجار، آمبولانس‌هایی که باید جان‌ها را نجات می‌دادند، خودشان هدف شدند و امدادگرانی که برای کمک آمده بودند، با زخم‌های تازه از میدان برگشتند.

کد خبر: ۱۵۴۵۹۶۰

به گزارش جام جم آنلاین به نقل ازایرنا، شهرها یک صدا را خوب می‌شناسند، آژیر آمبولانس. صدایی که وقتی در خیابان می‌پیچد مردم ناخودآگاه کنار می‌روند تا راه باز شود. چون همه می‌دانند پشت آن آژیر، انسانی در خطر است و چند نفر با عجله می‌روند تا او را نجات دهند.

اورژانس همیشه در خط مقدم

حادثه‌هاست از تصادف‌های جاده‌ای تا آتش‌سوزی و زلزله. جایی که بسیاری از مردم از آن دور می‌شوند، امدادگران تازه به سمتش حرکت می‌کنند. اما در روزهای اخیر، این بار خودِ شبکه امدادرسانی نیز از آسیب‌ها در امان نماند.

پایگاه‌هایی که ویران شدند

در جریان حملات اخیر دشمن متجاوز، ۲۱ پایگاه اورژانس تخریب شد. پایگاه‌هایی که در شرایط عادی مرکز استقرار نیروهای امدادی و نقطه آغاز بسیاری از مأموریت‌های نجات هستند. هر پایگاه اورژانس در واقع یک حلقه مهم در زنجیره امدادرسانی است؛ جایی که نیروها آماده‌باش هستند تا در کوتاه‌ترین زمان ممکن به محل حادثه برسند.

از بین رفتن این پایگاه‌ها تنها تخریب چند ساختمان نیست. هر کدام از آن‌ها بخشی از شبکه‌ای هستند که باید در لحظات حساس میان مرگ و زندگی فاصله ایجاد کند. وقتی چنین مراکزی آسیب می‌بینند، فشار بر سایر پایگاه‌ها چند برابر می‌شود و مسیر امدادرسانی دشوارتر از قبل ادامه پیدا می‌کند.

آمبولانس‌هایی که دیگر برنمی‌گردند

در کنار پایگاه‌ها، تجهیزات عملیاتی اورژانس نیز آسیب جدی دیدند. بر اساس آمار منتشر شده، ۱۸ دستگاه آمبولانس در این حملات از بین رفته است.

ضربه به خط مقدم نجات؛ روایتی از حمله دشمن به امدادگران

هر آمبولانس برای اورژانس تنها یک وسیله نقلیه نیست. داخل آن تجهیزات حیاتی قرار دارد؛ دستگاه‌های اکسیژن، شوک قلبی، تجهیزات احیا و داروهایی که می‌توانند در چند دقیقه سرنوشت یک بیمار را تغییر دهند.

وقتی چنین آمبولانس‌هایی از چرخه خدمت خارج می‌شوند، در واقع بخشی از توان نجات جان انسان‌ها نیز از دست می‌رود.

از دست رفتن امداد هوایی

در عملیات‌های بزرگ، بالگردهای اورژانس نقشی حیاتی دارند. آن‌ها می‌توانند در زمانی کوتاه مصدومان را از مناطق دور یا مسیرهای دشوار به بیمارستان منتقل کنند؛ همان چیزی که امدادگران آن را «دقایق طلایی نجات» می‌نامند.

با این حال در جریان این حملات، یک فروند بالگرد اورژانس نیز نابود شد. بالگردی که می‌توانست در مأموریت‌های حساس برای انتقال سریع بیماران و مصدومان مورد استفاده قرار گیرد.

ضربه به مرکز فرماندهی

در کنار پایگاه‌ها و تجهیزات میدانی، ستاد اورژانس نیز که مسئول هماهنگی عملیات‌های امدادی است، در این حملات نابود شد.

ستاد اورژانس جایی است که تماس‌های اضطراری دریافت می‌شود، نیروها به مأموریت اعزام می‌شوند و عملیات‌ها مدیریت می‌شوند. در شرایط بحران، چنین مراکزی نقشی کلیدی در ساماندهی امدادرسانی دارند.

از دست رفتن این مرکز، ضربه‌ای جدی به ساختار مدیریت عملیات‌های امدادی محسوب می‌شود.

امدادگرانی که زخمی شدن

تلخ‌ترین بخش ماجرا، خسارتی است که به نیروهای انسانی وارد شد. امدادگرانی که همیشه برای کمک به دیگران به دل حادثه می‌زنند، این بار خود در میان آسیب‌دیدگان قرار گرفتند.

بر اساس گزارش‌ها، ۴۹ نفر از کارکنان اورژانس مصدوم شدند و سه نفر از امدادگران نیز جان خود را از دست دادند.

کسانی که وقتی تماس اضطراری ثبت می‌شود، بدون مکث سوار آمبولانس می‌شوند و به سمت محل حادثه حرکت می‌کنند.

همکارانشان می‌گویند امدادگر بودن یعنی پذیرفتن خطر؛ اما هیچ‌کس انتظار ندارد روزی آمبولانس‌ها نیز هدف قرار بگیرند.

ادامه مأموریت در میان بحران

با وجود همه این خسارت‌ها، فعالیت اورژانس متوقف نشده است. نیروهای امدادی همچنان در میدان حضور دارند و تلاش می‌کنند خدمات امدادی به مردم ادامه پیدا کند.

در شهرهایی که زخم جنگ را بر تن دارند، هنوز صدای آژیر آمبولانس‌ها شنیده می‌شود. صدایی که یادآور یک حقیقت ساده اما مهم است:

حتی در سخت‌ترین شرایط، کسانی هستند که کارشان نجات جان دیگران است.

امدادگرانی که شاید تجهیزات و پایگاه‌هایشان آسیب دیده باشد، اما اراده‌شان برای کمک به انسان‌ها هنوز پابرجاست.

دشمن متجاوز تاکنون به ۱۶۰ مرکز دارویی، درمانی، بهداشتی و پایگاه اورژانس و همچنین ۶۹ مدرسه در سراسر کشور حمله مستقیم کرده و ۲۱ هزار و ۷۲۰ واحد غیرنظامی نیز در این حملات تروریستی آسیب جدی دیده‌اند.

ضمن اینکه دراین(۱۱ روز جنگ) ۱۶۷۸۸ نفر مجروح شده اند، به ۱۷۰ مرکز درمانی و آسیب حمله شده، ۷۹ نیروی درمانی و اورژانس مجروح و ۱۲ نفر از نیروهای مراکز درمانی و بیمارستان‌ها به شهادت رسیده‌اند.