درختکاری به یاد بزرگ‌مردی که هر سال نهالی برای ایران می‌کاشت

روز درختکاری امسال در حالی در سراسر کشور برگزار شد که جای خالی سنت هر ساله کاشت نهال توسط رهبر معظم انقلاب بیش از همیشه احساس می‌شد، مردمی که برای کاشت درخت گرد هم آمده بودند، این بار نهال‌های امید را با یاد و خاطره رهبری در خاک نشاندند که سال‌ها در روز درختکاری، مردم را به حفظ طبیعت و سبز نگه داشتن ایران دعوت می‌کرد.

کد خبر: ۱۵۴۵۴۲۹

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از ایرنا، هر سال با نزدیک شدن به روزهای پایانی زمستان، زمانی که زمین آرام‌آرام خود را برای تولد دوباره بهار آماده می‌کند، روزی در تقویم به نام روز درختکاری یادآور مسئولیت انسان در برابر طبیعت می‌شود، روزی که مردم با کاشت یک نهال، امید به آینده‌ای سبزتر را در دل خاک می‌کارند.

در ایران، ۱۵ اسفند به عنوان روز درختکاری شناخته می‌شود و آغازگر هفته منابع طبیعی است، هفته‌ای که از ۱۵ تا ۲۱ اسفند ادامه دارد و در آن برنامه‌های مختلفی برای حفاظت از محیط‌زیست و توسعه فضای سبز برگزار می‌شود، در این روز، مردم، دانش‌آموزان، فعالان محیط‌زیست و مسئولان در شهرها و روستاهای مختلف نهال می‌کارند تا سهمی در حفظ طبیعت داشته باشند.

اما امسال با سال های دیگر متفاوت است، در روزهایی که زمین بیش از همیشه به سبزی و امید نیاز دارد، پویش درختکاری «سرو ایران» امسال حال و هوایی متفاوت از سال‌های گذشته دارد، مردم در حالی برای کاشت نهال گرد هم آمده‌اند که جای خالی سنتی دیرینه در این روز بیش از همیشه احساس می‌شود، سنتی که سال‌ها با دستان رهبر انقلاب و با کاشت یک نهال در روز درختکاری آغاز می‌شد و به نمادی از توجه به طبیعت و آینده ایران تبدیل شده بود.

سال‌های گذشته در چنین روزی، رهبر انقلاب با حضور در مراسم روز درختکاری نهالی در خاک می‌نشاندند و مردم را به حفظ محیط‌زیست و توسعه فضای سبز دعوت می‌کردند، اما امسال، پس از شهادت ایشان، این روز رنگی از دلتنگی به خود گرفته است.

رهبر معظم انقلاب هر سال به مناسبت روز درختکاری همراه با غرس نهالی بر حفظ طبیعت تاکید می کردند و می فرمودند: تخریب محیط زیست بلای بزرگی است که آینده بشر را هدر می‌دهد؛ بنابراین مسوولان و همه مردم باید در مقابل آن بایستند.

پویش «سرو ایران» همچنان با مشارکت مردم در شهرها و روستاهای مختلف کشور ادامه دارد، دانش‌آموزان، خانواده‌ها، فعالان محیط‌زیست و مسئولان محلی در برنامه‌های مختلف نهال‌کاری حضور پیدا کرده‌اند تا سهمی در سبزتر شدن سرزمین خود داشته باشند.

به اعتقاد کارشناسان، پویش‌هایی مانند «سرو ایران» علاوه بر افزایش پوشش گیاهی، در فرهنگ‌سازی و ایجاد حس مسئولیت اجتماعی نسبت به طبیعت نقش مهمی دارند، به گفته آنها، مشارکت مردم در چنین برنامه‌هایی می‌تواند گامی مؤثر در مقابله با آلودگی هوا و تخریب محیط‌زیست باشد.

امسال شاید دستانی که سال‌ها نهال روز درختکاری را می‌کاشت در میان مردم نباشد، اما نهال‌هایی که در گوشه‌ و کنار این سرزمین در خاک قرار می‌گیرند، نشان می‌دهد راهی که برای حفظ طبیعت آغاز شده، همچنان ادامه دارد، نهال‌هایی که شاید سال‌ها بعد به درختانی تنومند تبدیل شوند و روایتگر روزی باشند که مردم برای سبز ماندن ایران، یاد یک سنت ماندگار را زنده نگه داشتند.

تاریخچه روز درختکاری

اندیشه اختصاص دادن روزی برای کاشت درخت، نخستین‌بار در قرن نوزدهم شکل گرفت، گفته می‌شود اولین برنامه رسمی درختکاری در سال ۱۸۷۲ برگزار و بعدها به الگویی برای کشورهای دیگر تبدیل شد و به تدریج بسیاری از کشورها روزی را برای درختکاری در تقویم خود قرار دادند.

امروزه ده‌ها کشور جهان روزی مشابه با عنوان «روز درخت» یا «روز درختکاری» دارند و در آن برنامه‌های گسترده‌ای برای افزایش پوشش گیاهی و آگاهی‌بخشی درباره اهمیت درختان برگزار می‌شود.

روز درختکاری در ایران

در ایران نیز از دهه‌های گذشته، روز درختکاری به عنوان نمادی از توجه به منابع طبیعی و محیط‌زیست مورد توجه قرار گرفته است، در این روز، برنامه‌های مختلفی از جمله کاشت نهال، آموزش‌های زیست‌محیطی و اجرای پویش‌های مردمی برگزار می‌شود.

درخت در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد، از باغ‌های تاریخی ایران گرفته تا درختان کهنسال در شهرها و روستاها، همگی نشان‌دهنده پیوند دیرینه ایرانیان با طبیعت هستند، بسیاری از آیین‌ها و سنت‌های ایرانی نیز با مفهوم سبزی، رشد و حیات گره خورده‌اند.

در واقع درختان نقش بسیار مهمی در حفظ تعادل طبیعت دارند، با تولید اکسیژن، جذب دی‌اکسیدکربن، کاهش آلودگی هوا، جلوگیری از فرسایش خاک و ایجاد زیستگاه برای جانوران، یکی از مهم‌ترین عناصر حیات روی زمین به شمار می‌روند.

به همین دلیل، روز درختکاری تنها یک مراسم نمادین نیست؛ بلکه یادآوری مسئولیتی است که هر انسان در برابر زمین دارد. مسئولیتی که با کاشت یک نهال آغاز می‌شود، اما با مراقبت از آن و حفاظت از طبیعت ادامه پیدا می‌کند.

در نهایت، شاید یک درخت کوچک نتواند به تنهایی جهان را تغییر دهد، اما اگر هر انسان یک نهال در خاک بنشاند، می‌توان امیدوار بود که زمین آینده سبزتر و نفس‌های آن تازه‌تر باشد؛ آینده‌ای که از دستان امروز ما آغاز می‌شود.