حقوق بی‌بشر!

یافته‌ها نشان می‌دهد سال گذشته برای آمریکا، سالی آمیخته با بحران‌های حقوق بشری در سطوح داخلی و خارجی بوده است؛ بحران‌هایی که نه فقط با اصول شناخته‌شده حقوق بشر در تضاد  است، بلکه از منظر اخلاقی نیز برای وجدان‌های بیدار قابل‌پذیرش نیست. در حوزه داخلی، نابرابری نژادی و اقلیتی همچنان یکی از عمیق‌ترین چالش‌های حقوق‌بشری در آمریکاست. آمارها نشان می‌دهد اقلیت‌های نژادی، به‌ویژه سیاهپوستان، در زمینه‌های اشتغال، دستمزد، آموزش، سلامت و نظام قضایی به‌طور سیستماتیک مورد تبعیض قرار می‌گیرند. در سال۲۰۲۴، نرخ بیکاری سیاهپوستان ۶.۳درصد گزارش شده، در حالی‌که این رقم برای سفیدپوستان حدود ۳.۵درصد بوده است. همچنین سیاهپوستان به‌طور متوسط ۲۰ درصد کمتر از همتایان سفیدپوست خود درآمد دارند. در نظام قضایی، تبعیض آشکارتر است. با وجود آن‌که سیاهپوستان حدود ۱۳ درصد جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند، نزدیک به ۳۸.۷درصد زندانیان این کشور را شامل می‌شوند. احتمال کشته‌شدن یک فرد سیاهپوست به دست پلیس ۲.۸برابر بیشتر از سفیدپوستان گزارش شده است؛ آماری که بار دیگر خشونت نژادمحور پلیس آمریکا را برجسته می‌کند. نقض حقوق زنان وکودکان نیز درسال۲۰۲۴ تداوم داشته است. نبود تضمین‌های صریح قانونی برای برابری جنسیتی، تبعیض در دسترسی به خدمات بهداشتی و افزایش مرگ‌ومیر مادران آفریقایی‌تبار ــ که تقریبا سه برابر زنان سفیدپوست است ــ تنها بخشی از این واقعیت تلخ محسوب می‌شود. بسیاری از کودکان، به‌ویژه در خانواده‌های کم‌درآمد، از برنامه‌های حمایتی و مراقبت‌های درمانی حذف شده‌اند. در حوزه مهاجرت، سیاست‌های بازدارنده ایالتی و فدرال، ازجمله محدودسازی پذیرش پناهندگان، نقض آشکار تعهدات بین‌المللی آمریکا در زمینه حقوق‌بشر و حقوق پناهجویان به‌شمار می‌رود. گزارش‌هایی نیز از سوءاستفاده، خشونت و رفتارهای غیرانسانی در بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها منتشر شده است. در سطح بین‌المللی، کارنامه آمریکا در سال ۲۰۲۴ همچنان با مداخله نظامی، جنگ‌افروزی و حمایت از درگیری‌های خونین همراه بوده است. از سال ۱۹۴۵ تاکنون، آمریکا در ۹۶ کشور مداخله کرده و مداخلات مستقیم نظامی آن در ۱۶ کشور به مرگ حدود ۷ تا ۱۳ میلیون نفر منجر شده است. همچنین درگیری‌های مسلحانه تحت حمایت آمریکا در
 ۱۹ کشور، جان ۶ تا ۱۰ میلیون نفر را گرفته است. منتقدان تأکید می‌کنند که آمریکا حقوق ‌بشر را نه به‌عنوان یک اصل جهانی، بلکه به‌عنوان ابزاری سیاسی برای فشاربردولت‌های مخالف خود به کارمی‌گیرد. در مقابل، متحدان این کشور، حتی در صورت ارتکاب شدیدترین نقض‌ها ــ ازجمله در موضوع فلسطین  ــ عملا از پاسخگویی مصون می‌مانند.