چین ، پاشنه آشیل امریکا در 1+5

همراه نشدن چین در حلقه 1+5 برای تشدید تحریم های شورای امنیت علیه ایران ، نکته ای نیست که بتوان به سادگی از آن گذشت.

کد خبر: ۱۵۲۹۷۳

چین در شرایطی این تصمیم را گرفت که در فاصله ای 2 هفته ای ، میزبان نمایندگان ارشد امریکا، فرانسه و اسرائیل بود تا پکن را قانع کنند که علیه ایران اقدام کند.رفتار چین ، امریکا را در مسیر نزدیک شدن به کابوسی قرار داده که برای 20 سال آینده تصور کرده است ؛ آینده ای که در آن ، اگر چین آهنگ حیرت آور رشد سالانه 8 درصدی اقتصادی خود را حفظ کند، به بزرگ ترین مصرف کننده انرژی جهان و برترین قدرت اقتصادی در تاریخ بین المللی تبدیل می شود. چین همه استعدادهای لازم برای تحقق امپراتوری اقتصادی خود را فراهم دارد.
یک میلیارد و 300 میلیون انسان پرانگیزه در مساحت 9.5 میلیون کیلومتر مربعی هر روز با رویای اول شدن سر کار می روند و ظهور چین مستقل با چنین ظرفیتی ، یعنی زوال دنیای تک قطبی. حالا دیگر شهرت چین به جمعیت و مساحت این کشور نیست. آنچه نفوذ این کشور را به همه مرزهای رسمی دنیا آسان کرده است ، اقتصاد این کشور است. کالاهای ارزان چینی نفس همه را گرفته و این تازه اول کار است.
موتور حرکت چین جدید، انرژی است و قلب انرژی ، در خاورمیانه است . امریکا به این نکته از مدت ها پیش پی برده و بر همین اساس بازی دومینو را راه انداخته است . استیلا بر افغانستان ، عراق ، ایران ، سوریه ، عربستان ، آذربایجان ، قزاقستان و گرجستان راه را بر آینده چین می بندد و اژدها را قبل از بیداری کامل به خواب ابدی می برد، روسیه هم به این طریق مهار می شود.
همراهی چین با امریکا حد معینی دارد. به باور چین ، ظرف سهم امریکا از امتیاز و همراهی چین مدت هاست که پر شده و نقطه آغاز آن از زمانی است که بازی دومینوی امریکا در خاورمیانه شروع شد و همراه با آن نفت نیز به قله 90 دلاری صعود کرد. عقل سلیم به چین که در 2 سال آینده 6 درصد نیاز بیشتری به نفت دارد، می گوید که قدم گذاشتن در راهی که بلد آن امریکاست ، بس است!
کشورها براساس منافع خود تصمیم می گیرند و در این زمینه با کسی رودربایستی ندارند. این نکته در رفتار 1+5 در شورای امنیت ثابت شد و از سویی ثابت کننده این حقیقت به امریکا بود که همراه کردن شورای امنیت در مسیری که او انتخاب می کند، یک تلقی ساده انگارانه و کودکانه است و اگر این راه را ادامه دهد باید منتظر جدا شدن همراهان دیگری نیز باشد. برگزاری 3 انتخابات در فاصله ای 16 ماهه در 3 کشور اروپایی واقعیت جالب توجهی را برابر واشنگتن گشود؛ دولتهایی که با امریکا همراه شده بودند در انگلیس ، ایتالیا و اسپانیا سقوط کردند.
براساس این واقعیات است که چین در 6 ماهه گذشته و در شرایطی که فشارهای امریکا علیه ایران بیشتر و قطعنامه دوم نیز صادر شد، حجم مبادلات اقتصادی خود را با ایران گسترش داد.
روزنامه واشنگتن پست به نقل از مقامات اروپایی و امریکایی گزارش داد: روابط بین ایران و چین که به سرعت در حال گسترش است در تلاشهای بین المللی برای اطمینان از این که ایران نمی تواند یک برنامه هسته ای صلح آمیز را به یک انحراف تسلیحاتی بکشاند، اختلال ایجاد کرده است.
در ادامه این گزارش آمده است: مقامات امریکایی و اروپایی روز جمعه مدعی شدند که پکن تعمدا در حال وقت تلف کردن برای محافظت از منافع اقتصادی خود است.
استفان هادلی ، مشاور امنیت ملی امریکا در گفتگو با خبرنگاران گفت: چین باید نقش مسوولیت پذیرانه تری را درخصوص ایران به عهده گیرد. چین باید درک کند که در دهه های آینده به نفت خاورمیانه وابسته خواهد بود و در نتیجه داشتن یک خاورمیانه باثبات و امن به نفع توسعه این کشور است.
در ادامه این گزارش به نقل از دیوید کرش ، یکی از مسوولان شرکت انرژی پی.اف.سی آمده است ؛ چین اکنون حداقل 14 درصد نفت وارداتی خود را از ایران دریافت می کند که این به این مفهوم است که ایران بزرگترین تامین کننده نفت برای چین و منبع حدود 7میلیارد دلار نفت در سال جاری بود.
ایران نیز در ازای آن سیستم های تسلیحاتی بزرگ ، از جمله موشکهای کروز و بالستیک و کمکهای فنی برای برنامه موشکی خود از چین دریافت می کند. چندین شرکت چینی نیز در دیگر بخشهای صنعتی ایران مشغول به فعالیت هستند.
در ادامه این گزارش می خوانیم ، چین در آستانه سفر یانگ جیچی ، وزیر امور خارجه این کشور به تهران در هفته گذشته اعلام کرد که می تواند تلاشهای امریکا برای اعمال یک قطعنامه جدید علیه ایران را رد کند. این گزارش نشان از آن دارد که چین به مرور، سفره خود را از دیگر اعضای 1+5 جدا می کند و از آنجا که این کشور یک قدرت اتمی و دارای حق وتوست ، می تواند پاشنه آشیل امریکا در این گروه باشد و هرگونه اقدامی را علیه ایران عقیم گذارد بویژه آن که امریکا درخصوص هر گونه وتوی قطعنامه علیه ایران به چین هشدار داده و این یعنی مخالفت چین با امریکا بر سر ایران که به حدی رسیده است که احتمال می رود هر گونه اقدام امریکا علیه ایران در شورای امنیت از جانب پکن وتو شود.