دومین سیاهچاله بزرگ راه شیری

آیا سیاهچاله دیگری در کهکشان راه شیری کمین کرده است؛ اگرچه شواهدی که تاکنون محققان به آن دست یافته اند نمی تواند تاییدی بر این فرضیه باشد اما ستاره شناسان بر این باورند

کد خبر: ۱۵۱۷۸۴

که با انجام آزمونی نسبتا ساده می توان وجود چنین پدیده ای را مورد بررسی قرار داد.
به گفته فضانوردان سیاهچاله بزرگی که جرم آن 3.6 میلیون برابر جرم خورشید است ، در مرکز راه شیری و در راستای صورت فلکی قوس وجود دارد اما برخی از آنها ادعا می کنند که سیاهچاله دومی نیز وجود دارد که هزار تا 10هزار برابر جرم خورشید است .در منطقه ای که کسری از یک سال نوری از سیاهچاله بزرگ فاصله دارد به دلیل وجود نیروهای گرانشی از تشکیل هر نوع ستاره ای جلوگیری می شود، اما وجود مجموعه ای از ستارگان جوان در این منطقه می تواند نشان دهنده وجود سیاهچاله ای دیگر باشد. به نظر می رسد این گروه از ستارگان در فاصله دورتری تشکیل شده اند و سپس به این منطقه مهاجرت کرده اند که این جابه جایی نیز بدون وجود سیاهچاله ای با وزن متوسط که درنتیجه نیروی گرانشی به مرکز کهکشان کشیده شده باشد امکان پذیر نخواهد بود.اما محققان تاکنون موفق به اثبات این نظریه نشده اند. اگر اخترشناسان بتوانند جفت ستاره ای با سرعت بسیار زیاد بیابند که بسرعت از منطقه خطر دور می شود، این تئوری قدرت بیشتری می یابد. از دسامبر سال 2004 تاکنون دهها بار شاهد وقوع پدیده هایی مشابه بوده ایم . در نخستین رصد این ستاره ها با سرعت 850 کیلومتر در ثانیه در فضا حرکت می کردند و این سرعت به حدی زیاد بود که ستاره با این سرعت می توانست کاملا از کهکشان فرار کند. اخترشناسان معتقدند که برای افزایش سرعت حرکت ستاره ها وجود یک جسم بسیار حجیم ضروری است و این افزایش سرعت ناشی از تاثیر متقابل بین 3 شیئ است که درخصوص آنها مباحث زیادی مطرح شده است .برخی می گویند در این پدیده یک جفت ستاره در نزدیکی سیاهچاله بسیار بزرگی در حرکت هستند، یکی از ستاره ها در این سیاهچاله به دام می افتد و ستاره دیگری با سرعت 4هزار کیلومتر در ثانیه از این سیاهچاله دور می شود. در حالی که عده ای دیگر از محققان نزدیک شدن یک ستاره منفرد به یک جفت سیاهچاله و خارج شدن آن از جهت دیگر را عامل ایجاد چنین پدیده ای می دانند. برای بررسی و مقایسه این دو عملکرد متفاوت نوعی آزمایش مشاهده ای وجود دارد. براساس محاسبات انجام شده وجود دو ستاره که به سرعت در فضا در حال حرکت هستند نشان دهنده مدرکی قطعی برای تایید وجود دو سیاهچاله بزرگ در کهکشان راه شیری است .اثبات وجود سیاهچاله ای دیگر در مرکز کهکشان نه تنها پاسخی است برای علت اصلی سرگردانی گروهی از ستارگان جوان در این منطقه ، بلکه می تواند چگونگی رشد و گسترش کهکشان ها را نیز توجیه کند.تصور می شود که کهکشان ها با ایجاد ارتباط میان کهکشان های دیگر یا گروههایی از ستارگان توسعه پیدا می کنند که درعین حال ممکن است هر یک از این کهکشان ها در بر دارنده سیاهچاله بزرگ منحصر به فرد خود باشد. با گذشت زمان این سیاهچاله ها به یکدیگر نزدیک تر می شوند. بنابراین وجود دو سیاهچاله در یک کهکشان غیرممکن نخواهد بود. شاید کهکشان راه شیری نیز به همین شیوه توسعه یافته باشد. در این صورت به هم پیوستن سیاهچاله های این دو کهکشان و ایجاد یک سیاهچاله بسیار بزرگ و حجیم دور از ذهن نخواهد بود. این در حالی است که تاکنون شواهدی مبنی بر نبود یک سیاهچاله دیگر در 100میلیون سال گذشته و ترکیب این دو سیاهچاله ارائه نشده است.