مهر که می رسد...

تقویم به اینجا که می رسد؛ مشق تابستان خط می خورد و آینه ترین روزهای آینگی از راه می رسند، مهر نجوای اذان آموختن است که از ماذنه مدرسه عشق گوش جان دلدادگان وادی معرفت را می نوازد.

کد خبر: ۱۴۶۷۴۵

تخته سیاه تقدیر سفیدبختی بچه ها را رقم می زند و صدای آب در جریان زندگی قد می کشد، مهر فرصتی است تا منهای منیت های دنیا به اضافه عشق مهربانی را ضرب در زندگی و عشق را تقسیم کنیم و آنگاه ایوان دلتنگ دل را با گشودن پنجره آموختن منور از سوسو زدن های معرفت کنیم.
مهر که می رسد، باید به اقیانوس آرام آن که دستهایش سپید می نویسد تا سپیده جرات طلوع پیدا کند، پیوست و لباسی به رنگارنگی خزان را در پایکوبی برگها برگزید تا با تن رنگارنگ برگهای خزان که فرش راه تعلیم می شوند، همداستان شد.
مهر که می آید، آسمانی ها مسافران جاده معرفت را سلام می دهند و شادمانی را جرعه جرعه به کام زمین نوش می کنند.
و زمین به آسمان می بالد که بوسه گاه قدمهای معصومانه نوبرانه های زندگی است.
آن روز که مهر آهنگ آغاز می کند، زمین چقدر آسمانی و فرشته های کوچک زمین شبیه ترینند به ملائک.
وقتی آخرین کوچه های تابستان را پشت سر می گذاری ، فصلی هزار رنگ از راه می رسد که تن پوش معرفت زیبنده ترین جامه اوست.
در مهر جرات جوانه زدن با آب جریان می گیرد و بابا فرشته ای است که تشنگان معرفت را به سمت امید می کوچاند.
و این بی کرانه چنان نوبرانه هایی در کوله بارش جای داده که معبود سراسر جلال و جمال به جبروتش سوگند یاد می کند. و آنگاه که آفتاب مهر طلوع می کند، سفیری از جانب اسمع السامعین ندا می دهد (نون والقلم) و قلم آرامشگاه اندیشه های نابی می شود که تا قد قامت قیامت زمین بر سترگ باورشان بوسه می زند.
مهر گهواره وارستگانی است که در مخزن الاسرار کمال پا گرفته اند، قد برافراشته اند و زمین به یمن قدمهایشان به آسمان بالیده است. و مهر امسال نه فرصتی است برای آموختن که غنیمتی است مزین به رحمت صیام و صیام فرصتی است تا عنکبوت نفس را از تنیدن در دل باز داریم و از ابلیس ، فرصت بازیچه شدن را بگیریم. باید در مهر رمضان تعریف رحمت را بیاموزیم و تکلیف تقدیرمان را روشن کنیم تا شاید این تن پاره نحیف را از شراره شعله های خرمن سوز دوزخ برهانیم.
باید مشعل آموختن هیچ گاه خاموش نشود، باید بیاموزیم چگونه به تاریکنای ضمیرمان نفوذ کنیم و بندبند پیکرمان را به دعوت خدا در سماعی عارفانه راه دهیم ، باید بیاموزیم چگونه با موسیقی ملکوتی موذن کالبدمان را به رقص بندگی رکوع و سجود عادت دهیم و قدر این لحظات مقدس را جرات درک پیدا کنیم.
و خود را در جریان مواج رحمتی که غلیان آن در راه است ، تطهیر کنیم تا شاید زنگارهای غبارگرفته غفلت را از سرزمین دلهایمان بزداییم و دستهای آلوده خود را به تبرک آب وضو تطهیر کنیم و به دنبال صدای ربنا، پیشانی تضرع را بر خاک بنهیم و با اذعان به حقارتمان ، سجده کنیم ؛ آن گاه شاید کمی از برگ ریزان معصیت به یمن رمضان نصیبمان شود و ما و مهر در رمضان دست در دست هم برگ و بار جهل و گناه و بی رمقی پاییز را بتکانیم و سبکبار تن را در باران رحمت بی امان الهی تطهیر کنیم.
مهر امسال نه فرصتی است برای آموختن که غنیمتی است مزین به رحمت صیام و یادمانی است از یاد یاران مهربان که به برکت صیام با صیانت نفس و صولت دل آزادگی را به دنیا همه کرده اند.
مهر در پرنیان رحمت رمضان می رسد تا علقه های عشق آسمانی را فرصت بارور شدن دهد و یادمان یاران مهربانی که از 7 سالگی مسلک شاگردی هفتگانه آسمان را پاس داشتند، یاد کند.
آنان که فکر سفر به هفت خوان آسمان را از اولین مهر آموختن در ضمیر باور خویش رویاندند و هیچ گاه سهم زمین نبودند و ماندند تا هیهات را برای عبور از خاکریز دنیا بیاموزند و رمز راهیابی به آسمان را دریابند و مهیا شبهای تب کرده دنیا را ضجه زنند و تمام سنگریزه های منیت را بر شیطان نفس بیارند و 70 بار در سعی صفا صفا کنند و با تن پوش چفیه احرام ببندند و هروله کنان به بلندای آسمان قد بکشند تا هر روز از ابتدای جاده صبح سرخی داغشان طلوع کند.
آری نه مهر امسال که مهر هر سال تا هزار سال دیگر، طفیل مکتب آنانی است که سرخ درخشیدند تا یادمان سبزشان بر رواق دنیا، دلدادگانی را به سمت خون مجیب الدعوات عروج دهد و تا همیشه باشند؛ روزی گیرندگانی که بهترین بندگان درگاهند و فرزندان مکتب مهر، چشم بر حلقه دلهای آنان ببندند تا همیشه روزگار مهر مفتخر به روزی باشد که نام آنان لابه لای برگهای باریده پاییز جای گرفت.