این شعر در حقیقت جاندارپنداری یک موجود بی جان، یک اتوبوس قدیمی و کار کرده بود و شاعر با استفاده از تخیل خود، به این وسیله نقلیه، شخصیت انسانی داده است. توصیف این شخصیت خیالی و سرانجام این اتوبوس، غزل «اتوبوس» را به یک شعر خواندنی تبدیل کرده است.
رئیس مرکز آمار ایران در گفتوگوی اختصاصی با روزنامه «جامجم» تشریح کرد
همراه با رضا فیاضی، بازیگر خاطرهساز تلویزیون