نبش قبر خمرهای سرخ

بینائی نون چی در سن 82 سالگی روبه افول گذاشته و او ناچار است بیشتر روزها برای آن که نور خورشید اذیتش نکند، عینک آفتابی بزرگی به چشم بزند.

کد خبر: ۱۴۱۹۴۱

از موی یک دست سفید او چیز زیادی نمانده و اگر چه گاهی اوقات بسختی و توام با درد نفس می کشد، اما هنوز وقتی به مباحثات مربوط به نقش او در خشونت های دوران حاکمیت خمرهای سرخ بر کامبوج گوش فرا می دهد می تواند برای ساعتها روی صندلی بنشیند و تمرکز خود را حفظ کند.
نون چی یکی از دستیاران پیشین پول پوت ، رهبر خمرهای سرخ بود و ارشدترین مقام این گروه تلقی می شود که هنوز در قید حیات است. او یکی از کلیدی ترین چهره های خمرهای سرخ است که به دادگاه فراخوانده شده تا شاید اندکی از آلام بازماندگان دوران حاکمیت سرکوبگر این گروه در دهه 1970 میلادی که مرگ دو میلیون تن را رقم زد، کم شود.
دادگاه رسیدگی به جنایات فرماندهان ارشد خمرهای سرخ سالها به تعویق افتاد اما عاقبت این دادگاه که کامبوجی ها از دیرباز انتظارش را می کشیدند، تشکیل شد. پس از آن که کامبوج در سال 1997 خواستار برخورداری از مساعدت بین المللی برای تشکیل دادگاهی برای رسیدگی به اتهام نسل کشی دولت خمرها شد 9 سال طول کشید تا مذاکرات طولانی و نفسگیر با سازمان ملل متحد بر سر شکل و ساختار دادگاه پیش از آن که بازپرس ها و قضات در جولای سال گذشته سوگند یاد کنند به ثمر برسد.
پس از آن هم دادگاه در روندی لاک پشتی به احضار بازماندگان حاکمیت خمرهای سرخ اقدام کرد. کندی این روند موجب شده بود بسیاری در کامبوج به این استنتاج برسند که دولت به تعمد قصد دارد کار را به درازا بکشد تا آخرین بازماندگان حاکمیت خمرهای سرخ بر اثر کهولت سن یا بیماری چشم از دنیا فرو بندند.
با این حال ، چند روز پیش دادستان ها به نقطه عطفی در فعالیت این دادگاه رسیدند. آنان روز 18 جولای فهرستی متشکل از نام 5 مظنون که باید تحت تعقیب قضایی قرار گیرند را تقدیم قضات دادگاه کردند. اگرچه این فهرست در اختیار رسانه ها قرار نگرفته اما گفته می شود متشکل از نام رهبران سالخورده رژیم خمرهای سرخ چون نون چی است که در دهه 90 پس از دستیابی به توافقی محرمانه با دولت برای همیشه از فعالیت های سیاسی کناره گیری کردند.
تا آنجا که به نون چی مربوط می شود، نام او در صدر فهرست قرار دارد. با مرگ پول پوت در سال 1998 ، چی بر این باور است که دادگاه سعی خواهد کرد همه گناهها را به گردن او بیندازد.
او با قوت تمام این اتهام که واحدهای متشکل از مائوئیست های افراطی که او در دهه 70 میلادی رهبری شان را به عهده داشت هزاران نفر را به قتل رسانده و در گورهای جمعی دفن کرده اند یا این که هزاران تن آنچنان به بیگاری گرفته شدند که از گرسنگی ، بیماری یا خستگی مفرط جان سپردند را قبول ندارد.