یورو 2008 و دورنمایی خیره کننده

کم کم مسابقات فوتبال در نقاط مختلف دنیا از نو آغاز می شود. فصلی که پیش روست نه تنها در زمینه باشگاهی بلکه در صحنه بازیهای ملی حائز اهمیت است.

کد خبر: ۱۴۱۷۷۳

بازیهای انتخابی یورو 2008 تا اواخر پاییز به اوج حساسیت می رسد و در پایان فصل هم دور نهایی بازیها با شرکت 16 تیم برتر اروپا، در 2 کشور سوئیس و اتریش برگزار می شود. در حال حاضر تنها حضور 2 میزبان در دور پایانی قطعی است و هیچ تیمی نتوانسته است صعود خود را قطعی کند.
در فاصله 10 ماه به شروع بازیهای یورو 2008 دورنمای این بازیها را به اختصار بررسی می کنیم.

کنفدراسیون فوتبال اروپا که به اختصار آن را یوفا می نامند، همیشه دوست دارد جام ملتهای اروپا را بعد از جام جهانی به بزرگ ترین رویداد ورزشی جهان تبدیل کند.
دورنهایی این بازیها که سال آینده در اتریش و سوئیس برگزار می شود، از نظر مالی بیشترین عایدی را برای این 2 کشور خواهد داشت.
اولین مرحله عرضه بلیتهای این مسابقات در ماه مارس گذشته ، با استقبال عجیب هواداران روبه رو شد. حدود یک سوم بلیت ها که 335 هزار عدد بود، به صورت اینترنتی به فروش رفت. در روز آخر عرضه بلیت ها 54 هزار درخواست ثبت شد که بیش از 10 برابر بازیهای دوره قبل در پرتغال بود. تا پیش از پایان مارس حدود 10 میلیون بلیت درخواست شد که برابر درخواست بلیتهای جام جهانی سال گذشته بود.
یوفا معتقد است حدود 75 درصد این درخواست ها واقعی و مربوط به کسانی است که می خواهند به اتریش و سوئیس سفر کنند، در حالی که این مقدار در جام جهانی تنها 16درصد بود. همه این درخواست ها در حالی ارائه می شود که ظرفیت ورزشگاه های میزبان بسیار کمتر از جام جهانی است.
به عنوان مثال ، برای تیم انگلستان تنها 6 هزار بلیت برای هر بازی در نظر گرفته می شود که حداکثر 1500 بلیت دیگر به آن افزوده می شود. بوضوح مشخص است که عرضه بسیار کمتر از تقاضاست.

گنجایش اندک

بزرگترین ورزشگاه میزبان ، ورزشگاه ارنست هاپل است که قبلا پراتر نامیده می شد. این ورزشگاه که در شهر وین واقع شده است ، در 29 ژوئن 2008 میزبان دیدار نهایی بازیهاست و 50 هزار نفر گنجایش دارد. ورزشگاه سن جاکوب بال که 7 ژوئن میزبان بازی افتتاحیه است ، تنها 40 هزار نفر گنجایش دارد.
برن ، ژنو، زوریخ ، اینسبروک ، کلگن فورت و سالزبورگ ورزشگاه های 30 هزار نفری دارند. تنها 3 نوع بلیت برای این بازیها عرضه می شود، در صورتی که در جام جهانی 4 نوع بلیت در اختیار علاقه مندان قرار می گرفت.
آنهایی که معتقدند این بازیها بیشتر برای بینندگان تلویزیونی است تا تماشاگران واقعی فوتبال که به ورزشگاه می روند، حق دارند. حتی در زوریخ که مقر فیفاست ، ورزشگاهی جدیدی ساخته نشد و به همان داشته های گذشته اکتفا شد.

خیال آسوده پلاتینی

سوئیس و اتریش 2 کشور کوچک در قلب اروپا هستند که در دور پایانی احتمالا به عنوان سر گروه انتخاب خواهند شد. در صورتی که یونان هم برای دور نهایی انتخاب شود، قهرمان دوره قبل هم دیگر گروه خواهد بود. این انتخاب به آن معناست که فرانسه ، آلمان ، ایتالیا و انگلستان می بایست بازیهای خود را در ورزشگاه های کوچک تر برگزار کنند. وقتی در روز دوم دسامبر قرعه کشی مرحله نهایی انجام شود، اروپایی ها می فهمند که چه کابوسی برای تهیه بلیت در انتظارشان است. در آن زمان میزبانی 2 کشور سوئیس و اتریش هم زیرسوال می رود.

سوئیس و اتریش در دور پایانی احتمالا به عنوان سرگروه انتخاب خواهند شد

جالب اینجاست که در این زمینه خیال میشل پلاتینی ، رئیس یوفا آسوده است ، چون او می تواند بگوید انتخاب میزبانی در زمان ریاست لنارت یوهانسون و دبیری لارس کریستر اولسن صورت گرفته است و به او مربوط نمی شود. اولین پیش از این که به وسیله پلاتینی اخراج شود، چنین عقیده ای داشت: کوچک زیباست.

رضایت

به طور طبیعی 2 میزبان از شراکت در میزبانی راضی هستند. فریتز رئیس فدراسیون فوتبال ، اتریش می گوید: انتظار داریم اقتصادمان حدود 400 میلیون یورو سود کند. برای بازیها حدود 8 هزار شغل ایجاد می شود. حدود 4 میلیون یورو برای پروژه جوانان ما پس انداز می شود. انتظار داریم جوانان ما با بهره گیری از تماشای این بازیها از نزدیک ، در آینده پیشرفت سریع تری داشته باشند. برای کشور کوچکی چون اتریش هیچ راه دیگری جز میزبانی مشترک وجود نداشت. در غیر این صورت هرگز رویای ما به واقعیت تبدیل نمی شد.
تلویزیون هم موضوع بحث دیگری در زمینه یورو 2008 است. در طول جام جهانی 2006 فروش حق پخش تلویزیونی بازیها به رقم 168 میلیون پوند رسید که در کنار آن حدود 72 میلیون پوند هم از اسپانسرها به دست آمد. بنابراین انتخاب تلویزیون به عنوان هدف اول چندان هم عجیب نیست. در این صورت درآمد بیشتری نصیب کشورهای میزبان و یوفا می شود. آن وقت کمتر کسی از عدم حضور پرشور و پرتعداد تماشاگران در ورزشگاه ها انتقاد می کند.