دموکراسی باظاهری فریبنده

روند کاری بنیاد سوروس به این شکل بوده که یک مرکز مطالعاتی را در کشورهای مختلف فعال می کرده و سپس با ارزیابی مخالفان دولت مرکزی و حمایت از مطبوعات مخالف دولت ، زمینه را برای انقلابی آرام و به شکست کشاندن دولت یا حکومت فراهم می کرده است . عمده ترین فعالیت این بنیاد در حوزه کشورهای آسیای میانه و قفقاز است ؛ اما هم اکنون فعالیت خود را معطوف کشورهای اسلامی نیز کرده است.
در واقع برای اولین بار درسال 1997 و در جریان ورشکستگی مالی و اقتصادی کشورهای جنوب شرق آسیا، فعالیت این بنیاد به آسیای میانه کشیده شد و در کشورهای این منطقه ، نمایندگی هایی را با عنوان جامعه باز تاسیس کرد. هدف این بنیاد از تاسیس این نمایندگی ها، به راه انداختن انقلاب های مخملی در کشورهای هدف و تغییر نظام سیاسی این کشورها بود.

الف: گرجستان
بنیاد سوروس در جریان تحولات سالهای اخیر گرجستان و اکراین ، نقش مهمی ایفاء کرد. در گرجستان با صرف 20 میلیون دلار به حمایت از مخالفان شوارد نادزه برخاست. با این وجود گرجستان در ائتلاف امریکایی لشکرکشی به عراق مشارکت داشت و سربازانی به آن کشور اعزام کرد، دولت امریکا تصمیم گرفت زمینه برکناری شوارد نادزه را فراهم کند. دلیل این تصمیم ، موضع دو پهلوی او در قبال روسیه بود که به منظور حفظ موقعیت خود و جلوگیری از وخامت اوضاع ، مایل به تداوم مناسبات خوب با مسکو بوده است.
رئیس بنیاد سوروس که به زعم خود آن طور که به وی نسبت براندازی داده اند، نیست و درباره وی اغراق شده است ، برای براندازی دولت نادزه حدود 500 هزار دلار در شبکه روستاوی 2 که نقش برجسته ای در انقلاب مخملی گرجستان داشت سرمایه گذاری کرد تا از این طریق با تشویق مردم به شورش با آموزش لازم ، آنها را برای رسیدن هرچه زودتر به انقلاب نزدیک کند. اقدامات سوروس در گرجستان تا آنجا ادامه یافت که پس از استعفای نادزه و تشکیل دولت جدید، 4 نفر از اعضای دولت جدید گرجستان شامل وزرای آموزش و پرورش ، دادگستری ، دارایی و ورزش جوانان وابسته به میلیاردر یهودی ؛ یعنی جورج سوروس بودند و قبلا کارمند دفاتر وی محسوب می شدند.
پس از وقوع انقلاب مخملی در گرجستان ، جورج سوروس با اعلام رضایت از این مساله تصریح کرد که در دیگر کشورهای آسیای میانه ، از این اقدامات حمایت خواهد کرد.

ب: آذربایجان
به گفته عاقل عباس اف ، سردبیر نشریه عدالت آذربایجان ، پس از تحولات نوامبر 2003 گرجستان ، بنیاد سوروس با بازیهای سیاسی ، درصدد نفوذ در حاکمیت کشور آذربایجان بود، بنابراین از دسامبر سال 2004 ، این بنیاد به استخدام نیروهای جدید از میان غیرشیعیان و اصحاب مطبوعات در جمهوری آذربایجان اقدام کرد. این بنیاد در باکو با حمایت مالی نمایندگان موسسه جامعه باز، کتاب «حاکمیت و فساد مالی» که اثر یک نویسنده امریکایی را به نام سوزان روزو اکرامان است ، به زبان آذری منتشر کرد. در این کتاب ، اطلاعات زیادی در زمینه انتخابات ، رشوه و پولشویی در آذربایجان ارائه شده است.
در ادامه با وقوع تحولات و پدیدار شدن انقلاب نارنجی در این کشور، بنیاد مذکور و سفارت امریکا در باکو، تعدادی از مخالفان دولت را برای طی آموزش های لازم به اکراین اعزام کردند. این مساله در حالی بود که به گفته ولادیمیر تیموشنکو، یکی از نمایندگان مجلس اکراین تظاهرات خیابانی در کی یف با حمایت امریکا و شخص سوروس صورت گرفته است.

ج: ارمنستان
این بنیاد در ارمنستان نیز سعی در ایجاد شکاف میان این کشور و روسیه دارد؛ چرا که ارمنستان مهمترین پایگاه روسیه در قفقاز جنوبی شناخته می شود. سوروس در این کشور سعی دارد از طریق رسانه ها به تشویش فضای سیاسی جامعه بپردازد.

د: تاجیکستان
افزایش مخالفت از طریق رسانه ها، در تاجیکستان نیز از سوی بنیاد سوروس علیه نظام حاکم دنبال می شود؛ به گونه ای که رئیس جمهور تاجیکستان با اظهار نگرانی از فعالیت های این بنیاد در این کشور تصریح کرد: روزنامه های روزنو، ارورود، اودامو اولام و برخی رادیوهای خصوصی از سوی بنیاد سوروس حمایت مالی شده و هدف اصلی آنها، فرسوده کردن حکومت تاجیکستان است.

ه: قزاقستان و قرقیزستان
بسیاری از ناظران سیاسی معتقدند بنیاد سوروس با حمایت رژیم صهیونیستی و امریکا سعی دارد از طریق سایتهای اینترنتی ، روزنامه ها، شبکه های تلویزیونی ، طرحهای آموزشی ، کتابها و موسسات غیردولتی در 2 کشور قزاقستان و قرقیزستان ، زمینه های شکل گیری دموکراسی هدایت شده و متناسب با اهداف رژیم صهیونیستی و امریکا را فراهم کند.

و: خاورمیانه و مدیترانه
فعالیت های بنیاد سوروس تنها مربوط به آسیای میانه و قفقاز نبوده و حوزه فعالیت آن به خاورمیانه و منطقه مدیترانه نیز گسترش یافته است. براساس گزارش روزنامه صباح ترکیه ، بنیاد سوروس حتی در انتخابات جزیره قبرس دخالت کرده و برای حمایت از فردی که منافع رژیم صهیونیستی و امریکا را تامین می کند، فعالیت دارد.
بنیاد سوروس سعی دارد در مناطقی از جهان با بهانه قراردادن حمایت از دموکراسی و حقوق بشر، جریانات سیاسی را به طرف منافع صهیونیسم و نئوکان های امریکایی هدایت کند که مهمترین ابزار آن ، سرمایه های هنگفت این بنیاد و اقدام از طریق برنامه های مختلف سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی است.

ایران
بنیاد سوروس از موسسات و مراکزی که به دنبال ایجاد نافرمانی مدنی در جمهوری اسلامی ایران هستند نیز حمایت می کند. مهمترین مورد آن ، حمایت و پشتیبانی بنیاد سوروس از مرکز امریکایی ویلسون است که هاله اسفندیاری ، از مدیران بخش خاورمیانه ای آن است. براساس اعتراف اسفندیاری ، بنیاد سوروس با حمایت از برنامه خاورمیانه ای مرکز ویلسون ، به دنبال ایجاد یک شبکه ارتباط غیررسمی در ایران برای عملی کردن اهداف براندازی نرم بوده است.
بنیاد سوروس در کنار بنیاد رسانه ای رابرت مرداک (امپراتور یهودی رسانه های خبری)، دومین سازمان رسانه ای جهان است که بیشترین شبکه های تلویزیونی ، خبرگزاری ها، سایتها، خبرنامه ها و روزنامه ها را در سطح جهان مدیریت و هدایت می کند؛ اما تفاوت این است که فعالیت رسانه ای مرداک (مردوخ) آشکار است و جسورانه در اداره و خرید شبکه های بزرگی چون فاکس نیوز تا الجزیره و حتی رسانه های آسیای دور ظاهر می شود؛ ولی سوروس بیشتر اصرار دارد مشی نهان را در خرید و هدایت رسانه ها ایفاء کند. حضور چشمگیر در هدایت رسانه ای قفقاز، آسیای میانه ، افغانستان ، ترکیه و دیگر کشورهای اطراف ایران بدیهی است که ضرورت کار نهانی را بیشتر گوشزد می کند؛ اما آشکار است که تا سال 2004 ، تنها 20 موسسه خبری در جمهوری آذربایجان تحت پوشش بنیاد سوروس قرار گرفته بود. اعتراض هماهنگ جمعی از رسانه های این کشور به سفر سال گذشته الهام علی اف به ایران و دیدار وی با رهبر معظم انقلاب و نیز هجمه گسترده خبری رسانه های جمهوری آذربایجان و ترکیه درخصوص تقویت پشتیبانی رسانه ای ناآرامی های اخیر در شمال غرب کشور، هدایت این رسانه ها از سوی یک ستاد مرکزی را بیش از پیش محتمل می کند.

رابطه هاله اسفندیاری با بنیاد سوروس

وزارت اطلاعات مدتی پس از دستگیری هاله اسفندیاری در 18 اردیبهشت و تحقیقات از وی ، اعلام کرد که اسفندیاری به عنوان یکی از مدیران موسسات مرتبط با سوروس ، از تلاش این بنیاد برای اجرای براندازی نرم در ایران پرده برداشته است.
در گزارش وزارت اطلاعات آمده بود: هاله اسفندیاری که مدیر و موسس برنامه خاورمیانه مرکز ویلسون در امریکاست ، به عنوان مرکز حلقه اتصال ارتباط ایرانیان با سازمان ها و نهادهای امریکایی عمل کرده است.
هاله اسفندیاری تصریح کرده است: فعالیت ها و برنامه های مربوط به ایران در برنامه خاورمیانه مرکز ویلسون ، از طریق بنیاد امریکایی سوروس ، حمایت و پشتیبانی مالی شده است.
همکاری اسفندیاری با وزارت اطلاعات موجب شد مدیر و نماینده بنیاد امریکایی سوروس در ایران (کیان تاجبخش) شناسایی و دستگیر شود. وی در تحقیقات اولیه اظهار کرده است که بنیاد سوروس در ایران با ایجاد یک شبکه ارتباط غیررسمی و تلاش برای توسعه و گسترش آن ، اهداف براندازانه خود را دنبال می کند.
به نظر می رسد تحقیقات از اسفندیاری ، وزارت اطلاعات را به کیان تاجبخش رسانده است. تصویری که تا پیش از این ، از تاجبخش در برخی رسانه های داخلی ارائه شده ، تصویر یک کارشناس جامعه شناس شهری و مدرس دانشگاه های ایالات متحده است ؛ اما حضور تاجبخش در محافل سیاسی ، اجتماعی ، رسانه ای و فرهنگی ای که هیچ فصل مشترکی با یکدیگر از نظر اتصال ماهیت و موضوع ندارند و دعوت نهادهایی چون خانه هنرمندان ایران ، انجمن جامعه شناسی ایران ، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران و... از وی ، پدیدآورنده گمانه زنی های تازه ای بوده است.
کیان تاجبخش با چاپ کتاب «سرمایه اجتماعی اعتماد، دموکراسی و توسعه» در مهر 85 که یک دکترینال اجتماعی ، راهبردی و الگویی ساختاری را برای سرمایه های پنهان براندازی نرم صورت بندی می کند و نمونه ایرانی اندیشه های براندازانه فرانسیس فوکویاما را در این حوزه به ادبیات شبه روشنفکری ایران وارد کرده است.
همگام با طرح شبکه سازی و نهادسازی اجتماعی بنیاد جورج سوروس یهودی در ایران ، کیان تاجبخش حضور پررمز و رازی در حلقه های فرهنگی و هنری نیز دارد.
بنیاد سوروس در هر کشور، مجموعه ای متناسب با همان کشور مشتمل بر فعالیت های فرهنگی ، هنری ، اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی را با حمایت های پولی و مالی ارائه می کند.
از اظهارنظرهای عجولانه و تند مقامات کاخ سفید و رسانه های متعلق به آنها، به نظر می رسد این روزها، زمان تعیین کننده ای برای جریان حامی براندازی نرم جمهوری اسلامی ایران بوده و وزارت اطلاعات این روزها روی نقاط حساس دشمن دست گذاشته است.
خشم مقامات امریکایی از دستگیری حلقه های زنجیره بنیاد سوروس در ایران که در دشنام های دیپلماتیک نمایان شده و فعال کردن همه ابزارهای در دسترس برای آزادی این افراد از وزارت خارجه و دیده بان حقوق بشر گرفته تا رسانه های وابسته ، نشان می دهد دولت جمهوری اسلامی ایران ، نقطه امید ایالات متحده را که موفقیت تمام سیاست هایش (از قبیل ایجاد فشار روانی بر مردم و القای ناکارآمدی دولت ، خالی کردن صحنه از حضور مردم در بحث هسته ای ، بزرگنمایی مشکلات معیشتی مردم و تحقیر کردن دستاوردهای اقتصادی ، جنجال آفرینی های صنفی در دانشجویان ، معلمان ، کارگران و زنان و القای وجود مشکلات دهشتناک حقوق بشری) معطوف به آن شده بود، کور کرده است ؛ چراکه هر کدام از این موارد به وجود شبکه سازی های اجتماعی و حمایت های کلان مالی از آنها نیاز داشته است.

محمد محمود رضاپور