کلاف سردرگم

وقتی خانمهای غیرمتخصص و بی ارتباط با ورزش را در فدراسیون ها به عنوان نایب رئیس سرکار می آورند، طبیعی است که این خانمها باید در برابر هر چه می گویند و تصویب می کنند تنها به یک چشم گفتن و تایید ناآگاهانه بسنده کنند. به عقیده زهرا حسینی مدرس دانشکده تربیت بدنی این تازه ابتدای راه است. زیرا خانمهایی که به این ترتیب به نایب رئیسی رسیده اند به هیچ وجه از حق و حقوقی قابل مقایسه با آقایان همکار خود بهره مند نیستند و تمام دلخوشی شان این است که در اعزام های مختلف همراه تیم باشند.
این استاد دانشگاه ضمن تاسف از ضعف شدید مدیریت ورزش بانوان ، جلسات برگزار شده به نام ورزش بانوان را تنها محدود به جمع شدن عده ای غیرمتخصص به دور هم و خوردن میوه و شیرینی می داند چرا که اگر به جز این بود، از برگزاری چنین جلساتی باید منفعتی نصیب بانوان ورزشکار کشورمان می شد در حالی که در عمل شاهد چنین چیزی نبوده ایم. وی با بیان این که تمام مشکلات موجود را در ملاقاتی که با علی آبادی داشته به طور مفصل مطرح نموده ، می افزاید: آن زمان ایشان به من قول دادند با گذشت زمان مشکلات موجود را بتدریج مرتفع نمایند، ولی تا امروز هیچ خبری از تحقق آن وعده و وعیدها نشده و ورزش بانوان همچنان در مسیر بی توجهی ها و بی مهری های اعمال شده درجا می زند، در حالی که اکثر دست اندرکاران آن به دنبال منافع خود و دوستانشان بوده و به هیچ قیمتی حاضر به از دست دادن موقعیت مطلوب کنونی نیستند.
فرشته عدل یکی دیگری از اساتید با سابقه دانشکده تربیت بدنی علوم ورزشی نیز با بیان این که در ورزش بانوان دو راه بیشتر وجود ندارد «یا سکوت کنی و بمانی یا حرفت را بزنی و کنار گذاشته شوی» می افزاید: در حال حاضر به نایب رئیسان بیشتر فدراسیون ها (اعم از متخصص و غیرمتخصص) هیچ بهایی داده نمی شود و آنها تمام حضورشان با یک امضای بی ارزش تثبیت می شود. وی با اظهار تاسف از این که پس از اجرای طرح ادغام که طرحی خوب با اجرایی شتابزده و بی برنامه بود هیچ کاری برای ورزش بانوان صورت نگرفت یا در سطحی بسیار ضعیف انجام پذیرفت ، می گوید: بی توجهی به فعالیت استان های مختلف و عدم تحقیقات علمی و عملی در این زمینه ، در سالهای اخیر موجب تضعیف عملکرد ورزش بانوان در سطح کشور شد، ضمن این که عدم به کارگیری متخصصین که خاک ورزش این مملکت را خورده اند و تفکرات و عملکردهایشان با اندیشه و صداقت همراه است موجب شده تا ورزش بانوان نه در داخل و نه در خارج از کشور هیچ حرفی برای گفتن نداشته باشد.

بد نیست بدانید که...

در مراسم تجلیل از قهرمانان استان تهران که چندی پیش برگزار شد یک فقره چک 2 میلیون و 500 هزار تومانی به 10 نفر از دختران فوتبالیست اهدا شد. یعنی نفری 250 هزار تومان اما مسوولان هیات فوتبال استان تهران که چک مزبور را دریافت کرده بودند تا بین این 10 ورزشکار تقسیم کنند، پس از امروز و فردا کردن های فراوان ، بالاخره نفری یکصد هزار تومان به این 10 نفر دادند و گفتند مابقی مبلغ چک را هم به آقایان فوتبالیست دادیم! حالا این آقایان چه کسانی بودند و از کجا پیدا شدند که در روز اهدای جوایز اثری از آثارشان پیدا نبود و اسمی هم از آنها برده نشد، سوالی است که مسوولان هیات فوتبال استان تهران باید به آنها پاسخ دهند!

به راحتی روی اسمها خط می کشند

در بسیاری از فدراسیون های ورزشی نایب رئیسان مرد، نقش قوی تری در تصمیم گیری ها دارند و نایب رئیسان زن بیشتر حالت یک تابع بی چون و چرا را دارند ضمن این که وضعیت فعلی به گونه ای است که متاسفانه مقوله انتقادپذیری در فدراسیون ها هیچ جایگاهی ندارد و در صورتی که ورزشکاران صحبتهایی را مطرح کنند که به ضرر روسای فدراسیون ها باشد، براحتی خط قرمزی روی اسم آنها کشیده می شود، لذا همه ناچار به محافظه کاری و پذیرفتن شرایط وجود هستند.

زهرا حسینی: تمام دلخوشی نایب رئیس های زن فدراسیون ها، این است که در اعزام های مختلف همراه تیم باشند

زهره وطنخواه قهرمان اتومبیلرانی بانوان ایران با بیان این که در کشور ما هیچ تبلیغاتی برای شناساندن بیشتر ورزش بانوان صورت نمی گیرد و تمام اطلاعات مردم در این خصوص محدود می شود به 2 دقیقه اخبار ورزشی شبکه 3 سیما می افزاید: در حال حاضر بسیاری از رشته های ورزشی بانوان ، برای همگان ناشناخته است و به نظر می رسد گرایش محدود و اندک خانمها به سوی ورزش ، ناشی از همین عدم اطلاع رسانی و بی توجهی های ممتد سالهای اخیر باشد. در تایید صحبت های وطنخواه یکی از دختران جوانی که مدتها عضو تیم ملی تیراندازی با کمان کشورمان بوده و به دلیل عدم تخصیص امکانات لازم ، عطای تیم ملی را به لقایش بخشیده ، می گوید: وقتی یک ورزشکار ملی پوش به لحاظ مالی تامین نباشد، ناچار است در کنار ورزش در جای دیگر هم شاغل باشد. حالا وقتی مربی کره ای تیم می آید و به شما می گوید باید ساعت 8 صبح کارت بزنی و تا ساعت 6 بعدازظهر در خدمت تیم ملی باشی تکلیف چیست؛
کدام عقل سلیمی به شما می گوید برای اردویی که شاید حتی به دوره بعدش هم دعوت نشوی و برای ورزشی که هیچ بویی از حرفه ای گری ندارد، بیایی و شغلت را که برای به دست آوردنش چندین سال در کنار ورزش ، سختی تحصیل در دانشگاه را هم به جان خریده ای ، کنار بگذاری و ملی پوش شوی؛
وی همچنین با انتقاد از عدم تخصیص بودجه مناسب به ورزش بانوان (به رغم تبلیغات صورت گرفته) که منجر به عدم اعزام تیم کامل دختران تیرانداز به مسابقه های جهانی ترکیه و حذف ورزشکاران اعزامی شد، می گوید: ما همیشه در اعزام های تیمی به مقامهای بسیار خوبی دست می یافتیم ، ولی صرفه جویی در هزینه های بانوان باعث کسب نتایج بسیار بدی در این بازیها شد.

برای هیچ

وقتی 2 سال پیش تیم ملی فوتبال بانوان ایران در مسابقه های غرب آسیا به مقام نایب قهرمانی دست یافت ، شاید کمتر کسی فکر می کرد که جایزه این بچه ها به خاطر کسب چنین عنوانی حتی یک ریال هم نباشد!یکی از فوتبالیست های جوان کشورمان که از حضور در چند اردوی اخیر تیم ملی فوتبال بانوان خودداری کرده ، می گوید: طی مدتی که در تیم ملی عضویت داشتم نه تنها حقوقی دریافت نکردم ، بلکه حقوق دریافتی از محل کارم را هم در آنجا هزینه کردم ، ضمن آن که باشگاهی هم که در آن عضویت دارم به عناوین مختلف از پرداخت حقوق دختران فوتبالیست سر باز می زند و این رفتارهای تحقیرآمیز که منحصرا مختص بانوان ورزشکار کشور ماست ، واقعا تاسف آور است. به عقیده وی ، با وضعیتی که مسوولان ورزش برای فوتبال بانوان پیش آورده اند تنها دختران قشر مرفه قادر به ادامه فعالیت در این عرصه خواهند بود و مابقی تنها وقت و سرمایه جوانی خود را بیهوده به هدر می دهند.

زهره زیدی فرد