شکنجه های مرگباراستالینی

منابع موثق و نزدیک به CIA فاش کرده اند که این سازمان با استفاده از تاکتیک های شکنجه از زندانیان خود اعترافاتی گرفته است که بسیاری از آنها مشکوک و قابل بحثند.

کد خبر: ۱۳۶۹۲۹

چند افسر و ناظر کنونی و سابق سازمان جاسوسی امریکا (CIA) به شبکه تلویزیونی ای.بی.سی امریکا گفتند؛ تکنیک های بازجویی بسیار خشن که اجازه استفاده از آنها برای اولین بار در نیمه مارس 2002 از سوی مقامات بلندپایه صادر شد، منجر به اعترافات مشکوک و مرگ برخی از زندانیان سیاسی شده است.
آنها می گویند به این دلیل جزییات دقیق این تکنیک ها و تاثیر آنها بر اعترافات را فاش می کنند که معتقدند جامعه باید از جهتگیری جدیدی که سازمان آنها انتخاب کرده ، مطلع باشد. همه این افراد تنها به این شرط حاضر به افشای اسرار شدند که نام و هویت آنها منتشر نشود. بخشی از اظهارات آنها همسو و موافق با اظهارات و گزارش افسران سابق CIA است که بتازگی منتشر شده و اشاره به گزارش طبقه بندی شده یک بازرس کل CIA است.

منابع CIAاز 6 تکنیک پیشرفته بازجویی که در نیمه مارس 2002 به تصویب مقامات رسیده و مورد اجرا قرار گرفت ، پرده برداشتند، این تکنیک ها از آن زمان روی بسیاری از زندانیان برجسته القاعده که در سلول های انفرادی و دور از چشم هر بنی بشری در پایگاه های نظامی سری از آسیا گرفته تا غرب اروپا نگهداری می شوند، پیاده شده است. براساس این گزارش ، تنها عده خاصی از افسران CIA دوره آموزش این تکنیک ها را دیده بودند و فقط همان ها اجازه استفاده از آنها را داشتند.
1- یکی از روشهای شکنجه بازجویان ، گرفتن ناگهانی جلوی پیراهن زندانی و تکان دادن مداوم اوست. تکان های شدید و ممتد در حالی که زندانی دست بسته و احتمالا چشم بسته است باعث می شود او بشدت عصبی شود و حواس پرتی بگیرد.
2- روش دوم ، سیلی زدن محکم و ناگهانی به زندانی بینواست که هنوز از تکان های ممتد راحت نشده است. سیلی ها باید با پنجه های کاملا باز به صورت زندانی نواخته شود تا درد و در عین حال ترس از بازجویی سراسر وجود او را فرا بگیرد.
3- روش سوم ، زدن ضربات سنگین با کف دست به شکم زندانی است. در این روش نباید از مشت استفاده کرد. در مشورت هایی که با پزشکان مشاور شکنجه به عمل آمده ، توصیه شده تا از زدن مشت یا لگد به بدن زندانی خودداری شود چون در این صورت ممکن است باعث پارگی های داخلی یا مرگ زودهنگام و بی فایده زندانی شود.
در عوض ، زدن ضربات محکم با کف دست به شکم زندانی درد موحشی در سراسر دستگاه گوارش او پدید می آورد و در عین حال خطر جانی برای او ندارد و زندانی می تواند در صورت به حرف نیامدن ، شکنجه های بیشتری را تحمل کند.
4- در روش چهارم ، زندانی را مجبور می کنند تا مدت زیادی سرپا بماند. این تکنیک در میان بازجویان به یکی از بهترین روشها برای به حرف درآوردن زندانی رایج است.
در این حالت زندانیان در حالی که پاهایشان به زمین زنجیر شده ، مجبور می شوند حتی تا 40 ساعت بدون آب و غذا و بدون داشتن حق نشستن و خوابیدن در یک نقطه بایستند. خستگی شدید عضلات و فشار ناشی از بی خوابی بسیاری از آنها را به اعتراف وامی دارد.
5- زندانیانی که به هر دلیل تا این مرحله لب به اعتراف نگشوده باشند، بدون شک در سلول سرد اعتراف می کنند. در این روش زندانیان را به صورت سرپا ساعتها در یک سلول که درجه حرارت آن به 50 درجه می رسد، نگه می دارند و ناگهان آنها را با شلنگ آب بسیار سرد هدف می گیرند. تکرار این روش فشار عصبی بسیار شدیدی را به زندانی وارد می کند.
6- در روش آخر که از موحش ترین روشهای شکنجه است ، زندانی روی تخته ای به صورت اریب خوابانده می شود در حالی که پاهایش بالاتر از سر او قرار دارد و در واقع احساس سرنگونی به زندانی دست می دهد. در این حالت یک سلفون روی صورت زندانی کشیده می شود و ناگهان حجم زیادی از آب روی صورت او ریخته می شود. در این هنگام به طور طبیعی سلفون وارد دهان و بینی زندانی می شود و او نه تنها نمی تواند نفس بکشد؛ بلکه احساس می کند که دارند او را غرق می کنند.
به گفته افسران CIA ، بیشتر زندانیانی که به این مرحله از شکنجه می رسند در مدتی حدود 14 ثانیه به التماس می افتند و اظهار می کنند که آماده اعتراف هستند.
آنها در گزارش خود آورده اند که رکورددار این شکنجه ، خالد شیخ محمد از اعضای دستگیرشده القاعده بوده است که توانسته بین 2 تا 2.5 دقیقه این شکنجه را تحمل کند و آنگاه به التماس بیفتد. شکنجه گران CIA از خالد شیخ محمد به عنوان سخت جان ترین زندانی و کسی که بیشترین تحمل را در برابر شکنجه های موحش آنها داشته است ، نام برده اند.
جان سیفتون ، ناظر حقوق بشر می گوید: «این شکنجه بسیار کثیفی است که بر خلاف همه قوانین بین المللی است. در این شکنجه علاوه بر ترس و وحشت شدید از مرگ ، ضربات جبران ناپذیری به سیستم عصبی شخص وارد می شود که سرانجام او را وادار به هر گونه اعترافی می کند.»
یکی از دلایل مطرح شده برای استفاده از این نوع روشهای دردناک ، زمان است. در اولین روزهای دستگیری اعضای القاعده ، CIA به این امید بود که گرفتن اعترافات سریع می تواند به آنها در رسیدن به اطلاعات عملیاتی بسیار مهم در کوتاهترین زمان کمک کند.
با این همه به شبکه خبری ABC گفته شده است که حداقل 3 افسر CIA از به پایان رساندن دوره های آموزشی این نوع از شکنجه ها سر باز زده اند و اعلام کرده اند که قادر به انجام این شکنجه ها روی زندانیان نیستند. در نهایت یک کادر 14 نفره از افسران CIA این دوره ها را به پایان می رسانند. دست کم در یک مورد به ABC گفته شده است که از اعترافات مشکوک به دست آمده از سوی زندانیان ، زیر این گونه شکنجه ها که به احتمال زیاد صرفا برای خشنود کردن بازجویان و فرار از شکنجه بوده است در نحوه اقدام امریکا در عراق موثر بوده است.
براساس گزارشاتی که از طریق منابع CIA به دست شبکه ABCرسیده است ، یکی از این افراد که اطلاعات غلط در اختیار نیروهای CIA قرار داده ، شخصی به نام ابن الشیخ الیبی بوده است. ابن الشیخ پس از تحمل 2 هفته از بدترین نوع این شکنجه ها سرانجام در هنگام استفاده از روش اتاق سرد به حرف می آید و برای این که دچار شکنجه های بدتر نشود برای بازجویان اعتراف می کند. او که مدتها به صورت برهنه در اتاق سرد نگه داشته می شد و مرتب با آب سرد از او پذیرایی می کردند، لب به سخنانی گشود که بسیاری از آنها پایه و اساس ادعاهای دولت بوش درباره عراق شد.
مهمترین ادعاهایی که دولت بوش براساس اعترافات مشکوک ابن الشیخ مطرح کرد بحث تمرین دادن اعضای القاعده در عراق به منظور استفاده از سلاحهای شیمیایی بود. منابع برای ABC فاش کردند که بعدها مشخص شد که الیبی اساسا هیچ گونه دانش و اطلاعی از چنین آموزشی یا چنین سلاحهای شیمیایی ای نداشته و او همه آنها را فقط برای فرار از شکنجه های هولناک از خود جعل کرده است.

اعترافات بی ارزش

تکنیک های جدید در میان بازجویان نظامی کهنه کار و کارشناسان جاسوسی ، مباحثات و مناقشات زیادی را به همراه داشته است. بسیاری از این کارشناسان معتقدند، اعترافاتی که از طریق این روشهای موحش به دست می آید، غیرقابل اعتماد و بی ارزش است. 2 افسر کهنه کار CIA در شبکه ABC گفته اند؛ آنچه که از طریق این تکنیک های بسیار خشن به دست می آید به هیچ وجه قابل مقایسه با آنچه از روشهای سیستماتیک ، هوشمند و مبتنی بر بازجویی های روان شناختی و علمی به دست می آید، نیست. براساس گزارش محرمانه ای که از سوی جان هلگرون ، بازرس کل CIA در سال 2004 منتشر شده است ، این تکنیک ها بشدت بی رحمانه ، سبعانه و مغایر با کنوانسیون ژنو است. این گزارش در شماره نهم نوامبر روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد.
باب بائر، افسر سابق CIA درباره این تکنیک های بازجویی می گوید: «این یک بازجویی بد است. یعنی شما با استفاده از این روشها می توانید هر کسی را وادار به هر اعترافی که دوست دارید بکنید.»

یکی از منابع می گوید: «یکی از مشکلات اساسی استفاده از روش اتاق سرد و استفاده از آب این است که آنها هر چیزی را که فکر کنند شما از شنیدن آن خوشحال می شوید از خود می سازند تا از آن رهایی یابند.»
با این همه کارشناسان بر این باروند که الیبی به هیچ وجه از روی عمد و با برنامه قصد اغفال و گمراه کردن بازجویانش را نداشته است. آنچه بازجویان آن را به فراموشی سپرده بودند، حس غریزی زندانی از خواسته بازجویان است. الیبی فقط متوجه شده بود که این اظهارات ، بازجویان او را خرسند می کند.
به گفته برخی از افسران عالیرتبه سابق و کنونی CIA که در جریان این شکنجه ها بوده اند، زمانی که از این روشها درست استفاده می شد، تکنیک ها از نزدیک مورد بررسی قرار می گرفت و در پایان همه چیز بر پایه مورد به مورد و تکنیک به تکنیک ثبت و ضبط می شد. آنها می گویند بر همین اساس استفاده از این روشهای پیشرفته بازجویی برای برخی از زندانیان مهم القاعده که خالد شیخ محمد یکی از آنها بود مجاز شناخته شد و دستور آن از بالا صادر شد. با استناد به گفته این منابع همه این افراد با استفاده از این تکنیک ها اعتراف کردند، هیچ کدام نمردند و همه پس از پایان عملیات به سلولهای خود بازگردانده شدند.
در حالی که برخی گزارشات رسانه ای درباره مکانهایی که این زندانیان در آنجا نگهداری می شوند، مطالب زیادی منتشر کرده اند و از آنها به عنوان برخی زندان های مخفی یا گولاگ های CIA یاد کرده اند. در واقع منابع می گویند در همه زمانها تعداد بسیار کمی از این مکانها وجود داشته و دارد و بیشتر اوقات شامل یک ساختمان کاملا حفاظت شده واقع در یک پایگاه سابقا نظامی یا حتی کنونی است. به علاوه آنها می گویند زندانیان به طور معمول در مکانهای مختلف پخش نمی شوند؛ بلکه همه آنها را در یک محل نگهداری می کنند تا اطلاعات به دست آمده از آنها را بتوانند با اطلاعات گرفته شده از دیگران مقایسه کنند. در حال حاضر تصور بر این است که از یک یا چند پایگاه هوایی و نظامی شوروی سابق در اروپای شرقی به عنوان محل نگهداری این زندانیان استفاده می شود. منابع می گویند، خالد شیخ محمد یکی از زندانیانی است که در این محل نگهداری می شود.
منابع به ABC گفته اند؛ این تکنیک ها اگرچه بسیار خشن هستند، اما به دیده شکنجه به آن نگاه نمی شد و لازم است که مباحث صورت گرفته در میان افسران اطلاعاتی درباره موثر بودن یا نبودن این تکنیک ها دست کم گرفته نشود.بسیاری از افسران CIA بر این باورند که استفاده از چنین تکنیک هایی برای به دست آوردن اطلاعات ، ضروری و قانونی بوده است. آنها معتقدند این تکنیک ها اگرچه دردناک و خشن هستند؛ اما شکنجه نیستند و تنها برای اعتراف گرفتن از افراد خیلی مهم القاعده صورت گرفته اند.
براساس اطلاعات به دست آمده از منابع ، اگر یک بازجو می خواست از این تکنیک ها روی یک زندانی استفاده کند باید درخواستی مبنی بر انجام عملیات به مقامات بالاتر ارسال می کرد تا این عملیات از طرف بالاترین مقام CIA که نایب رئیس عملیات سازمان بود مورد تایید قرار گیرد. هر بار که تصمیم گرفته می شد تا تکنیک های سخت تری علیه این زندانی اعمال شود همین مراحل تکرار می شد. آنها می گویند موارد نادری اتفاق می افتاد که بازجویان بدون کسب اجازه از مقامات بالاتر دست به استفاده از این تکنیک ها بزنند. 2 منبع خبری به ABC گفتند؛ استفاده از این تکنیک ها که تنها برای عده خاصی از ماموران CIA مجاز بود در چند مورد از سوی افراد غیرمجاز به کار گرفته شد که باعث مرگ زندانیان شد.
براساس این گزارش ها در یک مورد، یک افسر جوان تعلیم ندیده CIA که از سابقه زیادی نیز برخوردار نبود، هنگام استفاده از تکنیک اتاق سرد یک زندانی را کشت. آنها می گویند مرگ زندانی زمانی اتفاق افتاد که مامور بی تجربه CIA زندانی را در هوای سرد و کشنده شبهای افغانستان برهنه نگه داشته سپس روی او آب سرد ریخته است . علت مرگ وی از سوی پزشکان افت شدید حرارت بدن اعلام شد.
براساس اطلاعات منابع CIA ، دومین زندانی CIA در عراق کشته شد و سومی نیز زمانی کشته شد که یکی از پرسنل وزارت دفاع امریکا بدون آن که دوره استفاده از این تکنیک ها را دیده باشد، اقدام به استفاده از آنها کرد. در گزارش CIA آمده است که در مورد سوم ، مامور وزارت دفاع زیاده روی کرده و باعث مرگ زندانی شده است.