jamejamonline
ورزشی ورزش های توپی کد خبر: ۱۳۲۹۶۸۰   ۱۱ مرداد ۱۴۰۰  |  ۰۸:۳۲

تیم ملی والیبال پس از یک شروع توفانی، عملکردی ناامیدکننده از خود نشان داد و خیلی زود از المپیک حذف شد

شلخته‌بال!

باید از ست آخر شروع کنیم. از لحظاتی که یک ملت پای تلویزیون امیدوارانه به انتظار نشسته‌بودند تا والیبال ایران حداقل ژاپن را شکست دهد و به دور بعدی المپیک صعود کند.

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از روزنامه جام جم ، نسخه‌ای که اما آلکنو و تیمش برای ملت پیچیده‌بودند، تلخی محض بود. ژاپنی‌ها فکر می‌کردند ایران شوخی می‌کند. امتیاز پشت امتیاز. توصیف «شلخته‌بال» در این دقایق کاملا برازنده والیبال‌مان بود. تا ملی‌پوشان در این ست به خود بیایند، ۴ امتیاز عقب افتادند و تا بجنبند جبران کنند، بازی تمام شد و به همین سادگی حذف شدند. حالا تیمی که یک ملت به آن دل‌بسته بودند، بازنده محض بود، حتی بعد از آن نمایش خیره کننده در اولین بازی مقابل لهستان. وقتی تیم ملی در لیگ ملت‌ها باخت و باخت، مسؤولان فدراسیون اعلام کردند این تورنمنت «بازی تدارکاتی» است. تاکیدشان این بود «در المپیک جبران می‌کنیم.» المپیک هم این شد. دیروز «کرده» گزارشگر بازی بعد از مسابقه در حالی که اشک از چشمانش جاری بود، گفت: «کارهایی که از سوی کادر فنی صورت گرفت، هوش از سر هر بیننده‌ای می‌برد. کادر فنی باید به تیم کمک کند، نه این‌که خودش باعث شکست شود. این تیم قرار بود طبق هدف‌گذاری‌ها روی سکوی المپیک برود ولی حالا از گروهش هم صعود نکرده‌است.»  در گروه شش تیمی رقابت‌ها، پنجم شدیم و قطعا بسیار خوش شانس بودیم که به جای ونزوئلا مثلا آلمان یا یک تیم دیگری در آن سطح، قرار نداشت اگرنه به همین مقام چهارمی هم نمی‌رسیدیم. با شکست والیبال در المپیک، موجی از انتقادات از آلکنو و مسؤولان فدراسیون به راه افتاد. بازی پایانی را در شرایطی باختیم که ۲ بر یک جلو بودیم. ست چهارم را با همان «شلخته‌بال‌» دودستی به حریف واگذار کردیم و اینگونه یک گام بلند برای سقوط برداشتیم. آلکنو هم مستاصل از این شکست‌های تکراری، دیروز بعد از بازی به گفتن این جملات بسنده کرد: «هیچ کسی فکر این نتیجه را نمی‌کرد و کسی هم این نتیجه را نمی‌خواست. خواهش می‌کنم بازیکنانم را مورد غضب قرار ندهید. آنها هر چه در توان داشتند انجام دادند و تمام تلاش خود را به کار گرفتند تا بهترین نتیجه را کسب کنند.» آنچه مشخص است باید کم‌کم با تیم دوست‌داشتنی خود خداحافظی کنیم. این رسم روزگار است. این نسل طلایی جای خود را به بازیکنان دیگری خواهدداد. افسوس که تیم دوست داشتنی‌مان با چنین سکانس تلخی به‌پایان رسید.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
خاطره شیرین گوچی و کره‌جنوبی

خاطره شیرین گوچی و کره‌جنوبی

وقتی حرف بازی ایران و کره‌جنوبی پیش می‌آید، ناخواسته یاد سال 2014 و آن بازی نوستالژیک اولسان می‌افتم که رضا قوچان‌ نژاد دروازه‌ حریف را باز کرد.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

نیازمندی ها