قهرمانی با دست های خالی

از خاطر نبرده ایم ستارگانی چون علی گلکار، مجید سلیمانی ، هادی رضایی ، پرویز فیروزی ، محمد رحیمی ، حجت بهروان و... را که هر کدام در برهه ای در عرصه جهانی و پارالیمپیک درخشیدند و جزو بهترین های جهان قرار گرفتند

کد خبر: ۱۳۲۸۷۶

؛ اما از جوانهایی که فعلا گام در راه بزرگان پر افتخار والیبال نشسته ایران می گذارند، باید از محمدصادق بیگدلی نام برد که در دومین دوره مسابقه های امیدهای جهان به عضویت تیم منتخب جهان درآمد.
بیگدلی متولد 1362 در تهران و دانشجوی رشته تربیت بدنی دانشکده تربیت معلم است. به محض بازگشت تیم از ریودوژانیروی برزیل با وی همکلام شده ایم.

مسابقه های امیدهای جهان چطور بود؛
نسبت به دور اول که در اسلوونی برگزار شد، کیفیت بهتری داشت ، چون براساس بخشنامه فدراسیون جهانی معلولان ، هر تیم می توانست از یک بازیکن بالای 23 هم استفاده کند که همه از این موهبت بهره بردند بجز تیم ایران.

آیا مسوولان تیم ما از این بخشنامه بی خبر بودند؛
نمی دانم.

گویا قدرتهای جدیدی در والیبال نشسته جهان خودنمایی کرده اند؛
بله. روسیه و برزیل خیلی قوی اند. این دو تیم به همراه بوسنی و چین رقبای اصلی ما در مسابقه های آتی خواهند بود.

بازتاب قهرمانی تیم ایران در برزیل چگونه بود؛
در سراسر شهر ریو فقط 18 نفر ایرانی زندگی می کنند، اما مطبوعات و رسانه های این کشور برخورد مثبتی با قهرمانی ایران داشتند و سفارت ایران در ایتالیا نیز هنگام ورود و خروج تیم از این کشور سنگ تمام گذاشت. مسوولان فدراسیون معلولان برزیل می گفتند ما از پیش قهرمانی را برای ایران کنار گذاشته بودیم.

برای اولین بار در تاریخ والیبال نشسته ایران تا عرق بازیکن خشک نشده پاداش ما را دادند

همان گونه ما فوتبال را برزیلی و با سبک احساسی خودمان بازی می کنیم ، ایرانیان هم والیبال نشسته را واقعا ایرانی و منحصر به فرد بازی می کنند و مردم و بازیکنان ما در حقیقت مبهوت جنگندگی ایرانی ها شدند.

آیا از تیمهای اروپایی پیشنهاد بازی هم داشتید؛
نه ، البته چند بسکتبالیست ایرانی در ایتالیا بازی می کنند؛ اما بجز آقای هادی رضایی ، سرمربی تیم ملی که باید به کشور کنیا برود تا کلاسی را در آنجا دایر کند، هیچ کس درباره حضور در تیمهای کشورشان صحبتی نکرده اند.

از این که به عضویت تیم منتخب جهانی درآمده اید چه احساسی دارید؛
به اعتقاد من حتی حداقل سه چهار بازیکن ایرانی مثل داوود علیپوریان ، فرزانه ، زاد حسینقلی و... بود که انتخاب شدند، اما مسوولان کمیته برگزاری مسابقه ها سعی کردند از هر تیم یک نفر از بهترین ها را برگزینند تا همه تشویق شوند.

میان بازیکنان خارجی کدام را پسندیدید؛
الکساندر از روسیه و صفدر از بوسنی خیلی خوب بازی می کنند.

پاداش قهرمانی تیم ایران چه بود؛
راستش برای اولین بار در تاریخ والیبال نشسته ایران تا عرق بازیکن خشک نشده پاداش ما را می دادند.

حالا چقدر بود؛
300 هزار تومان به پول ایران در برزیل پرداخت شد و 200هزار تومان هم در فرودگاه تهران به ما دادند. در مجموع 500 هزار تومان که واقعا بی سابقه است.

نیازها و خواسته های والیبال نشسته برای تداوم قهرمانی چیست؛
دیگر کشورها از نظر فن والیبال خیلی پیشرفت کرده اند، ولی ما برای این که از آنها عقب نمانیم ، احتیاج به اسپانسر و حمایتگر مالی داریم. تعداد تیمهای لیگی ما کم است ، به طور مثال ما که در دقیقه 90 عضو تیم دانشگاه آزاد شده بودیم ، با وجود قهرمانی نه ساک به ما دادند و نه گرمکن و با وجود گذشت چند ماه 30 درصد حق ما پرداخت نشده است. خب ، با یک دست پیراهن و شورت می شود قهرمان شد.

الگویی هم در ورزش دارید؛
من از هر کسی یک مهارت یاد گرفته ام. ایران بازیکن بزرگ کم نداشته است ، اما در مجموع پیشرفت خودم را مرهون حمایت های پدر و مادرم می دانم.