زنده چون امید

در این که المپیک مهمترین رخداد جهان ورزش محسوب می شود، کسی تردید به خود راه نمی دهد و در این که فوتبال در بیشتر نقاط دنیا ازجمله خاورمیانه ، مهمترین ورزش به شمار می رود، شکی نیست.

کد خبر: ۱۳۲۲۷۶

بویژه که در کشوری مثل ایران ، فوتبال نه صرفا به عنوان یک ورزش جذاب ، بلکه به عنوان پدیده ای «ابر ورزش گونه» بسیاری از مناسبات مهم را تحت الشعاع خود قرار می دهد. با تمام این اوصاف ، فوتبال ما پس از حضوری قدرتمندانه در المپیک سال 1976 مونترال ، همواره از حضور در این آوردگاه مهم بازمانده است.
این دست و آن دست کردن های مکرر مسوولان وقت فدراسیون فوتبال در تشکیل تیم امید، اعزام تیمی با سنی بالاتر از سن حضور در رقابت های المپیک ، به المپیک آسیایی دوحه (به منظور کسب مدال) و کم تحرکی در ارزیابی موقعیت و واکنش متناسب ، تیم امید کشورمان را در آغاز رقابت های دشوار راهیابی به المپیک 2008 پکن به تیمی کم تجربه ، ناهماهنگ و بدون اعتماد به نفس بدل کرد.
حضور مدعیان بزرگی چون عربستان و استرالیا به همراه پدیده سالهای اخیر فوتبال آسیا یعنی اردن در گروه چهارم بازیها، این گروه را که تیم امید کشورمان نیز در آن حضور دارد، به گروه مرگ آسیا موسوم کرد.
به هر حال ، امیدهای ما که دور رفت را با 2 تساوی خانگی و یک شکست خارج از خانه آغاز کرده بودند، هفته گذشته و در آغاز دور برگشت بازیها، با قدرت وافری در امان به میدان رفتند تا با شکست قاطع اردن (صفر - 3) خود را به رده دوم جدول بکشانند و امیدمان را برای صعود به عنوان یکی از دو تیم صعودکننده در گروه زنده کنند. برای صعود به دور بعدی بازیها، کار بسیار دشوار تساوی یا برد در استرالیا بر کشور میزبان و سپس پیروزی بر عربستان در تهران را پیش روی می بینیم.
کاری که هرچند بسیار دشوار به نظر می رسد، اما مطمئنا غیرممکن نیست و تیم امید با همان انگیزه ، توان و انسجامی که در امان از خود نشان داد می تواند در آدلاید و تهران نیز موفق عمل کند و به جمع 12 تیم برتر المپیکی در قاره کهن بپیوندد.
هرچند برای راهیابی به المپیک در میان 4 تیم صعودکننده از مرحله حاضر نیز ناچار به احراز کسب رتبه نخست گروه در مرحله خواهیم بود. اکنون و در کوران برگزاری لیگ برتر فوتبال ایران ، تمرین های امیدها تا مدتی تعطیل است و از نیمه دوم ماه جاری کار برای رویارویی حساس 26 اردیبهشت با استرالیا پیگیری خواهد شد.