من اعداد را دوست ندارم

- رفتار پدر و مادر نباید تهدیدآمیز باشد و فرزند شما باید در کنار شما احساس آرامش و امنیت کند. همچنین باید او را از شتابزدگی منع کنید ؛ زیرا که دقت در انجام یک تکلیف مهمتر از سرعت است.
- فعالیت های درسی باید با سطح شناختی دانش آموز تناسب داشته باشد و روش تدریس بر «چرا» و «چگونه» تاکید کند.
- تمرین های ریاضی باید عینی ، معنی دار و واقعی باشد و به جای تمرین های طولانی از تمرین های ساده و کوتاه و از آسان به دشوار استفاده شود.

تمرین های ریاضی در کلاس باید از صددرصد احساس موفقیت شروع شود و سپس به تمرین های دشوارتر تبدیل شود تا کودک احساس اعتمادبه نفس کند

- روش تدریس باید جالب و خلاقانه باشد و از خستگی دانش آموز پیشگیری شود.
- در دانش آموز باید اعتماد به نفس ایجاد کرد و نگرش او را از «نمی دانم» به «می توانم» تغییر داد.
- در صورت امکان به طور گروهی و با استفاده از یادگیری مشارکتی به تمرین پرداخت.
- واکنش پدر و مادر نسبت به ورقه امتحان ریاضی کودک بسیار مهم است و پدر و مادر باید بکوشند علت اشتباه فرزندشان در ریاضی را بررسی و تحلیل کنند ؛ زیرا اشتباه شناسی مقدمه یادگیری است. در این باره برونر می گوید: محصول یادگیری مهم نیست ، بلکه فرآیند یادگیری مهم است.
- تمرین ها باید از صددرصد احساس موفقیت شروع شود و بموقع به سوی تمرین های دشوارتر پیش برود تا به این ترتیب کودک احساس خودارزشمندی و درنتیجه اعتماد به نفس کند.
- استفاده از بازیهای ریاضی هدفدار برای هر پایه تحصیلی ، در پیشرفت ریاضی فرزندان موثر است و موجب تقویت اعتماد به نفس او می شود.
- برای تمرین در حساب کردن ، برای هر زمان مساله ای ساده را انتخاب کنید و از کودک درخواست کنید آنچه را می نویسد یا می اندیشد ، بازگو و استدلال کند.
- فرزندتان را در حل مساله آزاد بگذارید تا راه خودش را با دلیل انتخاب کند. به عنوان مثال ، اجازه دهید برای شمارش اعداد از انگشتان خود استفاده کن.
- هیچ کودکی نباید از اشتباه کردن بترسد. اشتباه کردن لازمه یادگیری بوده و آگاهی ازعلت اشتباه مقدمه یادگیری و هدایت او به سوی عملکرد درست است.
- پدر و مادر باید با فرزند خود درباره پاسخهای نادرست در تمرین های ریاضی صحبت کنند و بررسی کنند که چگونه او به پاسخ نادرست رسیده است و اشکال در کجاست. بنابراین بسادگی بپرسید: «این مساله را چگونه حل کرده اید؛» و به دقت بررسی کنید که علت اشکال چیست ؛ نفهمیدن صورت مساله ، انتخاب ارقام نادرست ، اعمال نادرست یا شیوه نادرست؛
- پیش از هرگونه داوری به کودک اجازه دهید با صدای بلند روش خود را توضیح دهد و شما بخوبی آن را گوش کنید آن گاه قدم به قدم ، درستی یا نادرستی فرآیند حل مساله را وارسی کنید.
- گاهی اوقات مشکلات زبان درکی و زبان بیانی به ایجاد ناتوانی یادگیری در حساب کمک می کند، به طوری که این گونه دانش آموزان در مفهوم سازی و فهم مطالب مشکل دارند.
بنابراین باید از زبان بیانی قابل فهم و آسان استفاده کرد.