توقف در تداوم
بهره گیری از نظم و منطق ، یکی از ارکان اصلی موفقیت در هر زمینه ای از جمله ورزش محسوب می شود.
یکی از بهترین نمونه های نظم و منطق ورزشی ، در مدیریت های فوتبال معتبر کشور آلمان متجلی است ؛ به گونه ای که همین ترتیب و واقعگرایی مثال زدنی ، آنها را همواره (حتی در دوران نزول شدید) به عنوان یکی از مدعیان جهان فوتبال مطرح کرده است.
تداوم و ثبات مدیران و مربیان ملی و بوندس لیگایی آلمان نیز همواره در جهان فوتبال مثال زده می شود ، به گونه ای که در طول عمر طولانی فوتبال این کشور ، تعداد افراد انگشت شماری به پست ریاست فدراسیون فوتبال آلمان یا سرمربیگری تیم ملی فوتبال این کشور رسیده اند و تقریبا در تمامی موارد با مرگ یا استعفا از مسند خود کنار رفته اند.
اما نکته مهم در ثبات مدیران این کشور ، دقت و تامل فراوان در تطابق مدیر یا مربی مورد انتخاب با معیارهای اصولی و منطقی است.
هفته گذشته و به طور همزمان 2 باشگاه سرشناس و معتبر فوتبال در کشور آلمان ، مربیان خود را برکنار کردند تا این اتفاق که در بسیاری از کشورها و از جمله کشورهای عربی کاملا عادی و تکراری تلقی می شود ، در آلمان و دیگر نقاطی که فوتبال این کشور را پیگیری می کنند ، به صورتی کاملا اعجاب برانگیز جلوه کند.
بایرن که تاریخ مصرف فلیکس ماگات سختگیر را پایان یافته تلقی کرده بود ، 5 ماه پیش از پایان قرارداد این مربی ، یکطرفه قرارداد را فسخ کرد و دوباره هیتسفلد پرافتخار و وفادار را (که پس از رفتن از بایرن هدایت هیچ تیمی را نپذیرفت) بازگرداند تا بار دیگر بایرن مونیخ به راهبردهای ریسکی وی بازگردد.
اوتمار هیتسفلد در سالهای مربیگری خود در بایرن و دورتموند ، اغلب حتی در زمین رقبای قدرتمند اروپایی خود ، با 3 مهاجم به میدان می رفت ، حال آن که امروزه بیشتر تیمهای بزرگ حتی در زمین خود و در برابر تیمهایی نه چندان قوی ، احتیاط را سرلوحه کار قرار می دهند و بیش از یک مهاجم (هدف) در ترکیب قرار نمی دهند.
هامبورگ هم بالاخره کاری را که خیلی پیشتر از اینها باید می کرد ، انجام داد و توماس دال ناموفق را از سرمربیگری تیمش خلع کرد. دال جوان هرچند در کوتاه مدت نتایج خوبی گرفته بود ، اما به مرور استیلای فنی ، مدیریتی و ارتباطی خود را از دست داده بود و مدعی قهرمانی فصل گذشته را برای نخستین بار ، قعرنشین بلامنازع جدول بوندس لیگا کرد تا جای خود را به هوب استیونس هلندی بسپارد.
گفت و گو
