صندلی بازی در اتوبوسرانی

تهران اتوبوس کم دارد، مترو کم دارد،‌ تاکسی کم‌دارد، حمل و نقل عمومی‌اش حمل و نقل تق‌و لق است، اما مدیرخلاق کم ندارد! مدیرانی که به فکر واردات اتوبوس‌های دست دوم هستند در حالی که اتوبوس‌های برقی در پارکینگ خاک می‌خورند؛ مدیرانی که برای آلودگی هوای سارایوو نسخه می‌پیچند در حالی که رفع آلودگی هوای تهران را به باد و باران سپرده‌اند؛ مدیرانی که برای کاهش ترافیک و آلودگی هوا محدوده می‌سازند، اما ترافیک و آلودگی هوا رها‌تر از همیشه برای شهروندان شاخ و شانه می‌کشد. مدیرانی که در روزهای آلوده دوچرخه‌سواری را تبلیغ می‌کنند، اما برای توسعه حمل و نقل عمومی قدم از قدم بر‌نمی‌دارند.
کد خبر: ۱۲۴۱۰۸۷

فروش صندلی آخرین خلاقیت برخی مدیران شهری است، خلاقیتی که آب پاکی را روی دست کسانی می‌ریزد که فکر می‌کنند مسؤولان درک درستی از شرایط حمل و نقل عمومی دارند؛ براساس تصمیم آنها قرار است شهروندان بتوانند در زمان اوج شلوغی، صندلی اتوبوس‌ها را رزرو کنند و با خیال راحت درحالی که مثلا کتاب می‌خوانند یا روزنامه ورق می‌زنند سفر درون‌شهری رویایی را تجربه کنند.
اتوبوس و مترو‌سواری در تهران آسان نیست، این واقعیت را آنهایی که حتی یک‌بار حمل و نقل عمومی را تجربه کرده‌اند، می‌دانند.
این روزها برای ورود به یک اتوبوس خلوت باید ساعت‌ها منتظر ماند یا از هفت‌خوان رستم گذشت و به ضرب و زور وارد اتوبوس‌های شلوغی شد که دست و پای شهروندان از درهایشان بیرون می‌ماند.
در شرایطی که خیلی‌ها قادر به رساندن خود تا جلوی در اتوبوس‌ها نیستند، مدیران اتوبوسرانی می‌خواهند صندلی اتوبوس‌ها را ساعتی بفروشند، آنها نمی‌دانند شخصی که اقدام به خرید ساعتی صندلی می‌کند به‌طور حتم شانس کمی برای سوار شدن به اتوبوس دارد چه برسد به این که بتواند خودش را به نزدیکی‌های یک صندلی هم برساند.
از شلوغی و غیرقابل برنامه‌ریزی بودن اتوبوس‌ها که بگذریم باید گفت مدیران شهری حتی نمی‌دانند چه اقشاری سوار اتوبوس می‌شوند، افرادی که آن‌قدر دغدغه دارند که رزرو صندلی برایشان بی‌معنی است.‌
به این ترتیب باید گفت فعالیت برخی مدیران به نوشتن طرح‌های اینچنینی خلاصه می‌شود، چون آنها وظیفه اصلی خود را فراموش کرده‌اند و به نظر می‌رسد برخلاف تمام کلانشهرهای دنیا که مدیرانشان تلاش می‌کنند سیستم حمل و نقل عمومی را برای شهروندان راحت‌تر و جذاب‌تر کنند، برخی مدیران ما در حال پاک کردن صورت مساله هستند.
برنامه‌های مدیران شهری کشور این روزها برای تامین اتوبوس، تاکسی و واگن مترو راه به جایی نبرده و برای برخی آنها راحت‌ترین کار محدود کردن استفاده از چنین وسایلی است.‌
ده سال پیش تهران 7000 اتوبوس داشت، اما این روزها 6000 اتوبوس در پایتخت تردد می‌کند که 60درصد از آنها هم فرسوده است. یا از هزار واگن متروی تهران 30درصد نیاز به تعمیر دارد.
در تاکسیرانی نیز آمارها نگران‌کننده است، چرا که از 78 هزار تاکسی تهران 35هزار دستگاه فرسوده است.
بنابراین باید گفت اگر مدیران شهری قصد دارند برای بهبود شرایط حمل و نقل عمومی قدم بردارند، بهتر است به جای صندلی بازی این چهار ویژگی را به حمل و نقل عمومی کشور برگردانند؛ سریع، راحت، ارزان و سهل‌الوصول.

مهدی آیینی

دبیر گروه جامعه

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها