مگر بهتر از 2006 ممکن است؛

پس از یک فصل سراسر موفقیت آمیز و فتح 3 گرنداسلم از 4 گرنداسلم سال 2006 ، واقعا چه چیزی را می توان در سال 2007 به عنوان هدف برای خود تعیین کرد؛

کد خبر: ۱۲۳۵۶۰

روژه فده رر ، تنیسور اول مردان جهان از کشور سوئیس می گوید ، هدفش برای سال جدید بیشتر کردن حاکمیتش و کسب پنجمین عنوان قهرمانی متوالی اش در ویمبلدون است که در میان 4 تورنمنت بزرگ و اصلی تنیس هنوز مهمترین و اصلی ترین رقابت محسوب می شود.
این تنیسور راست دست زاده شهر باسل سوئیس تاکنون فقط نتوانسته گرنداسلم اوپن فرانسه را ببرد و در نتیجه فتح پاریس می تواند یکی از انگیزه های اصلی او در سال جدید باشد. در هر حال تنیس باز مسلط اروپایی می گوید: از لحاظ داشتن انگیزه و اهداف تازه هیچ گاه مشکلی نداشته ام ؛ نه در سال 2007 و نه دو سه سال بعد از آن هم از این نظر با مشکلی مواجه نخواهم شد. بدیهی است که کسب اولین قهرمانی ام در رولان گاروس رویکرد مهمی برایم خواهد بود ؛ ولی ویمبلدون همیشه چیز دیگری بوده و اشتهایم برای بالا بردن مجدد این جام ، فروکش نکرده است و البته باید در صدر جدول جهانی تنیس نیز بمانم. اینها مواردی است که نیل به آنها در سالهای اخیر مرا به جایگاه فعلی ام رسانده و زندگی ام را تغییر داده است ، بنابراین باید در همین خط بمانم.
فده رر در سال 2006 در 17 تورنمنت رسمی شرکت کرد و بجز یکی ، در همه آنها فینالیست شد و 12 تا را فتح کرد. او به فینال هر 4 گرنداسلم نیز رسید و تنها در دیدار نهایی پاریس مغلوب حریف درجه اول اسپانیایی اش رافائل نادال شد. او به جبران این ، نادال را در فینال ویمبلدون شکست داد و در اوپن استرالیا مارکوس باگداتیس قبرسی و در «یو اس اوپن» اندی رادیک را از پای درآورد و با این حساب در هر 4 دوره آخر ویمبلدون و هر 3 دوره واپسین فلاشینگ مدو اول شده و سابقه 2 بار قهرمانی در اوپن استرالیا را هم دارد و با 9 بار قهرمانی در گرنداسلم ها ، فاصله اش با پیت سمپراس امریکایی را که با 14 قهرمانی در این رقابت ها رکورددار تاریخ است ، کمتر کرده است.
با این حال فده رر که در سال 2005 هم برنده دو گرنداسلم شده بود و خیلی ها معتقدند در صورت ادامه این روند برترین تنیسور تاریخ شناخته خواهد شد ، می گوید: «شما همیشه به رقابت های سنگینی از این دست نیاز دارید ، با این تفاوت که گاهی شانس با شما یار است و شرایط هم برایتان مهیاست و گاهی برعکس بد می آورید. در عین حال نمی خواهم نقش رقبای بزرگ خود را منکر شوم و بگویم که حریفی را در سطح خود نمی بینم. بلکه معتقدم که نادال ، رادیک ، هیوویت ، سافین و نعلبندیان از کسانی هستند که شانه به شانه من ساییده اند و لیوبیچیچ و داویدنکو نیز رقبای قدرتمندی بوده اند.