یک کار و هزار و یک راه حل

«اگر بیایی و وضع مرا ببینی ، وقتی می گویم فرصت ندارم ، باور می کنی.»

کد خبر: ۱۲۳۵۵۰

این جمله و کلام مشابه آن را بارها و بارها برای دیگران تکرار می کنیم تا باور کنند بیش از توان و ساعتهای کاریمان ، کار داریم و واقعا گرفتاریم.
مسائل روزمره ، مشغله اداری ، کارهای موظف و از پیش تعرف شده آنقدر زیاد هستند که ما هیچ وقت ، فرصتی برای نگاه کردن به فردای خود و سازمان مان را نداشته باشیم. این اتفاق طبیعی ، نتیجه عادی سردرگمی در کارها ، کلافه شدن ، خستگی و بریدن را نیز به طور طبیعی در پی دارد. در مواردی که پایداری می کنیم و امورات را به پیش می بریم ، باز هم خسته و کلافه ایم ؛ اما به روی خود نمی آوریم!
آنچه مهم به نظر می آید این است که این شرایط آنی نیست که باید باشد. به تعبیری دیگر ، فاصله بین واقعیت (یعنی آنچه هست) و حقیقت (یعنی آنچه باید باشد) همیشه یک عدد مثبت است ، خواه بسیار کوچک و خواه بزرگ و قابل توجه. چاره چیست؛ و در ادامه باید پرسید چه اکسیری می تواند این درد را درمان کند؛
به زبان ساده و با پرهیز از به کار بردن ادبیات علمی و تخصصی ، ضروری است در این باره بازنگری داشته باشیم که از کجا به این وضع رسیده ایم ، هدف ، انجام چه کاری بوده است و آیا روش کنونی هم ما را به همان هدف می رساند؛ به زبان علمی ، مهندسی مجدد ، تعریف و بازنگری فرآیندها و یا تعریف کارکردها از جمله الزامات و نخستین گامهای کشف پاسخ و روش میان بر رسیدن به آمایش و آرامش است.
عجیب است که با این همه پیشرفت فناوری های سخت افزاری و نرم افزاری (که مثال ساده آن فناوری اطلاعات و دنیای زندگی اینترنتی است) ما همچنان و حتی از پیش ، وقت کم می آوریم .اگر بتوانیم کاری را که باید انجام شود یا Function سازمان و همکاران و کسب و کار خود را بیابیم ، به حتم کمی تفکر ما را به روشها و راه حل های دیگری برای انجام همان کار خواهد رساند. مثال ساده ای در کشورمان تجربه شد، ثبت نام اینترنتی کنکور. من و شمای متقاضی به اداره پست می رفتیم ، دفترچه می خریدیم ، آن را می خواندیم و بدقت پر می کردیم. همراه با دیگر مدارک درخواستی و عکس ، مراجعه مجدد به پست در موعد مقرر و ارسال پاکت به سازمان سنجش ، اقدام های بعد این فرآیند بودند.
پس از آن نیز ، ورود اطلاعات دست نویس ما به رایانه و صدور کارت و تا انتهای برگزاری کنکور و صدور کارنامه و غیره. بعلاوه همین تجربه را نیز در مورد ثبت نام اینترنتی صدور آرم طرح ترافیک داشته ایم.
یک بار مسیر را مرور می کنیم ، آیا ثبت نام اینترنتی همان کارکردی را ندارد که قبلا ثبت نام با کاغذ و پست و عکس چاپ شده و... داشت. هردو ثبت نام هستند ، اما این یکی ساده تر ، سریع تر ، مطمئن تر ، کم خطاتر و دست کم یک میلیارد تومان ارزان تر! چه کار می کنیم؛! راه بهتری برای انجام همین کار نیست!؛ کمی فکر کنیم ، آن هم خلاقانه ، حتما نتیجه می دهد...