لطفا مرا نبینید!

طی نکردن مراحل رشد اجتماعی در دوران خردسالی تنها یکی از عواملی است که باعث می شود کودک شما تمایل چندانی به حضور در فعالیت های جمعی و درسی نداشته باشد. در اینجا ده دلیل دیگر برای این مشکل ذکر می کنیم : ترس از این که پاسخ نادرست بدهد. ترس از این که فراموش کند چه چیزی می خواست بگوید. ترس از این که سخنان او نامفهوم باشد، صدای ناخوشایند یا غلطهای دستور زبانی داشته باشد.ترس و دلهره از دانش آموزان باهوش تر و فعال تر در کلاس بعضی از کودکان برای این که بتوانند افکار خود را مرتب کنند و آنها را به زبان بیاورند، به زمان بیشتری نیاز دارند و چون بحث در کلاس بسرعت پیش می رود و موضوع خیلی سریع عوض می شود آنها احساس می کنند همیشه یک گام نسبت به دیگر دانش آموزان عقب تر هستند. به همین دلیل از اظهار نظر خودداری می کنند.بعضی از دانش آموزان نیز دوست ندارند با بچه هایی که در کلاس حرف نمی زنند تفاوت داشته باشند. به نظر بعضی از دانش آموزان گفتگوهایی که در کلاس می شود تنها وقت کلاس را هدر می دهد و آنها نمی خواهند جزو بچه هایی باشند که وقت کلاس را تلف می کنند.ذهن پراکنده و آشفته بعضی از دانش آموزان این امکان را از آنها می گیرد تا به صحبت های کلاس گوش دهند و همگام با آن پیش روند.گاهی اوقات ، گفتگو و مشارکت در فعالیت های کلاسی برای بعضی از دانش آموزان نوعی خود شیرینی و جلب توجه تلقی می شود و دانش آموز نمی خواهد این تصور در مورد او ایجاد شود. بعضی از مطالبی که بوسیله دانش آموزان مطرح می شود به نظر پیش پا افتاده و بی ارزش می آید؛ گروهی از دانش آموزان با این تصور از بحثهای کلاسی کناره می گیرند. علاوه بر اینها تفاوت های فرهنگی و شخصیتی نیز ممکن است مانع شود که دانش آموز عقاید خود را در کلاس مطرح کند. در بعضی از فرهنگ ها به معرض نمایش گذاشتن دانسته ها و موفقیت های فردی ناپسند شمرده می شود.بعضی از کودکان نیز دوست دارند در بحثها و گفتگوهای کلاسی شرکت کنند به شرطی که بدانند علی رغم وجود عقاید مخالف ، نظرات آنها محترم شمرده می شود.هر کدام از این موارد می تواند کودک شما را در موضعی انفعالی قرار دهد. موضوعی که می تواند برای شما به عنوان والدین نگران کننده و برای آموزگار ناامیدکننده باشد؛ زیرا از دیدگاه یک آموزگار هیچ چیز بدتر از این نیست که با دانش آموزانی کار کند که مسوولیت نمی پذیرند، اما توصیه می کنیم به هیچ وجه کودکانی را که در کلاس حضور فعال ندارند تنبیه یا جریمه نکنید. در عوض بکوشید بفهمید چرا آنها ساکت می نشینند و به جای این که عقاید خود را ابراز کنند، به دنبال راهی می گردند که در کلاس دیده نشوند و مخفی بمانند.آموزگاران روش های مختلفی برای مقابله با این مشکل در پیش می گیرند. برای مثال دبیری که از عدم مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاس علوم نگران و ناراحت بود تصمیم گرفت 50درصد نمره درس را به فعالیت های کلاسی و حضور در بحثهای کلاس اختصاص دهد اما این کار باعث شده بود تنها چند نفر از دانش آموزان که اعتماد به نفس بیشتری داشتند در گفتگوها و فعالیت های کلاسی شرکت کنند و بقیه بچه ها بیش از پیش عصبی و نگران شده بودند.