عقب‌نشینی از عقب‌نشینی

به گفته ترامپ این دور از مذاکرات در سطحی بالاتر و با حضور مقام‌های نظامی و نمایندگان کنگره صورت می‌گیرد.
اما در همان حال که از یک سال پیش صحبت از خروج نیروهای آمریکایی در اسرع وقت ‌شد، ناگهان ترامپ تغییر عقیده داد و گفت: «ما عجله‌ای نداریم. برنامه زمان بندی شده‌ای برای خروج وجود ندارد.» در واقع شتاب آمریکایی‌ها برای نیل به یک پیروزی سریع در افغانستان، موجب تضعیف موضع و موقعیت آنان در مذاکرات شده بود و طالبان بر خلاف آنها ظاهرا توانستند به خواسته‌هایشان برسند.
برخی از حاضران در مذاکرات کابل و آلمان احتمال می‌دهند ترامپ از سوی نزدیکان خود تحت فشار است و آنها عواقب رها کردن افغانستان در هرج و مرج را به وی گوشزد کرده و هشدار داده اند چنانچه پس از خروج از افغانستان بار دیگر این کشور به دست طالبان بیفتد و وضعیت به قبل از سال 2001 و حمله نیروهای آمریکا بازگردد، چه جوابی برای مالیات دهندگان و کهنه سربازان این جنگ دارد. به باور آنها خروج در این وضعیت به معنای هدر رفتن خون هزاران سرباز آمریکایی و حیف و میل یک بیلیون دلار پول مالیات‌دهندگان خواهد بود.
همین روزهای گذشته بود که بار دیگر یک سرباز آمریکایی در افغانستان کشته شد و به این ترتیب شمار تلفات نیروهای آمریکا در ماه آگوست به سه نفر رسید. همزمان طالبان در سراسر شهرهای بزرگ افغانستان و به ویژه در شمال کشور و استان‌های فاریاب و قندوز در حال جنگ است.
گروه طالبان قصد دارد به اصلی ترین خواسته خود یعنی خروج کامل همه نیروهای خارجی از افغانستان دست پیدا کند. آنها در حال حاضر خواهان خروج کامل نیروهای خارجی طی شش ماه هستند اما بر اساس طرح آمریکا باید بر سر خروج کامل در ظرف 18 ماه به توافق رسید. البته طالبان نیز باید به آمریکا تعهد بدهد که هرگز اجازه نخواهند داد گروه‌های تروریستی از افغانستان به‌عنوان پایگاهی برای اجرای عملیات‌های خود استفاده کنند. از قرار طی این مذاکرات، گفت‌وگوهای مفصلی نیز میان طرف‌های افغانی درگیر در جنگ و برقراری آتش‌بس و «صلح» میان آنها نیز انجام گرفته است، اما اصلا مشخص نیست این مورد دوم عملی باشد. بسیاری از کارشناسان امور افغانستان از این وحشت دارند که چه بسا به‌رغم همه توافق‌ها باز هم نفیر سلاح‌ها خاموش نشود و بار دیگر این کشور در باتلاق جنگ داخلی فرو رود.
البته ترامپ در این میان برنامه قبلی یعنی خروج کامل از افغانستان را کنار گذاشته و از کاهش شمار سربازان آمریکایی در آن کشور می‌گوید و بر باقی ماندن به اصطلاح یگان‌های ضد ترور در افغانستان تاکید دارد: «ما شمار نیروهایمان را به 8600 نفر کاهش می‌دهیم تا ببینیم چه می‌شود.»
اما مساله اصلی، خودداری طالبان از رعایت یک آتش بس دائمی است. از قرار معلوم آنان حاضر نیستند رئیس‌جمهور فعلی یعنی احمد غنی را حتی تا پایان سپتامبر و برگزاری انتخابات تحمل کنند و تلاش دارند از هم‌اکنون یک دولت موقت و مشترک تشکیل شده و سپس اعلام آتش‌بس شود. به این ترتیب طالبان قصد دارند که اگر نه همه بلکه بخشی از قدرت را برای خود تضمین کنند. نمایندگان طالبان و زلمای خلیل زاد پیش از این هشت دور مذاکره در دوحه پایتخت قطر انجام داده بودند و مذاکره اخیر نهمین دور این گفت‌وگوها بود. از زمان سفر خلیل زاد به افغانستان در 16 آگوست، هر لحظه انتظار امضای این قرارداد می‌رفت و ترامپ تا اول سپتامبر به فرستاده خود زمان داده بود. اما اینک شاهد این توییت از سوی ترامپ هستیم: «باید افغانستان را تحت نظر داشته باشیم. من مطمئن نیستم که اصلا توافقی صورت بگیرد.»

محمدعلی فیروزآبادی
مترجم
منبع: اشپیگل آنلاین