تو را می‌گریم به گریه اندوهگینان

حسیـــــــــن روی در آسمان کرد و گفت: بارخدایا، ای‌والامکانِ بزرگ‌شوکت، ای چاره‌سازِ بی‌نیاز، گسترده است کبریایت و توانایی بر هرچه خواهی، مهربانی‌ات نزدیک است و وعده‌ات راست، نعمتت فرو می‌بارد و بلایت نیکوست، نزدیکی هرگاه بخوانندت و آگاهی بر‌هرچه آفریده‌ای و پذیرایی هرکه را به تو بازگردد، توانایی هرچه کنی و دریابی هرچه خواهی، سپاس می‌گزاری گر سپاست گزارند و یاد می‌کنی گر یادت کنند.
می‌خوانم تو را خواندن بی‌چیزان و مشتاقم در تو، چون اشتیاق ناداران و در تو می‌گریزم، آنچنان‌که ترسندگان و تو را می‌گریم به گریه اندوهگینان و یاری‌ات می‌طلبم، یاری جستن ناتوانان و بر تو تکیه می‌کنم که تکیه بر تو بس.
بارخدایا، میان ما و این قوم داوری کن که اینان ما را فریفتند و نیرنگ در کارمان کردند و ما را وانهادند و پیمان شکستند و ما را کشتند. ما را که خاندان پیغامبرت بودیم و فرزندان حبیبت محمد بن عبدا...، صلوات بر او که او را به پیغامبری برگزیدی و امین وحی‌اش پسندیدی.
پس در این کار ما گشایشی فرست، به مهربانی‌ات، ای مهربان‌ترین مهربانان.

پس نزدیک کوفیان شد و تیغ برهنه در کف داشت. گویی از دهر نومید است و آهنگ مرگ کرده است.
پس این ابیات خواندن گرفت:
منم، پور علی پاک، از خاندان هاشم
اگر فخر بفروشم، همین فخر مرا بس.
و نیایم رسول خدا، مکرم‌ترین مردمان و ما چراغ روشن خدای در میان خلق و مامم فاطمه از تبار احمد و عمم جعفر، آن‌که گفتی دو بال بر شانه دارد و کتاب خدای، بی‌شبهه‌ای، بر ما فرو فرستاده شد و نزد ماست و از وحی و هدایت و سخن خیر، هرچه هست نزد ماست و ماییم امان خدای از برای مردم و از این‌روست که سرافرازیم و نامدار و ماییم والیان حوض کوثر که دوستان و دوستداران‌مان را می‌نوشانیم از آن جام که در کف رسول خداست و پیروان ما گرامی‌ترین پیروانند در میان مردم و بدخواهان ما زیان‌دیدگانند در روز جزا.

امید مهدی‌نژاد
شاعر و نویسنده