المپیک ، هدف مهم دو و میدانی چین

در بازیهای آسیایی دوحه ، تنها رکوردشکن دوومیدانی ، یک چینی بود به نام ژانگ ون شیو که رکورد ماده پرتاب چکش زنان آسیا را شکست. او می گوید موفقیت ورزشکارن چینی در مواد میدانی ثمره حضور مربیان خوب و نظم بوده است. در بازیهای دوحه ، دو و میدانی کاران چینی ، در مواد میدانی 12 مدال کسب کردند. رکورددار آسیا و قهرمان بازیهای آسیایی می گوید: پرتاب چکش رشته ای تازه در چین است.

احسان حدادی با این آمادگی اگر تابستان بود باز هم رکورد آسیا را می شکست

من به پرتاب وزنه عادت کرده بودم ، اما به توصیه مربی ام به پرتاب چکش رو آوردم و موفق شدم. موفقیت من هیچ رازی ندارد. من خیلی سخت کار می کنم و به حرفهای مربی ام گوش می دهم و می خواهم به موفقیت های بیشتری برسم. از رکورد آسیایی خودم راضی نیستم ؛ چون فکر می کردم توانایی پرتاب بیشتر را دارم.
این وضع درباره دیگر دوومیدانی کاران چین نیز صدق می کند. در بازیهای آسیایی دوحه ، سطح حدنصاب های دوومیدانی بالا نبود و بسیاری از مدال آوران با رکوردهای متوسطی به کار خود پایان دادند. در جمع دوومیدانی کاران ایران ، احسان حدادی با حد نصاب 63.79 متر مدال طلا گرفت. این حد نصاب با رکورد آسیایی او فاصله دارد. مهاجر شجاعی نیز که با حد نصاب 1.47.43 دقیقه به مدال برنز دوی 800 متر رسید ، حتی نتوانست به حد نصاب شخصی خودش نزدیک شود.
دوومیدانی کاران دیگر کشورهای آسیایی هم چنین وضعی داشتند. این که ورزشکاران در رکوردشکنی ناکام بودند ، به نوع تمرینات و تدارک آنها مربوط نمی شود ، بلکه علتش زمان برگزاری رقابت هاست. مسابقه های دوومیدانی خارج از سالن یا همان فضای باز معمولا شهریور ماه به پایان می رسد. اوج موفقیت دوومیدانی کاران و زمان معمول مسابقه ها ، تابستان است. بعد از تابستان ، زمان استراحت و ریکاوری ورزشکاران دوومیدانی فرا می رسد. آنها در پاییز به تمرینات سبک می پردازند و زمستان به تمرینات پایه و بدنسازی و صحرانوردی مشغول می شوند و از اوایل بهار تمرینات خود را بیشتر می کنند.
بنابراین آذر ماه اساسا زمان مناسب رقابت های دوومیدانی نیست و نباید در این ماه از سال انتظار رکوردشکنی داشت. با این وصف ، حدنصاب احسان حدادی بسیار ارزشمند بود. او با آمادگی خود در قطر اگر در تابستان دیسک را پرتاب می کرد ، می توانست رکورد آسیایی خود را بشکند.

تمرین خوب و حرف شنوی

از مربی پیش از بازیهای قطر ، مربیان و قهرمانان دوومیدانی می دانستند که در این زمان از سال نباید دنبال حدنصاب های عالی باشند و فقط به کسب مدالهای خوشرنگ فکر می کردند. مثلا سون هایپینگ مربی لیوشیانگ گفته بود: پایان فصل است.
ما هنوز باید سخت کار کنیم. اما در این وقت از سال نباید به فکر رکوردشکنی باشیم. شیانگ هم گفت: مربی ام سعی می کرد تمام تمرکز خود را روی برنامه هایم معطوف کند. البته در وضعیت جسمانی بسیار خوبی به سر می برم. دوران قهرمانی یک دونده کوتاه است و مادامی که در رقابت ها حضور می یابد ، باید سعی کند سریع تر بدود. نمی دانم تا کی می توانم آمادگی و سرعت کنونی ام را حفظ کنم ، اما سعی خود را خواهم کرد. حالا پس از پایان بازیهای آسیایی ، لیوشیانگ اعتقاد دارد که شکاف میان دوومیدانی کاران چین و چهره های در سطح جهانی کمتر شده است.
به گفته شیانگ ، احتمالات مرز بی پایانی دارد و تا زمانی که دوندگان خوب تمرین کنند و به نصایح مربیان خود گوش دهند، موفقیت های بزرگی را کسب می کنند. حالا دوومیدانی کاران چینی انگیزه بیشتری دارند و می خواهند در بازیهای المپیک 2008پکن ، در خانه خود نمایش خیره کننده داشته باشند. آنها کار و تلاش خود را از مدتها قبل آغاز کرده اند.

جهانگیر چراتی