هوا، هوای عیده!

و اما بعد... نمی‌دانیم محمدصادق علیزاده از کجا خبردار شده که یکی از مهم‌ترین کتابفروشی‌های زیرزمینی تهران در آستانه تعطیلی است. استاد هم که حوزه تخصصی‌اش کتاب و رهایش کنید اول و آخر از لای کتاب باید بیرونش کشید، فی‌المجلس رفت سراغ قضیه و ته و توی قضیه را در‌آورد تا بلکه وظیفه‌اش را نسبت به حوزه مهم و فرهیخته‌وارانه کتاب و کتابخوانی ادا کرده باشد. گزارش ریز به ریز پیگیری‌اش را هم گذاشته در همین صفحه 9 و کنار همین ستون می‌توانید از خجالت نگاشته‌هایش در بیایید.
محمدرضای کائینی هم برای امروز یک مطلب خوب آماده کرده. این روزها مصادف است با سالروز ترور میرزاده عشقی که احتمالا اوصافش را در تاریخ خوانده باشید. میرزاده علاوه بر آن‌که شاعر بود و دستی در ادبیات داشت، روزنامه‌نگار هم بود و از قماش خود ما روزنامه نگارها محسوب می‌شود. روی همین حساب کائینی که حسابی کرم تاریخ است پشه‌ای در تاریخ معاصر نیست که پر نزده باشد و کائینی مطلع نباشد به همین مناسبت رفته سراغ جناب خسرو‌خان معتضد که معرف حضور هستند و حسابی با استاد درباره مرحوم میرزاده گپ زده‌اند. جالب است بدانید این جناب میرزاده عشقی ظاهرا دایی مرحوم مردوخی‌اند.
در صفحه 10 هم بچه‌های هنر و ادبیات رفته‌اند سراغ یکی دیگر از موضوعاتی که همین روزها سالروزش است. بله، دوازدهم تیرماه را می‌گوییم که گره خورده با قضیه حمله به هواپیمای مسافربری ایران در خلیج فارس. هواپیمایی که قربانی تصمیم نادرست نظامیان متجاوز آمریکایی قرار گرفت و فرماندهی که دستش را به خون 290 نفر از غیرنظامیان آلوده کرد.