سوزنک

این گل یک علف هرز بهاره است از خانواده شمعدانی. اسم‌های زیادی برای آن گذاشته‌اند از جمله نوک لک‌لکی، سوزن چوپان، شمعدانی غده‌دار، منقار لک‌لک، علف ساعتی و سوزنک که آخری از همه معروف‌تر است. ویژگی جالب سوزنک این است که بذرهایش را به کمک باد، آب یا حشره منتشر نمی‌کند بلکه دارای یک مکانیسم منحصر به فرد برای این کار به نام مکانیسم انفجاری است. سوزنک بذرهای خود را تا مسافتی بیش از یک متر پرتاب می‌کند تا بذر در جای جدید مثل یک مته بچرخد و در خاک فرود رود و بهار سال بعد از آنجا سبز شود. کار چرخش به کمک ریشک‌های متصل به دانه انجام می‌گیرد.
گفته می‌شود این ریشک‌های نیزه مانند در واکنش به افزایش یا کاهش رطوبت محیط به ترتیب در جهت حرکت عقربه‌های ساعت یا خلاف این جهت شروع به چرخیدن می‌کنند. پس اگر بذر در تماس با خاک یا میان سنگ‌ها یا شاخ و برگ باشد، می‌تواند از آنها به عنوان تکیه‌گاهی برای فشردن خود درون خاک استفاده کند.
این گل به صورت خوابیده در سطح زمین رشد می‌کند و به این ترتیب از رشد و جوانه زنی گیاهان رقیب خود جلوگیری می‌کند.