خروج تورپیدو از حصار امنیتی

: فزونتر از یک ماه پس از اعلام بازنشستگی به وسیله ایان تورپ ، این واقعه همچنان تعجب بر می انگیزد ، زیرا وی بیشتر از 24 سال ندارد

کد خبر: ۱۲۰۵۶۳

و در هشت ، نه سال گذشته واقعا بر جهان شنا در موارد سرعتی و نیمه سرعتی کرال حکومت کرده بود.

تورپ استرالیایی که به وی لقب تورپیدو را داده بودند و در المپیک ها 5بار بر سکوی قهرمانی ایستاد و 11 مدال طلای مسابقه های شنای قهرمانی جهان را هم در سالهای 1998 تا 2003 صید کرد ، می گوید دلیل اصلی کناره گیریش این است که انگیزه ای قوی برای ادامه کار نزد خود نمی دیده است: «شنا دیگر دلمشغولی و دغدغه اول من نیست و تا زمانی که ورزش عشق و دلیل اول حرکتتان نباشد ، در این دنیای سراسر حرفه ای به جایی نخواهید رسید. یک روز بیدار شدم و حس کردم این پایان راه برای من است. ابتدا به این نتیجه رسیدم که باید از پیکارهای جهانی شنای ( 2007 اسفند ماه در ملبورن) کنار بکشم ، زیرا به حد کفایت آماده نیستم و بعد دریافتم که با این اوضاع بهتر است به کلی از صحنه کنار بروم. این به واقع خاتمه ای بر حضور من در تمامی صحنه های ورزشی به عنوان یک ورزشکار و یک شرکت کننده در رقابت هاست.»

تغییر فضا
کسی که این حرفها را می زند ، طی سالهای حکومتش برای موادی چون 200 و 400 متر آزاد و همچنین مواد امدادی (و گاهی 100 و 800 متر کرال) 13 بار هم رکوردهای جهانی شنا را شکست.
او در توضیح بیشتر درباره تصمیم اخیرش می گوید: شاید تصمیم سختی برای اتخاذ و راهی دشوار برای طی کردن بوده باشد ولی این مناسب ترین زمان برای انجام این کار بود. دیگر در اهداف بعدی ام شکستن هیچ رکورد جهانی ای جای نداشت و به موضوع نگاه کردم و دیدم کششی در این مورد ندارم. شاید هنوز هم راهش را بلد باشم و واقعا در این مسیر کم نمی آورم ؛ اما دیگر اشتیاقی را در من زنده نمی کند و کشش و حرکت لازم به سوی آن را در خود حس نمی کنم . به واقع فضا و مقتضیات کار چیزی نیست که قبلا بود. سالهایی طولانی تمام زندگی من مبتنی و متشکل از شنا شده بود و انگار چیز دیگری در آن وجود نداشت.
امروز چنین نیست و احساس می کنم که می توانم بدون آن زندگی کنم. همین که نگاهم دیگر به ساعتها و کورنومترها نیست و نگران آن نیستم یک نعمت است. شاید هم دوباره نگاهی به ساعتم انداخته و به این نتیجه رسیده باشم که این پایان کار است.

غیبت از زمان المپیک
با این حال شایعات مربوط به آینده تورپ چیز تازه ای نبود و غیبت طولانی او در صحنه های شنا فرضیه بازنشستگی وی را قوت بخشیده بود. برخی می گفتند او از رقابت های جهانی ملبورن کناره گیری خواهد کرد و بعضی دیگر معتقد بودند ماجرا از این حد می گذرد و بزودی تورپ کلا از ورزش قهرمانی دوری خواهد جست.
تورپ از زمان اتمام المپیک 2004 دیگر در هیچ مسابقه ای ظاهر نشده بود و هر روز بهانه ای تازه برای توجیه غیبت وی رو می شد. به واقع کارشناسان شک داشتند که او اصلا قصد بازگشت به میدان را دارد یا خیر.

تورپ: یک روز بیدار شدم و دیدم که شنا دیگر همه زندگی من نیست و باید به دیگر شئون زندگی ام رسیدگی کنم

تورپ هم از مشکل آمادگی جسمانی و روحی نداشتن برای چنان رجعتی رنج می برد و هم در چند نوبت دچار آسیب دیدگی و بیماری شد که روند رجعت وی را به میدان بیشتر به تاخیر انداخت و شکهای او و دیگران را در این خصوص بیشتر کرد.
به واقع طی تمامی این مدت خیلی ها به این نتیجه رسیده بودند که تورپ هم مشکلات متعدد فیزیکی دارد و هم روح و فکرش برای بازگشت به صحنه مسابقه ها مساعد نیست. اینها در تضاد کامل با وضعیت تورپ در سالهای نخست کارش و در بدو ظهورش در صحنه ورزش بود.
او در رقابت های شنای قهرمانی جهان 1998 با کسب 3 مدال طلا و در حالی که 16 سال بیشتر نداشت ، به پدیده جدید جهان ورزش بدل شد و با فتح 3 طلا و 2 نقره در المپیک سیدنی به محبوبیت فراوانی در استرالیا که میزبان آن رقابت ها بود ، رسید.
خودش می گوید: در آن سالها واقعا یک بچه بودم ، ولی باید اعتراف کنم که بتدریج به هر چیزی که یک ورزشکار در صحنه ورزش می طلبد ، نایل شده ام و چیز خاصی در این زمینه نمانده است که به آن نرسیده باشم. همین مساله مرا به این نکته رساند که چه چیزی برای انجام دادن فراروی من مانده است و به هیچ پاسخی در این خصوص نرسیدم.

کنکاش بیرحمانه
اوایل سال تورپ برای رهایی از دست رسانه های کشورش که پیوسته درباره دلایل غیبت او در صحنه های شنا و مسابقه ها می پرسیدند ، راهی امریکا و مدتی در ایالت کالیفرنیای این کشور مستقر شد. با این حال کنکاش بیرحمانه آن رسانه ها درباره تورپ ادامه یافت و دایم درباره میزان آمادگی و شور و اشتیاق وی پرس و جو می شد و به میدان بازنگشتن تورپ بر این قضیه می افزود و شدت و حدت ماجرا را بیشتر می کرد.
تورپ پس از اتمام المپیک آتن گفته بود که به حدود یک سال استراحت برای بازیابی خود نیاز دارد و سپس دوری خود از میدان را به بازیهای کامن ولث (کشورهای مشترک المنافع) 2006 نیز بسط داده بود. با این حال تورپ همیشه تاکید کرده بود که هدفش حضور در رقابت های شنای قهرمانی جهان 2007و فراتر از آن شرکت در المپیک پکن به سال 2008است.
در آن صورت تورپ می توانست یکی از معدود افراد تاریخ باشد که در 3 دوره متوالی بر سکوهای قهرمانی ایستاده است ، اما کنار کشیدن های متوالی او از صحنه های بزرگ که ابتدا مسابقه های جهانی (2005 در مونترال) و سپس رقابت های کامن ولث را در بر گرفت ، به آرامی وسعت و ادامه یافت و به نقطه ای رسید که گفتیم.

وعده های شکل نگرفته
حتی حرفهای آخر تورپ نیز جامه عمل نپوشیده بود. او 3 ماه پیش گفته بود که پس از شدت بخشیدن به تمرین هایش در امریکا به آمادگی دست یافته و دوباره اوج گرفته و حتی به لحاظ فکری نیز مهیاست ؛ اما وی هفته ها پس از بازنشستگی اش می گوید: برای من ابهام های زیادی وجود داشت ، شنا سالها برای من یک حصار امنیتی شده بود ؛ حصاری که برای از یاد بردن دیگر کمبودها و عدم اطمینان هایم به آن پناه می بردم. برای من یک نقطه آرامش بود ؛ اما به نقطه ای رسیدم که سرانجام باید به دیگر شئون زندگی ام نیز رسیدگی می کردم و وقتی به آنجا رسیدم دیدم که شنا دیگر همه زندگی من نیست. حالا باید به دیگر امور زندگی خود بپردازم و به سمت چیزهایی بروم که تاکنون از آن دور بوده ام ، این کاری است که طی هفته های اخیر مشغول انجام آن بوده ام.