یادداشت:
آرزویم این است...
به عنوان یک بازیگر بزرگترین آرزویم این است که کارهای خوبی از تلویزیون خودمان پخش شود تا دیگر هیچکس به تماشای شبکههای خارجی ننشیند ولی وقتی به کانالهای خودمان مراجعه میکنیم با یکسری برنامههای تکراری مواجه شده و متعجب میشویم که تلویزیون چرا از ظرفیت مخاطب میلیونیاش استفاده بهتری نمیکند.
خوشبختانه رهبر معظم انقلاب اخیرا با دقت نظر دستور کاری را پیش روی برنامهسازان رسانه ملی گذاشتند که برای جلب مخاطب سراغ شیوههای منسوخ بختآزمایی نروند و از حالا به بعد باید برنامههایی در دستور کار قرار گیرد که مردم را به کار و تلاش وادار کند.
البته تولید محتوای معناگرا به گونهای که سرگرمکننده باشد کار چندان سختی نیست و تجربیات سالهای متمادی رسانه ملی را پیش رو داریم.
ما در سالهای گذشته سریالهایی میساختیم که بهشدت خاصیت داشتند؛ هم بهلحاظ مضمون و هم بهلحاظ سرگرمکنندگی و از حالا به بعد نیز باید همین سنت تولید را ادامه دهیم یعنی توقع مردم این است که روز به روز کارها بهتر شود تا آنها هم رسانههای رقیب را کنار گذاشته و به سمت تلویزیون خودمان بیایند.
بخش عمده تهیهکنندگان از نقش مسائل مالی در کیفیت پایین محصولات خویش میگویند ولی یکنفر نمیپرسد که چرا از همان بودجه محدود هم درست استفاده نمیکنند و همّ و غم خویش را بر کیفیت متن و چیدمان درست بازیگران نمیگذارند؟
چون پول نیست نباید از آدمهای ناآشنا و بیتخصص استفاده شود یا خداینکرده نقشفروشی شود. اتفاقا باید با یک برنامهریزی مالی درست از بازیگران توانمند دور از صحنه استفاده شود و نویسندگان خلاقی بهکار گرفته شوند که سالهاست از مرکزیت دور افتادهاند. باید از وجود نویسنده، متن و بازیگران خوب که مردم دوستشان دارند استفاده شود تا مخاطب را بتوانیم جذب کنیم و اینچنین است که یک مجموعه خوب پدیدار شده و مردم هم با دل و جان محصولات ملی را خواهند دید. خوبی تولید محصولات باکیفیت این است که گرد کهنگی بر آنها نمینشیند و میتواند طی سالها و حتی دههها بارها بازپخش شده و باز هم مخاطبان را به خود جلب کند.
پوراندخت مهیمن
بازیگر
گفت و گو
