تصرف بی پایان

: نومحافظه کاران پیش از این که بوش رئیس جمهور شود ، تصمیم به سرنگون کردن صدام گرفته بودند.

کد خبر: ۱۲۰۰۲۰

آنها در اوایل سال 1998 با نگارش 2 نامه سرگشاده جنجالی به کلینتون ، خواستار ساقط کردن صدام از قدرت شده بودند. تعدادی از امضاکنندگان این دو نامه که بسیاری از آنها دارای پیوندهای تنگاتنگی با گروههای حامی اسرائیل همچون INSA یا WINEP بودند ، شامل الیوت آبرامز ، جان بولتون ، داگلاس فیث ، ویلیام کریستول ، برنارد لوئیس ، دونالد رامسفلد ، ریچارد پرل و پل ولفوویتز می شدند.
این افراد با این که برای متقاعد کردن دولت کلینتون برای برکناری صدام مشکل چندانی نداشتند ، ولی از راه اندازی جنگ برای رسیدن به هدفشان ، عاجز ماندند. همچنین اینان در ماههای اولیه روی کار آمدن جورج بوش نیز نتوانستند اشتیاق کافی را برای حمله به عراق ایجاد کنند ؛ زیرا نومحافظه کاران به بهانه ای برای راه اندازی جنگ نیاز داشتند.
این بهانه در 11 سپتامبر فراهم شد. حوادث این روز باعث شد بوش و چنی رویه خود را تغییر دهند و طرفداران پر و پا قرص جنگ پیشگیرانه برای ساقط کردن صدام شوند. نومحافظه کاران لابی ، بویژه اسکوترلیبی ، پل ولفوویتز و برنارد لوئیس ، استاد تاریخ دانشگاه پرینستون نقش مهمی را در ترغیب رئیس جمهور و معاونش برای راه اندازی جنگ ایفا کردند.
برای نومحافظه کاران 11 سپتامبر فرصتی طلایی برای راه اندازی جنگ عراق بود. با این که هیچ مدرکی دال بر دخالت صدام در حملات 11 سپتامبر نبود و نیز معلوم بود بن لادن در افغانستان است ؛ ولی پل ولفوویتز در دیداری با بوش در کمپ دیوید در 15 سپتامبر خواستار حمله به عراق پیش از افغانستان شد. بوش این توصیه را رد کرد و در عوض ، ابتدا سراغ افغانستان رفت.
با این حال احتمال جنگ با عراق نیز بسیار شدت گرفت و بوش در 21 نوامبر 2001 برنامه ریزان نظامی ایالات متحده را موظف کرد تا نقشه تهاجم به عراق را طراحی کنند. در این مدت ، بقیه نومحافظه کاران نیز مشغول چانه زنی از طریق دیگر مجاری قدرت بودند. تمامی ماجرا هنوز هم مشخص نیست ، ولی طبق گزارش ها، اندیشمندانی چون برنارد لوئیس و فواد عجمی ، از استادان دانشگاه جان هاپکینز ، نقش مهمی را در ترغیب معاون رئیس جمهور برای حمایت از جنگ بازی کردند.
نومحافظه کاران مشغول به کار در دفتر چنی تاثیر زیادی بر دیدگاه های چنی داشتند. تاثیر نفوذ معاون رئیس جمهور به ترغیب بوش برای جنگ کمک زیادی کرد. با بودن افرادی چون بوش و چنی در عرصه قدرت ، وقوع جنگ حتمی می نمود.