یک جام و چند نکته

چهارمین دوره تورنمنت بین‌المللی جام فجر ـ گزینشی المپیک امروز در تالار وزنه برداری آزادی به پایان می‌رسد؛ رقابت‌هایی که سطح کیفی آن به لحاظ رکوردی، حداقل در دو روز نخست حتی از رقابت‌های قهرمانی کشور خودمان هم در رده‌های سنی مختلف، پایین تر بود. البته هدف دیدن نیمه خالی لیوان نیست. این‌که فدراسیون وزنه‌برداری توانسته تورنمنتی بین‌المللی را در تقویم فدراسیون جهانی بگنجاند، اقدام پسندیده‌ای است که در فدراسیون‌های قبلی شاهدش نبودیم، اما چند نکته را نباید از قلم انداخت:
1. با وجود میزبانی تهران، پیشکسوتان وزنه‌برداری و قهرمانان سابق این رشته تمایل چندانی برای حضور در سالن مسابقات از خود نشان ندادند.
2. جام فجر گزینشی المپیک است، اما حتی وزیر ورزش هم به خودش زحمت حضور در سالن را نداد و فقط متنی از جانبش در مراسم افتتاحیه قرائت شد.
3. فدراسیون برای میزبانی از همین مسابقات بالغ بر یک میلیارد هزینه کرده است، اما خبری از کشورهای مطرح نبود. نه روس‌ها آمدند، نه چینی‌ها، نه ازبک‌ها، نه قزاق‌ها، نه ارمنی‌ها، نه بلاروس‌ها و نه هیچ‌یک از ده‌ها چهره سرشناس وزنه‌برداری.
4. غیبت نمایندگان فدراسیون جهانی هم نکته تامل‌برانگیزی است که نباید به سادگی از کنار آن گذشت.
5. و البته نبود حتی یک تماشاگر در سالن که آزاردهنده‌ترین نکته بود!
قطعا خیلی‌ها برای این تورنمنت زحمت کشیدند که این موارد چیزی از ارزش زحمت آنها کم نمی‌کند. اینها نکاتی است که توجه به آنها کمک می‌کند در آینده شاهد تورنمنت‌های بین‌المللی با‌کیفیت‌تری در کشورمان باشیم.

رضا پورعالی

ورزش