یادداشت:
تبریک و تقاضا
اخیرا تلویزیون رویکردی جدید پیدا کرده که توجه می کند به برنامهسازیهای سرگرم کننده و به فرم و محتوای تولید و این بسیار رویکرد جذابی است.
کارهایی مثل "عصر جدید" و "برنده باش" و "خندوانه" که با فرمتهای استاندارد بخشی از نیاز سرگرمی جامعه را پر میکنند بسیار قابل توجهاند و جای تبریک دارد. اگر در همه شبکه ها به سمت ارتقای فرمی تولید برویم یقینا میزان مخاطب بالاتر میرود و بهاین ترتیب رسانه ملی کاملا شرایط و قابلیت این را خواهد داشت که با شبکه های معاند، نه تنها رقابت کند بلکه توجه مخاطب داخلی را آنقدر جذب کند که آن شبکهها برایش اهمیتی نداشته باشد. با این حال در سریال سازی به خاطر میزان هزینهای که دارد سعی می شود خیلی اقتصادی و به صرفه تولید و آن نتیجهای که میخواهیم بگیریم را نمیگیریم. تولید سریال استاندارد هزینهزاست و تقاضا این است که برای تأمین هزینهها باید طرحی نو درانداخت. در ایام نوروز به نظرم بیشتر همان برنامههای سرگرمکننده هستند که مخاطب دارند ولی باز هم تلاشها باید بیشتر شود بخصوص در حوزه کودک که در ایام عادی سال هم نقطه ضعف داریم. حوزه کودک در تلویزیون بهشدت میتواند مخاطب جذب کند. علتش این است نوع برنامه هایی که در حوزه کودک ساخته میشود، پتانسیل زیادی دارد که خانواده را کنار هم جمع کند ولی تلویزیون در حوزه کودک خیلی دست به عصا حرکت می کند و حتی مدیریت این شبکهها نیز بیشتر دست تازه کاران است تا مدیران خبره.
تنوع به اقوام مختلف ایرانی با توجه به جغرافیای گسترده وطن هم بایستی در برنامه سازیهای نوروزی لحاظ شود.
مدیران سعی کنند تمام تولیدکنندگان شهرستانی را دخیل کنند در تولید محتوای نوروزی تا بدین شکل شرایط ملی گرایی بیشتری پیش آید.
امیر سماواتی
تهیه کننده
گفت و گو
