در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یادداشت
این دو دستگی کشنده برای فوتبال
فضای فوتبال ما که تا بازی با ژاپن سرشار از امیدواری بود، با یک شکست، غیرقابل تحمل و آنقدر زشت شده که بیتوجه به منفعت و آینده فوتبال ایران، همه برای نشان دادن خود وارد میدان شدهاند. اصولا روابط آدمها در این فوتبال آنقدر غلیظ است که شکستها، بهانهای برای خودنمایی میشود تا از خجالت هم درآیند. این سیکل معیوب، در بازههای زمانی مشخص تکرار میشود. دورههایی که تنش، تنها وجه تشابه همه آنهاست.
حالا با شکست تیم ملی همه از خجالت هم درآمدهاند. حرفهای تکراری و آدمهای تکراریتر. کارلوس کیروش، مهمترین و بزرگترین بهانه برای دعوای تازه است. بیآنکه آدمها یا حرفهایشان تغییر کند. این روزها متهم ردیف اول کیروش است. همه در مبارزه با این متهم غایب، سبقت میگیرند و طبق معمول، تنها قربانی این هوای غبارآلود، عدالت است. حضور کیروش در این فوتبال، دو دسته مشخص را در رسانهها و کارشناسان فوتبال ما پدید آورد: دشمنان و مدافعانش. جنگ این دو دسته گاهی آنقدر تند میشد که افراد عاقل فوتبال را نگران میکرد. ایدهآلیستهایی که آینده فوتبال ایران را همیشه جلوتر از منفعت خود میدیدند و از سهمخواهی دیگران تعجب میکردند.
در این هشت سال، دشمنان کیروش، خدمات او را نمیدیدند و مدافعان این مربی، رفتارهای تندش را. این دو دستگی بلای جان فوتبال ما در سالهای اخیر بود و حتی این روزها که کارلوس کیروش، ایران را به مقصد کلمبیا ترک کرده هم فوتبال ما را رها نمیکند. دودستگیکشندهای که حضور برانکو به آن سمت و سوی خطرناکتری هم داده است. مربی پرسپولیس که بهدلیل ضعیف بودن حافظه تاریخیمان، ترس و ضعف و اشتباهات استراتژیکاش در تیم ملی را فراموش کردهایم؛ اشتباهاتی که به تشکیل چند باند مختلف و ترسناک در تیم ملی منجر شده بود.
فوتبال ایران در این سالها اسیر جریانهای مخرب اینچنینی شد چون مدیری نداشت که خود را برای آینده فوتبال قربانی کند و بدون ترس از خراب شدن با آدمهای ویرانگر این فوتبال بجنگد. فردی که اجازه داد همه این تقابلها به شدیدترین حالت ممکن شکل بگیرد و موریانهای برای نابود شدن پایههای فوتبال ما شود. مدیری که باید برای آینده فوتبال ما برنامه میریخت، در پس تیم ملی پنهان شد و آیندهاش را به قهرمانی تیم گره زد و آنقدر در رویاهایش غرق شد که گمان کرد اگر تیم ملی، قهرمان آسیا نشود، خاکمردگی بر سر تمام این فوتبال میریزند!
فوتبال ما به برنامهای برای آینده نیاز دارد؛ برنامهای که باید فارغ از قهرمان شدن و قهرمان نشدن پیاده شود. برنامهای با دورنمای 10 ساله که البته باید به دست مدیری توانا و بزرگ نوشته و اجرا شود.
علی جوادی
ورزش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
