هدف کشتی فقط طلایی است؛!

: با آن که چند روزی از برگزاری رقابت های پانزدهمین دوره بازیهای آسیایی 2006 دوحه قطر سپری شده ، اما کاروان ورزشی ایران برای احراز جایگاهی مناسب در رده بندی مدالها، چشم به حضور قدرتمند

کد خبر: ۱۱۸۷۷۰

و هنرنمایی کشتی گیران روی تشکهای دوحه دوخته است.

از دیرباز همواره ورزش ایران برای آن که بتواند در بازیهای مهمی چون المپیک ها و آسیایی ها سری بین سرها در بیاورد و سهمی از مدال ها را از آن خود کند، روی دلاوری و افتخارآفرینی گوش شکسته ها حساب باز کرده است و این روند پس از گذشت بیش از نیم قرن حضور در بازیهای آسیایی و المپیک ها، همچنان در عملکرد کارنامه کاروان ورزشی کشورمان در رویدادهای بین المللی به شکلی سنتی و با ثبات ادامه دارد.
حتی طی دهه اخیر که ورزش ایران با اوج گیری دوباره وزنه برداری و درخشش رشته های رزمی چون تکواندو، جودو، کاراته و... به مدالهای باارزش و زرینی در المپیک ها، جهانی ها و بازیهای آسیایی دسترسی پیدا کرده ، باز هم بیشترین افتخارات را کشتی گیران به ارمغان آوردند تا همچنان در بین رشته های ورزشی افتخارآفرین ، کشتی و کشتی گیران رکورددار بمانند.
اما اکنون نیز چنین تصور می رود که همه چشمها به تشکهای کشتی دوحه دوخته شده است. با توجه به این که تمام افتخارات از قبل طراحی و برنامه ریزی شده وزنه برداری در حضور باشکوه قوی ترین مرد جهان خلاصه شده و دیگر وزنه برداران مجالی برای برآوردن انتظارات در کسب افتخارات نیافتند، مسوولیت عملیاتی و بار روانی تیمهای ملی کشتی آزاد و فرنگی سنگین و سنگین تر جلوه می کند چرا که ورزش ایران برای صعود در جدول رده بندی و حضور در میان کشورهای پیشرفته آسیایی همچون چین ، ژاپن ، کره جنوبی و... به هر 14 مدال کشتی نیاز مبرم دارد.
نیازی که بر حسب ناتوانی و عملکرد ضعیف اکثر رشته های ورزشی کشورمان ناخواسته از سوی مسوولان سازمان تربیت بدنی و بویژه کمیته های المپیک بر دوش مسوولان و دست اندرکاران کشتی سنگینی می کند.

انتظاری بزرگ

فراموش نکنیم در شرایطی از 7 ملی پوش کشتی فرنگی ، انتظار دستاوردی جز «طلا» نداریم که اگر به تاریخچه حضور کشتی گیران فرنگی کار در بازیهای آسیایی نظری بیندازیم ، به این آمار واقعی دست می یابیم.

از سال 1974 که بازیهای آسیایی برای اولین بار به پیشنهاد میزبان آن یعنی ایران ، شاهد حضور و رقابت فرنگی کاران قاره بود، تاکنون که مسابقه آن به 9 دوره می رسد، سهم کشتی فرنگی ایران از جمع مدالهای طلای تقسیم شده در بازیهای آسیایی عدد ناپلئونی 10 است که از این میان ، 8 طلا در آوردگاه آسیایی تهران حاصل شد و 2طلای دیگر در بازیهای آسیایی 1986 سئول کره جنوبی و 1998 بانکوک تایلند آن هم در سنگین وزن از سوی رضا سوخته سرایی و مهدی سبزعلی به دست آمد

به دنبال چنین درخواست و ارزیابی نادرستی که از کاروان کشتی به عمل آمده است ، صحبتهای سرپرست فدراسیون کشتی هم جالب و هم شوک آور بود که در اظهارنظری احساسی و غیرمنطقی اعلام کرد: هدف کشتی در بازیهای آسیایی دوحه قطر کسب 14 مدال طلاست.
حتی اگر چنین برداشت شود که این حرفها برای بالا بردن انگیزه کشتی گیران و تقویت روحیه تیمی گفته شده است ، نمی تواند از پیامدهای ناخوشایند و اثرات منفی آن از جمله فشار روانی سنگینی که بر دوش کشتی گیران می گذارد، بکاهد.
چه بسا چنین نظرات غیرکارشناسانه نه تنها قابلیت های روحی و روانی ورزشکاران را تحریک و تقویت نمی کند، بلکه آنها را دچار نوعی تشویق و اضطراب در مسیر تحقق خواسته های غیر عقلایی مسوولان می کند. ابراز چنین ادعایی در رشته کشتی که کشورهای قدرتمندی همچون ازبکستان ، کره جنوبی ، ژاپن ، چین ، قزاقستان ، مغولستان هندوستان و... برای دستیابی به چند مدال رنگارنگ آن سرمایه گذاری کلان کرده اند، یعنی خودفریبی و بالا بردن کاذب انتظارات و توقعات مردمی.
از چنین ادعایی برداشت دیگری هم می توان کرد که به هیچ وجه عقلایی و منطقی نیست ، تشکهای دوحه ، میدان ترکتازی کشتی گیران ایرانی است و تمام طلاهای کشتی پانزدهمین دوره بازیهای آسیایی را برای ایرانی ها ضرب کرده اند و دیگر کشورهای حاضر در میدان رقابت ، حریف و عددی به شمار نمی آیند؛ ادعایی که روسها با آن پیشینه و افتخارات تابناک در هیچ میدان بین المللی ، قاره ای ، جهانی و... نداشته اند.

اکنون نیز چنین تصور می رود که برای کسب افتخارات همه چشم ها به تشک های کشتی دوحه دوخته شده است

به هر صورت در آستانه برگزاری دیدارهای حساس و پراهمیت کشتی که با برگزاری مبارزات حساس 4 وزن 55 ، 66 ، 84 و 120 کیلو، تکلیف کشتی فرنگی روشن و مشخص می شود، امیدواریم کوله بار فرنگی کاران پربار باشد و به گونه ای رقم بخورد که نتایج حاصله و مدالهای به دست آمده در شان و منزلت کشتی گیران ثبت شود و به عبارت دیگر، خواسته های منطقی و کارشناسانه اهل فن را تامین و برآورده کند.
در این میان ، بهترین و درخشان ترین حضور فرنگی کاران ما به بازیهای آسیایی 1974 تهران مربوط می شود که با اقتدار و بدون کمترین تهدید در مبارزات اوزان دهگانه 8 مدال طلا، یک نقره و یک مقام چهارمی نصیب میزبان شد؛ دستاورد و رکوردی که تاکنون نصیب هیچ تیم کشتی در قاره نشده است.
با توجه به رشد و گستردگی کشتی فرنگی نسبت به زمان برگزاری بازیهای آسیایی تهران در میان کشورهای صاحب کشتی در قاره آسیا، دیگر ثبت چنین کارنامه و رکوردی بعید و غیرممکن به نظر می رسد. آنچه اهمیت دارد؛ حضور شایسته و ارائه قابلیت های فنی ، تکنیکی و جسمانی کشتی گیران در حد و اعتبار پیشینیان و پیشکسوتان ورزش اول کشور است.