این شاتل آمریکایی؟

برای اطلاع از پیشینه این بحث‌ها سراغ پویا اسراری رفتیم؛ کسی که مدیریت روابط عمومی خانه طراحان انقلاب اسلامی وابسته به سازمان هنری - رسانه‌ای اوج را برعهده دارد و طرح‌های میدان ولیعصر هم از خروجی‌های این مرکز است.
اسراری درباره این انتقاد به ما می‌‎گوید: چیزی که ما ترسیم کرده‌ایم، به نوعی یک رویا و یک فضای بی‌مکان و بی‌زمان است. یک تصویر ذهنی است. حضور آن شاتل با این دید بوده است که آینده را ترسیم کنیم که این جمع در کنار هم به قلل مرتفع و هدف‌های بزرگی خواهند رسید. ما خواسته‌ایم با حضور این شاتل، نوعی رویاپردازی ترسیم کنیم و هدف‌های بزرگ را به تصویر بکشیم. رفتن به فضا یکی از مهم‌ترین اتفاقات علمی است و یکی از مصادیقی که افکار عمومی در مورد پیشرفته بودن یک کشور مثال می‌زنند، رفتن به فضاست.
گرافیست جوان خانه طراحان انقلاب اسلامی با تشریح انواع مختلف فضاپیما و انواع آمریکایی و روسی آن به ما می‌گوید: فضاپیماهای مختلفی وجود دارند. هم آمریکا و هم روسیه از این فضاپیماها دارند. یک سری فضاپیماها شبیه ماهواره هستند. ما اگر از چنین طرح‌هایی استفاده می‎‌کردیم مخاطب عام برداشت فضاپیما از آن نداشت. ما به عنوان طراح چیزی را توی کار می‌گذاشتیم که هم مخاطب عمومی از آن برداشت پیشرفت کند هم انتهای قضیه پیشرفت را نشان دهیم. خاصیت شاتل این است که انسان و موجود زنده را به فضا می‌برد. خب فضاپیماهای متعددی داریم ولی اگر در طرح از این فضاپیماها استفاده می‌کردیم، چون مخاطب با آن آشنایی نداشت، باید کنار طرح این را می‌نوشتیم که این یک فضاپیماست و چنین کاری برای یک طرح گرافیگی، نقض غرض محسوب می‌شد.

جمع‌بندی جام‌جم
هرچند صحبت‌های اسراری درست و منطقی به نظر می‌رسد و شاتل‌ها عموما این شکلی هستند و نماد سفر انسان به فضا محسوب می‌شوند (چه نوع روسی چه نوع آمریکایی) ولی راستش اگر نظر ما را خواسته باشید ما اگر جای دوستان طراح بودیم، ترجیح می‌دادیم با توجه به حساسیت‌های متعددی که روی کارها وجود دارد از طرح‌هایی استفاده کنیم که حاشیه کمتری داشته باشد. مثلا چه ایرادی داشت به جای فضاپیما از «ماهواره» توی طرح استفاده می‌کردیم.