عشق با عینک دودی

طلوعی در مقدمه این کتاب با اشاره به آمار بالای طلاق و انواع جرم و مصرف اندک محصولات فرهنگی نظیر سینما، کنسرت و... این پرسش را به‌عنوان دغدغه اصلی این روزهای خودش و جامعه مطرح کرده است که آیا می‌شود دغدغه جامعه‌شناسی داشت و به سادگی از کنار این عددها گذشت؟
در این کتاب، عشق از منظر عرفانی، ادبی از دو دیدگاه فلاسفه اسلامی، جامعه‌شناسان کلاسیک و جامعه‌شناسان انتقادی بررسی شده و به این مفهوم با توجه به نگاه فلاسفه یونان و روان‌شناسی اجتماعی در زمینه احساسات و جاذبه میان فردی، نظریه دیالوگ عاشقانه فروم، نظریه رنگ‌آمیزی عشق جان لی و حتی نظریه کالایی شدن عشق باومن پرداخته است.
در فصل اول این کتاب 384 صفحه‌ای که انتشارات جامعه‌شناسان آن را منتشر کرده است به تعریف و ریشه‌شناسی واژه عشق، انواع و جایگاه آن در اسطوره‌ها و ادیان نگاهی گذرا شده است. در فصل دوم، با رویکرد ادبی-عرفانی به موضوع عشق پرداخته شده و این مبحث، به‌ویژه در شعر کلاسیک و آثار بزرگ‌ترین شاعران فارسی زبان و نیز از دیدگاه عرفان دنبال شده است. فصل سوم، دارای رویکرد فلسفی است و عشق را از منظر فلاسفه غرب وفیلسوفان اسلامی تبیین می‌کند. در فصل چهارم نیز ابتدا موضوع عشق با رویکردهای روان‌شناسی اجتماعی و جامعه‌شناسی تشریح شده و سپس رابطه جامعه‌شناسی عشق و جایگاه جامعه‌شناسی عشق در ایران بررسی شده است.
در مجموع، نتیجه آنچه در این کتاب با عنوان جامعه‌شناسی عشق آمده این است که اکثر مسائل اجتماعی از خانواده و بداخلاقی‌ها یا خودخواهی‌های مفرط و... نشأت می‌گیرد و اگر عشق، که نوعی دیگرخواهی است، در خانواده جاری شود، آستانه تحمل را ارتقا می‌دهد و جامعه را اخلاقی‌تر می‌کند چرا که با عشق می‌توان دیگری را بر خود ترجیح داد.
او همچنین تأکید می‌کند نگاه عالمانه به موضوع عشق از یک سو ما را از کلی‌گویی‌های بی‌پایان در این عرصه می‌رهاند و از سوی دیگر شرایطی را فراهم می‌کند که بتوانیم برای بحران‌های پیش روی بشر پاسخی انسانی پیدا‌کنیم.
علی طلوعی که اتفاقاً هم شعر می‌گوید، هم نثر ادبی می‌نویسد، در مقدمه کتاب جامعه‌شناسی عشق می‌آورد:
«من که تمام دار و ندارم یک دل مفقودالاثر، یک پیشانی مهربان و بلند، دوپیشانی بند فیروزه‌ای و یک لیلای مقدس است، همه دل‌مشغولی‌های دوران تحصیلم در رشته جامعه‌شناسی این بوده که هرگز از کنار تفاوت‌هایی که روزگارم را پر کرده‌است، بی‌تفاوت نگذرم و قطعاً سرآمد این تفاوت‌ها چیزی نیست جز عشق...»