پیله‌های گناه

کرم سیب آفتی است که درست وقت رسیدن میوه خودش را نشان می‌دهد و آن همه زحمت صاحب باغ را هدر می‌دهد. باغدار اگر زرنگ باشد، نمی‌گذارد سیب‌های خوش‌بر و رویش را کرم‌ها لک‌دار کنند. پاییز که می‌شود می‌رود توی باغ دور تنه درخت‌ها را کارتن یا گونی‌پیچ می‌کند تا این کرم‌ها برای زمستان‌گذرانی بروند زیر آنها که یک جای گرم و تاریک و دنجی است و شفیره بشوند. دم‌دم‌های بهار هوا که رو به گرمی گذاشت کارتن‌ها را باز می‌کند می‌برد بیرون باغ آتش می‌زند تا پیله‌های آفت از بین برود. این حصار کشیدن عجب روش خوبی است. به کار ما هم می‌آید. ما هم اگر بتوانیم دور زبان و گوش و چشم و دلمان را به موقع حصار بکشیم، تخم خیلی از آفات را از بین برده‌ایم. پیله‌های گناه را سوزانده‌ایم. نگذاشته ایم قوت بگیرند بر میوه‌های وجودمان. آن وقت، موقع رسیدن محصول که می‌شود و پرونده‌‌مان را می‌دهند دستمان؛ خیالمان راحت است کرم‌زده نیست. بی‌لک و پیس است. پاک پاک.