معجزه‌های دیگر

در جامعه‌ای که دخترش را ـ می‌خواهد نوزاد باشد یا پنج شش ساله ـ براحتی زیر خاک دفن می‌کند، جنگ‌های سال تا سال برایش طبیعی و عادی به نظر می‌رسد، سنگ و چوب می‌پرستد و برای پرستشش آداب و سنن محیر‌العقول دارد، اسامی قبیح را برای نامیدن افراد استفاده می‌کند. به قبرهای امواتش فخر می‌کند و خلاصه آن‌که هیچ چیز از میراث پیامبران دیرین، برایش باقی نمانده، برای چنین جامعه‌ای، آمدن جوانی که حرفش حرف است، جز راست نمی‌گوید، به کودکان سلام می‌کند، امانتدار است، دخترش را احترام می‌کند، همسرش را عزیز می‌دارد، به تمیز بودنش اهتمام دارد و لبخند می‌زند... بله آن‌که در عربستان آن زمان لبخند بزند، خود معجزه است.

آن‌که خوب می‌پوشد و خوب می‌گوید و خوب عمل. آن‌که حرف هیچ‌کس را قطع نمی‌کند، به پیر و جوان قوم احترام می‌گذارد، عطر می‌زند و مسواک از دستش نمی‌افتد، در عربستان آن زمان که هیچ، همین حالا در جامعه قرن بیست و یکمی ما نیز مثل معجزه است.

اصلا خداوند در وجود آخرین نبی و معجزه‌اش آن‌قدر شگفتی گذاشته که تا دنیا دنیاست برای هیچ‌کس عادی نشود.

هر روز که می‌گذرد جلوه جدیدی از قرآن برای ما روشن می‌شود و از آن طرف شخصیت پیامبر را از هر بعدی که نگاه کنی، دلت ضعف می‌رود از دیدن این همه شیرینی در کنار هم.

معلوم است کلام چنین فردی، با دل کاری می‌کند که هیچ مکر و کلک و حیله‌ای جلودارش نیست. که با یک جمله و یک لبخند و یک آیه خواندنش مشرکان ناچار می‌شوند انگشت‌هایشان را تا آنجا که می‌توانند در گوش فشار دهند.

زهرا کاردانی

نویسنده