نَقد

خیلی از منتقدان صداوسیما تاکید داشتند که این رسانه از بعد چندوجهی کار کند، اما چه شده است که حالا مدعی شده‌اند این نوع حاشیه‌ها وجود نداشته باشد. در حالی که این حاشیه‌ها را باید اختلاف نظر نامید؛ بنابراین باید به شبکه‌ها فرصت داد که با یکدیگر شوخی کنند.

به نظر من شاید یکی از دلایل استقبال مردم از بخش خبری ۲۰:۳۰ یا ۲۲ که شاید خودم آن را نپسندم این باشد که ادبیات رسمی در این مجموعه شکسته شد و به شکل محاوره‌ای درآمد. علاقه‌مند به یک آنارشیسم نیستم، اما از این حواشی استقبال می‌کنم. این حواشی فرصت نقد ایجاد می‌کند و این فرصت را ایجاد می‌کند که تلویزیون از گارد رسمی بودن خارج شود.

من سال‌ها منتقد صداوسیما بودم، اما زمانی که وارد صداوسیما شدم هر نوع تفکری را در آنجا دیدم. اما خروجی آن براساس پروتکل واحد است. با وجود این‌که تنوع فکری در آن وجود دارد. بنابراین این اتفاق و حواشی اخیر تلویزیون را باید به فال نیک گرفت.

یکی از برنامه‌های تلویزیون که در شبکه ورزش روی آنتن می‌رود برنامه «ویدئو چک» است که در آن سر به سر مجریان در شبکه‌های مختلف گذاشته می‌شود و گاف مجریان را برجسته می‌کنند. بنابراین این‌که شبکه‌ها به نقد هم بپردازند یک نگاه مردمی است، اما با زبان رسانه‌ای که همدیگر را نقد می‌کنند. خوب است که از این حواشی استقبال کنیم.