داستان زر و زعفران
محال است کسی این گل را نشناسد؛ این گل بنفش رنگ زیبا را . گلی قیمتی که از قدیم بین ما طرفدار داشته و هنوز هم حرف اصالت که میشود، خیلیها یاد آن میافتند؛ یاد زعفرانی که اصالت از آن میبارد. گل خوشرنگی که عدهای مبداش را سرزمین مادها میدانند و برخی زادگاهش را منطقه وسیعتری از کره زمین یعنی یونان، ترکیه، آسیای صغیر و ایران.
زادگاه این گل هرجا که باشد، از قدیم تا امروز خیلیها ایران را با زعفران اعلایش به یاد میآورند. طبق اسناد تاریخی ایرانیان قدیم ضمن صدور زعفران به بسیاری از نقاط جهان باستان، خواص و نحوه کشت آن را به یونانیان، رومیها، چینیها و اعراب معرفی کردند. معروف است که اجداد ما به زعفران و زر به یک نسبت علاقه داشتهاند و بویژه در مهمانیها و مراسم عروسی، زر و زعفران را نثار مهمانان میکردند. در دوره هخامنشیان، زعفران برای تزئین گردههای نان و معطر کردن خوراکها به کار میرفته است. طبق همین اسناد، کاشت گیاه زعفران در دوره پارتها و ساسانیان همچنان مرسوم بوده است و از زعفران برای پرداخت کاغذهای گرانقیمت استفاده میشده. از انواع مرکب زعفرانی کمرنگ و پررنگ (از زرد کمرنگ تا قرمز خونین) برای نوشتن عنوان فرمانها و نامههای سلاطین و خلیفهها و امرا و همچنین در تحریر عنوانها و سر فصل کتابها و رسالات و همچنین تذهیب و نقوش حاشیهها و متن استفاده میشده است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
