عاشقی با زبان بی‌زبانی

برای ارتباط با این رود بی‌کران جمعیت، بی‌زبان هم که باشی، کرولال هم که باشی، باز مشکلی پیش نمی‌آید، فقط می‌خواهی بگویی بیایید در موکب ما، بیایید اینجا پذیرایی شوید؛ مثل بچه‌های انجمن ناشنوایان خوزستان که این روزها مشغول خدمت‌رسانی به زوارند و با زبان بی‌زبانی از زائران طریق عشق می‌خواهند که موکب آنها را برای اسکان و تغذیه انتخاب کنند. یک موکب 30 نفره در مرز چذابه با 15 زن و دختر و 15 مرد ناشنوا که به گفته فاطمه کیانی، مدیر موکب و کارشناس مشاور انجمن ناشنوایان خوزستان، از سراسر این استان؛ از اهواز گرفته تا شوشتر و سوسنگرد گردهم آمده‌اند. کیانی به ما می‌گوید که سه سال است موکب ناشنوایان مرز چذابه را راه‌اندازی کرده‌اند، با ناشنوایان عاشق پای کار که تمام خرج موکب را خودشان می‌دهند و پس‌انداز و پول توجیبی خودشان هم که تمام شد، دست یاری به سوی خانواده‌شان دراز می‌کنند تا دست زوار سیدالشهدا را بگیرند.

یک هیاتند در اهواز و ایام محرم بساط عاشقی‌شان آنجا به پاست، سه سال پیش گفتند که چرا اربعینی نشویم و این شد که آمدند چذابه. کارشناس مشاور انجمن و سه نفر دیگر البته در ارتباط‌گیری با زوار به آنها کمک می‌کنند.

موکب مستقلی البته ندارند و همین کمی ناراحتشان کرده، یک سال با زینبیون هستند و یک سال با بهزیستی و امسال با بچه‌های مهندسی سپاه. اما دلشان می‌خواهد مثل بقیه برای خودشان موکب جدا داشته باشند، مطمئن‌اند که از پس همه کارها برمی‌آیند و تازه حالا کار مخلصانه‌شان دیده هم نمی‌شود.

خلاصه این‌که با همین بی‌سرزبانی، خیاطی می‌کنند و آشپزی، نان دست زوار می‌دهند و آب و غذا. کیانی می‌گوید که روزانه 400 تا 500 هزار تومان هزینه موکب‌داری‌شان می‌شود که همه را همین بچه‌ها که درآمدی هم ندارند، جور می‌کنند، گاهی البته کمک خیرین در طول سال هم به کمکشان می‌آید.