از گردان یازهرا تا محفل یازهرا

محفلی که آقای رحمت‌آبادی اینجا این گوشه از روستای پل شکسته، برپا کرده شاید شبیه خیلی از محافل دیگر نباشد، اما روایتی است مستند از همه آنهایی که یک روز بین ماندن و رفتن، بین ترس و شجاعت، بین خودخواهی و ایثار، یکی را انتخاب کردند؛ همان انتخابی که آنها را به سنگرهای خاکی و شب‌های عملیات رساند. روایتی که خسرو رحمت‌آبادی، از سال 72 با نصب قاب عکس برادر شهیدش روی دیوار شروع کرده؛ رسمی که هنوز هم بعد از گذشت 25 سال ادامه دارد: «برادرم فرامرز دو سال از من کوچک‌تر بود، اما از من برای شهادت لایق‌تر بود که خدا او را انتخاب کرد و در 14 مرداد 66 در عملیات آزادسازی میمک به شهادت رسید. سال 72 بعد از شهادت سید شهیدان اهل قلم، مرتضی آوینی به دلم افتاد که در راستای پاسداشت یاد و خاطره شهدا، عکس شهدا را به دیوار بزنم و این حرکت با نصب عکس برادرم روی دیوار شروع شد و الان رسیده به اینجا که حساب قاب عکس‌ها را دیگر ندارم.»