کجا بریـم؟ چی بخریـم؟ چی بخوریـم؟

سید مهدی جوادی تهیه‌کننده این برنامه معتقد است تا امروز معمولا برنامه‌هایی که درباره سبک زندگی ساخته شده‌اند از زندگی واقعی مردم به دور بودند اما‌ آنها به دنبال این هستند که زندگی روزمره مردم و آن چیزی که به طور روزانه برای آنان مهم است را به تصویر بکشند. او می‌گوید: در نظر داشتیم به آن چیزهایی بپردازیم که سبک زندگی روزانه و سالانه مردم را تشکیل می‌دهد.

خانواده‌‌مداری، مشخصه ایرانی

اگر بگردیم نمونه‌های خارجی این سبک برنامه‌ها را زیاد پیدا می‌کنیم. سال‌هاست شبکه‌های خارجی برنامه‌هایی که در گونه سبک زندگی طبقه‌بندی می‌شوند را تولید می‌کنند، به خانواده‌‍‌ها در مورد انتخاب‌هایشان مشورت می‌دهند و مثلا می‌گویند چگونه لباس‌هایمان را با یکدیگر ست کنیم، برای گردش کجاها برویم و یا چیدمان آشپزخانه به چه شکلی باشد بهتر است. سازندگان این برنامه هم ادعا دارند که دست روی مهم‌ترین انتخاب‌های خانواده‌ها در زندگی روزمره‌شان گذاشته و به آنها در مورد وقت‌گذرانی با یکدیگر، خرید کردن و... مشورت می‌دهند.

جوادی بیشترین نمود ایرانی بودن این برنامه و نقطه تمایزش با نمونه‌های مشابه خارجی را توجه و تاکید آن روی خانواده و در کنار هم بودن می‌داند.

دغدغه‌های معمول

خانواده‌‍‌های ایرانی در گذراندن وقتشان کنار یکدیگر معمولا به سه حوزه پرطرفدار یعنی خرید،‌ خوراک به معنای چه بخوریم و گردشگری علاقه دارند. اگر دقت کنید این پرسش‌ها و صحبت‌های اغلب ما در جمع‌های خودمانی است. معمولا از هم می‌پرسیم برای تفریح کجا برویم بهتر است؟ غذای فلان رستوران را به نزدیکان‌مان پیشنهاد می‌کنیم و یا تجربه خودمان از مکان‌های گردشگری شهر را در اختیار دوستان‌مان می‌گذاریم. تهیه‌کننده برنامه در اینباره به جام‌جم می‌گوید: ما هم بر این سه حوزه تمرکز کردیم. خواستیم نشان دهیم که خانواده‌ها برای گردش کجا می‌توانند بروند و آنجا چه رفتاری بکنند تا بیشتر بهشان خوش بگذرد؛ برای همه این حوزه‌ها، پیشنهادهایی را به صورت مستند ارائه می‌دهیم.

حواست باشه

یکی از ویژگی‌های بارز این برنامه این است که سعی دارد علاوه بر پرداختن به خط اصلی برنامه و کلیت آن، خطوط فردی را هم پیش ببرد. تهیه‌کننده برنامه می‌گوید: علاوه بر موضوعات گفته شده، به این می‌پرازیم که وقتی با خانواده بیرون می‌‌رویم بهتر است هر کدام از اعضای خانواده حواسش به حال دیگری باشد، هوای همدیگر را داشته باشند، با هم مشورت کنند و به نتیجه جمعی برسند. در این زمینه از مشورت کارشناسان اصناف و متخصصان تربیتی و اخلاقی بهره می‌بریم تا بهترین پیشنهادها را به مخاطبان ارائه کنیم.

مستند یا نمایش؟

روایت مستندگونه‌ای یک روز کسانی که برخی تا به حال سابقه جلوی دوربین بودن را نداشته‌اند دشوار است. بویژه آن‌که به نظر می‌رسد حالا چی‌ها به خاطر موضوعی بودن هر قسمتش،‌ نمی‌تواند روایتی کاملا مستندگونه نیز داشته باشد و باید در مرز مستند و نمایش، خطی میانه را پیش بگیرد. جوادی در این‌باره عنوان می‌کند: شرکت‌کنندگان فقط یک بار نکات مدنظر ما را می‌خوانند، سعی داریم خیلی در رفتار خانواده‌ها جهت‌دهی نداشته باشیم و همین شیوه مستندنگاری، پروسه تولید را سخت می‌کرد. کسانی که مقابل دوربین می‌آیند از نابازیگران انتخاب شده‌اند تا مخاطب با آنها حس همذات‌پنداری داشته باشد و خودش را مقابل دوربین بیبندند.

بگذارید دیده شویم

یکی از اولین نکته‌هایی که با تماشای این برنامه به ذهن مخاطب می‌رسد این است که چگونه می‌توان در برنامه‌ای به خانواده‌ها پیشنهاد کرد که برای صرف یک غذای خوب در رستوران، خرید وسایل منزل، سر زدن به اماکن گردشگری و ... کجا بروند و چه بکنند اما اسمی از نام‎‌های تجاری نبرد و به طور مشخص یک رستوران و یا مغازه را معرفی نکرد!؟ تهیه‌کننده برنامه می‌گوید که این دغدغه آنان نیز بوده است و آنها با جست‌وجوی فراوان سعی داشتنتد جاهای خوب را به مخاطب معرفی کنند و فکر ‌می‌کنند جایزه کسی که خدمات خوب به مردم ارائه می‌دهد، معرفی و معروف شدن است اما به دلیلی معذورات صداوسیما در این زمینه و مغایرت با قوانین بازرگانی سازمان، مجبورند به دادن اطلاعات کلی، بدون آوردن نام جا و کالای خاصی بسنده کنند.

نوشین مجلسی

رسانه