نسرین زمستان

امروز و در ستون گلخانه گیاهی را به شما پیشنهاد می‌دهیم که کاملا زمستانی است، یعنی این گیاه در بهار و تابستان رشد می‌کند و از اواخر پاییز و در زمستان به گلدهی می‌رسد.

احتمالا باید حدس زده باشید، گیاهی که نام بسیاری از بانوان ایرانی هم برگرفته از آن است؛ «نسرین» گیاهی است که درباره آن و شیوه‌های نگهداری اش برای شما خواهیم نوشت. اما قبل از آن باید بگویم اگر جایی رفتید و به شما گیاهی به نام «آماریلیس» معرفی کردند و قیمتش را هم قدری بالا گفتند، بدانید که همان نسرین است و بیهوده پول زیادی خرج نکنید.

اصالت خانوادگی نسرین به منطقه آمریکای جنوبی برمی‌گردد و با گل‌های شیپوری و زیبایش حسابی دلربایی می‌کند. این گیاه خیلی گیاه قدبلندی نیست و در بهترین حالت حدود نیم‌متر رشد می‌کند. البته این گیاه شاخه شاخه است و هر شاخه به‌طور مستقل می‌تواند در شرایط خوب پنج یا شش گل را ایجاد کند.

شیوه‌های نگهداری:

گلدهی: نسرین مانند بقیه گیاهان در پاییز قدری بی‌حال می‌شود ولی از اواخر آن شروع به گل دادن می‌کند؛ پس نگران سرسبزی آن نباشید. در مواردی حتی گل‌ها زودتر از برگ‌ها ایجاد می‌شوند.

نور: برای 90 درصد گیاهان آپارتمانی بهترین‌جا یک پنجره جنوبی است. نسرین نیز از این قاعده مستثنی نیست و به یک نور میانه نیاز دارد.

خاک: برای نسرین خاک اسیدی بهترین خاک است، این‌که می‌گوییم خاک اسیدی اصلا چیز پیچیده‌ای نیست. خاک برگ پوسیده با کود دامی می‌شود خاک اسیدی. تازه آماده آن هم در تمام مراکز عرضه گل و گیاه موجود است.

مراقب باشید: نسرین ظاهری قوی دارد؛ ظاهری که گول زننده است و در زمان جابه‌جایی حواس‌تان باشد که ساقه‌هایش بسیار شکننده و آسیب‌پذیر است.

آبیاری: هفته‌ای دو بار و با اطمینان از خشک شدن خاک می‌توانید گیاه نسرین‌تان را آبیاری کنید، البته در تابستان تا هفته‌ای سه بار هم می‌توان این گیاه را سیراب کرد.

نسیبه سادات میرباقر/ مهندس کشاورزی